III SA/Wa 2265/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Czarkowski, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Agnieszka Sułkowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę

1. Dnia 20 kwietnia 2025 r. do Dyrektora KIS (dalej: "Dyrektor KIS", "organ pierwszej/I instancji" lub "organ odwoławczy") wpłynął wniosek H. K. (dalej: "Skarżący", "Strona" lub "Wnioskodawca") o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z udziału w zakładach wzajemnych osiąganych na kontach osób trzecich. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z 30 kwietnia 2025 r. (data wpływu) przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych podlegającym obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od całości dochodów niezależnie od miejsca ich osiągnięcia. Wnioskodawca bierze udział w zakładach wzajemnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych. Zakłady wzajemne, w których Wnioskodawca bierze udział, organizowane są przez sieć Internet zgodnie z warunkami przewidzianymi w ustawie o grach hazardowych. W szczególności: zakłady spełniają warunki przewidziane w art. 6 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, podmioty organizujące zakłady wzajemne posiadają właściwe zezwolenie ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o którym mowa w art. 32 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, zakłady wzajemne są urządzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez podmioty będące rezydentami podatkowymi Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca bierze udział w zakładach wzajemnych polegających na odgadywaniu wyników współzawodnictwa sportowego. Zawody sportowe, których odgadywanie wyników jest przedmiotem zakładów wzajemnych, w których Wnioskodawca bierze udział, są transmitowane na żywo w sieci Internet. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie brania udziału w zakładach wzajemnych. Wzięcie przez Wnioskodawcę udziału zakładzie wzajemnym przez sieć Internet wymaga posiadania indywidualnego konta na platformie organizatora zakładu. Organizator zakładu weryfikuje tożsamość uczestnika zakładu. Podmioty organizujące zakłady wzajemne, w których Wnioskodawca bierze udział, organizują je w sposób, który niekiedy pozwala Wnioskodawcy na częste osiąganie wygranych. Niektóre z tych wygranych są związane z wzięciem przez Wnioskodawcę udziału w zakładzie wzajemnym już po rozstrzygnięciu współzawodnictwa sportowego, którego wynik jest przedmiotem zakładu. Sytuacja taka spowodowana jest sposobem organizowania zakładów wzajemnych przez podmioty je organizujące. Zakłady wzajemne organizowane są w taki sposób, że możliwe jest wzięcie udziału w zakładzie wzajemnym i odgadnięcie wyniku jeszcze w chwili, w której wynik ten jest już znany. Okoliczność ta wynika tylko i wyłącznie ze sposobu organizacji zakładu wzajemnego przez organizatora tego zakładu. Okoliczność ta nie jest jednak wystarczająca dla uzyskania wygranej. Aby uzyskać wygraną Wnioskodawca musi trafnie odgadnąć wynik minimum 3 innych zakładów wzajemnych, co nie zawsze się udaje. Przy wzięciu udziału w zakładzie wzajemnym, którego wynik jest już znany, Wnioskodawca nie narusza żadnych powszechnie wiążących przepisów prawa. Występowanie takiej sytuacji wynika wyłącznie ze sposobu organizacji zakładu wzajemnego przez podmiot urządzający ten zakład. Nie jest to także warunek wystarczający dla uzyskania wygranej. Do uzyskania wygranej konieczne jest także spełnienie wspomnianego wyżej warunku trafnego odgadnięcia wyniku minimum 3 innych zakładów wzajemnych. Podmioty organizujące zakłady wzajemne urządzają często zakłady organizowane na warunkach o charakterze promocyjnym. Promocyjny charakter warunków takich zakładów wzajemnych jest rozmaity. Tymi szczególnymi warunkami są między innymi większe stawki wygranych dla określonych wydarzeń sportowych czy też darmowe uczestnictwo w zakładzie (tj. bez zaangażowania środków własnych gracza) w razie spełnienia określonych warunków. Wnioskodawca często uzyskuje wygraną w związku z uczestnictwem w zakładzie o charakterze bonusowym. Wygrane w zakładzie o charakterze bonusowym są możliwe dzięki dużej wiedzy Wnioskodawcy z zakresu współzawodnictwa sportowego i statystyk wyników sportowych. Uzyskanie wygranej w takim zakładzie nie jest jednak efektem wyłącznie posiadania przez Wnioskodawcę takiej wiedzy. Niezbędne jest trafne odgadnięcie wyniku, co nie zawsze się Wnioskodawcy udaje. Dochody osiągane przez Wnioskodawcę w zakresie przewidzianym przez art. 21 ust. 1 pkt 6a) lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.) korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W zakresie, w jakim dochody Wnioskodawcy nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego przez art. 21 ust. 1 pkt 6a) lit. a) u.p.d.o.f., dochody te podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 2) u.p.d.o.f. Od dochodów Wnioskodawcy podlegających opodatkowaniu płatnicy pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. Wnioskodawca uzyskuje wysokie wygrane z tytułu uczestnictwa w zakładach wzajemnych. Wynika to z dużego doświadczenia i wiedzy Wnioskodawcy w zakresie funkcjonowania zakładów wzajemnych, współzawodnictwa sportowego i statystyk wyników współzawodnictwa sportowego. Podmioty organizujące zakłady wzajemne monitorują wyniki wszystkich uczestników zakładów, w tym Wnioskodawcy. Niekiedy podmioty te dokonują blokady indywidualnego konta Wnioskodawcy na platformie podmiotu organizującego zakłady wzajemne. Jest to spowodowane wysokimi wygranymi, jakie dzięki swojej wiedzy i doświadczeniu Wnioskodawca osiąga. Skutkuje to brakiem możliwości wzięcia przez Wnioskodawcę udziału w zakładzie wzajemnym. Blokada konta następuje pomimo tego, że Wnioskodawca nie dopuszcza się wobec podmiotów urządzających zakłady wzajemne naruszenia jakichkolwiek powszechnie wiążących przepisów prawa. W celu wzięcia udziału w zakładzie wzajemnym organizowanym w sieci Internet przez podmiot, który dokonał blokady jego indywidualnego konta, Wnioskodawca korzysta z kont innych osób. Osoby trzecie udostępniają Wnioskodawcy, za ich zgodą, swoje indywidualne konta na platformach organizatorów zakładów wzajemnych urządzanych w sieci Internet. Osoby trzecie udostępniające swoje indywidualne konta otrzymują od Wnioskodawcy wynagrodzenie za udostępnienie ich konta. Korzystając z indywidualnych kont osób trzecich, Wnioskodawca bierze udział w zakładach wzajemnych organizowanych przez sieć Internet: w razie osiągnięcia wygranej, kwota wygranej, za zgodą osoby udostępniającej konto, trafia na rachunek bankowy Wnioskodawcy, w razie braku wygranej, koszty udziału w zakładzie wzajemnym ponosi wyłącznie Wnioskodawca. Pomiędzy Wnioskodawcą a osobami udostępniającymi mu swoje indywidualne konta na platformach organizatorów zakładów wzajemnych urządzanych w sieci Internet dochodzi do porozumienia, zgodnie z którym: w zamian za udostępnienie swoich indywidualnych kont na platformach organizatorów rozkładów wzajemnych, właściciele tych kont otrzymują od Wnioskodawcy wynagrodzenie, wszelkie finansowe konsekwencje udziałów w zakładach wzajemnych ponosi Wnioskodawca, tj.: wszelkie koszty uczestnictwa w zakładzie wzajemnym ponosi Wnioskodawca, wszelkie wygrane z tytułu uczestnictwa w zakładzie wzajemnym otrzymuje Wnioskodawca, na rachunek bankowy Wnioskodawcy wpływają wygrane z tytułu uczestnictwa w zakładach wzajemnych, Wnioskodawca bierze udział w zakładach wzajemnych korzystając z konta osoby trzeciej i działając w jej imieniu, ale na swoją własną rzecz i na swój rachunek. W razie osiągnięcia przez Wnioskodawcę wygranej z zakładu wzajemnego, w którym Wnioskodawca wziął udział korzystając z konta osoby trzeciej, Wnioskodawca osiąga dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W zakresie przewidzianym przez art. 21 ust. 1 pkt 6a) lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.) dochody te korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W zakresie, w jakim dochody Wnioskodawcy nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego przez art. 21 ust. 1 pkt 6a) lit. a) u.p.d.o.f., dochody te podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w art. 30 ust. 1 pkt 2) u.p.d.o.f. Od dochodów Wnioskodawcy podlegających opodatkowaniu, płatnicy pobierają zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f. Wszelkie wygrane otrzymane przez Wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa w zakładach wzajemnych, w których Wnioskodawca wziął udział korzystając z konta osoby trzeciej, albo podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, którego płatnik nie pobrał na podstawie przepisów ustawy, albo też podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, który został potrącony i pobrany przez płatnika. Wnioskodawca nie otrzymuje na swój rachunek bankowy kwot stanowiących wygrane w zakładach wzajemnych, które to kwoty nie byłyby pomniejszone przez płatnika o podatek dochodowy od osób fizycznych albo co do których płatnik nie zaniechałby poboru podatku dochodowego od osób fizycznych z uwagi na zwolnienie mające zastosowanie. Nie dochodzi zatem do sytuacji, w której na rachunek bankowy Wnioskodawcy trafia wygrana z tytułu uczestnictwa w zakładzie wzajemnym, od której nie został pobrany podatek dochodowy, za wyjątkiem wygranych, co do których płatnik zaniechał poboru podatku dochodowego od osób fizycznych z uwagi na zwolnienie z opodatkowania mające zastosowanie 2. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w stosunku do dochodów osiąganych przez Wnioskodawcę z udziałów w zakładach wzajemnych, w których Wnioskodawca bierze udział korzystając z kont udostępnionych poprzez osoby trzecie, spoczywa na Wnioskodawcy obowiązek obliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego do osób fizycznych? 3. Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie. Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do dochodów osiąganych przez niego z udziału w zakładach wzajemnych, w których bierze udział korzystając z kont udostępnionych poprzez osoby trzecie, nie spoczywa na Wnioskodawcy obowiązek obliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego do osób fizycznych. 4. W wyniku dokonanej analizy formalnoprawnej wniosku pod kątem możliwości wydania interpretacji indywidualnej. [...] czerwca 2025 r. Dyrektor KIS wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. 5. 14 lipca 2025 r. do Dyrektora KIS wpłynęło zażalenie Strony na ww. postanowienie, która zarzuciła mu naruszenie następujących przepisów postępowania: - art. 165a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm., dalej "O.p.") w zw. z. art. 14h O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku, którego rozpoznanie nie wymagało interpretacji przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego; art. 165a § 1 O.p. w zw. z. art. 14h O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku, którego rozpoznanie nie wymagało interpretacji stanu faktycznego, art. 169 § 1 O.p. w zw. z. art. 14h O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu wezwania wnioskodawcy do podania dodatkowych informacji co do stanu faktycznego i dokonanie przez organ samodzielnych ustaleń w tym zakresie, bez oparcia w opisie stanu faktycznego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem wydania interpretacji indywidualnej. 6. Dyrektor KIS, stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia postanowienia DKIS z [...] czerwca 2025 r. i utrzymał je w mocy. Przywołał treść art. 14b § 1-3, art. 14c § 1-2, art. 14h, art. 3 pkt 1-2 oraz art. 165a § 1 O.p., wskazując następnie, że w zawartym w art. 165a § 1 O.p. pojęciu "jakichkolwiek innych niż brak statusu zainteresowanego przyczyn braku możliwości wszczęcia postępowania" mieszczą się wszelkie okoliczności uniemożliwiające wydanie prawidłowej - tj. zawierającej niezbędne elementy przewidziane przez ustawodawcę dla tego rodzaju rozstrzygnięcia i spełniającej funkcje przypisane tej instytucji - interpretacji indywidualnej. Z uwagi na specyfikę postępowania interpretacyjnego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się - wywiódł organ odwoławczy - że użyty w art. 165a § 1 O.p. termin "z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" dotyczy m.in. sytuacji, w których: a) przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego, b) przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach, c) pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne i d) wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego. Nie ulega wątpliwości - kontynuował Dyrektor KIS - że wszczęcie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest możliwe wyłącznie na podstawie takiego wniosku zainteresowanego, którego sposób sformułowania pozwala na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia realizującego funkcje przypisane tej instytucji prawnej. Sposób skonstruowania problemowego zagadnienia we wniosku musi więc umożliwiać wydanie interpretacji indywidualnej. Znaczenie prawne takiego rozstrzygnięcia sprowadza się przede wszystkim do możliwości zrealizowania i wykorzystania związanej z nim ochrony prawnej, wynikającej z art. 14k-14n O.p. Postępowanie o wydanie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości odnośnie do stosowania przepisów prawa podatkowego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Należy jednak podkreślić, że samo wskazanie przepisu prawa podatkowego, jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji. Oceniając, czy konkretny wniosek dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego i może podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu należy mieć na względzie szczególny charakter postępowania w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych. Rzeczone postępowanie, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy O.p. W każdym przypadku odpowiedź organu podatkowego z istoty rzeczy musi zostać ograniczona do wykładni przepisów ustaw podatkowych. W postępowaniu w zakresie wydania interpretacji indywidualnej nie jest bowiem dopuszczalne dokonywanie wykładni norm niemieszczących się w pojęciu prawa podatkowego. Stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony/e we wniosku konstytuuje przedmiotowy zakres sprawy o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, a przez to i zakres wydanej interpretacji. Wniosek o interpretację indywidualną w istocie jest zapytaniem dotyczącym zasadności zastosowania przepisów prawa do opisanego stanu faktycznego. Wnioskodawca przedstawia swoje stanowisko, a organ podatkowy dokonuje jego analizy, uwzględniając ewentualną wykładnię zaproponowaną przez wnioskodawcę. W rezultacie organ interpretacyjny uprawniony jest jedynie do oceny możliwości i sposobu zastosowania prawa podatkowego w odniesieniu do konkretnego, przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego. Wskazanie przez organ prawidłowego stanowiska w przedmiocie uzasadnionej możliwości określonego zastosowania prawa podatkowego dokonuje się na podstawie adekwatnych do kwalifikowanego nimi stanu faktycznego przepisów prawa, niezależnie od tego, czy zostały one wskazane we wniosku wszczynającym postępowanie interpretacyjne (vide J. Brolik, op.cit. s. 78). Organ interpretacyjny, analizując wniosek, w pierwszej kolejności ocenia, czy podnoszone w nim zagadnienie daje możliwość wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju aktu i spełniającej funkcje przewidziane dla niego przez ustawodawcę. W niniejszej sprawie - ocenił organ odwoławczy - organ I instancji zasadnie orzekł, że żądanie wynikające z zadanego przez Skarżącego pytania: "Czy w stosunku do dochodów osiąganych przez wnioskodawcę z udziałów w zakładach wzajemnych, w których wnioskodawca bierze udział korzystając z kont udostępnionych poprzez osoby trzecie, na wnioskodawcy spoczywa obowiązek obliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego do osób fizycznych?" - nie daje możliwości wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju aktu i spełniające funkcje przewidziane dla niego przez ustawodawcę. Przede wszystkim przedstawiony opis stanu faktycznego budzi poważne wątpliwości co do zgodności z prawem opisanych we wniosku czynności. Z przedstawionego opisu sprawy wynika bowiem, że udział Skarżącego w zakładach wzajemnych polegający na korzystaniu z kont udostępnionych poprzez osoby trzecie na platformach organizatorów zakładów wzajemnych, jest niezgodny z zasadami ustalonymi przez Organizatora zakładów, stanowi obejście tych zasad. Bowiem jak Strona sama wskazała we wniosku: "Niekiedy podmioty te dokonują blokady indywidualnego konta wnioskodawcy na platformie podmiotu organizującego zakłady wzajemne. (...) skutkuje to brakiem możliwości wzięcia przez wnioskodawcę udziału w zakładzie wzajemnym.". Rozstrzygnięcie wątpliwości Wnioskodawcy wymagałoby zatem ustalenia stanu faktycznego i prawnego zawieranych porozumień, a w istocie wymagałoby kompleksowej analizy cywilnoprawnej oraz przepisów ustawy o grach hazardowych i właściwych regulaminów zakładów wzajemnych każdorazowo zatwierdzanych przez Ministerstwo Finansów - tj. wykładni innych przepisów niż przepisy prawa podatkowego. W szczególności - w ramach kompetencji przyznanych tut. organowi - nie jest możliwe ustalenie ani potwierdzenie czy w opisanej sytuacji, zgodnie z powyższymi przepisami Wnioskodawca jest tym podmiotem, który bierze udział w zakładzie wzajemnym czy może uczestnikiem tym jest właściciel indywidualnego konta, który je Skarżącemu udostępnił, a jeżeli tego typu działanie należałoby rozpatrywać w kategorii "udziału przez Stronę w zakładzie wzajemnym", to czy jest to działanie zgodne z prawem. 7. Skarżący, pismem z 17 września 2025 r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora KIS z [...] sierpnia 2025 r., zarzucając postanowieniu: 1) Naruszenie przepisów postępowania - art. 165a § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu odwołania i utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku, którego rozpoznanie nie wymagało interpretacji przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego, 2) Naruszenie przepisów postępowania - art. 165a § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające nieuwzględnieniu odwołania i utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku, którego rozpoznanie nie wymagało interpretacji stanu faktycznego, 3) Naruszenie przepisów postępowania - art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające nieuwzględnieniu odwołania i utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania wydanego pomimo zaniechania wezwania Wnioskodawcy do podania dodatkowych informacji co do stanu faktycznego i pomimo dokonania przez organ samodzielnych ustaleń w tym zakresie, bez oparcia w opisie stanu faktycznego. Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, uchylenie również postanowienia organu I instancji z 26 czerwca 2025 r. i zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 8. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 9. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku takiej kontroli decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżone postanowienia są prawidłowe. 10. Kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest zasadność odmowy przez DKIS wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Skarżącego tj., czy organ podatkowy miał obowiązek merytorycznie rozpoznać wniosek Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie przedstawionych czynności dotyczących jego sposobu na prowadzenie gier hazardowych i czy też był uprawniony do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 O.p. 11. Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 165a § 1 O.p., zgodnie z którym gdy żądanie wszczęcia postępowania (art. 165 O.p.), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ma zastosowanie do postępowań o wydanie interpretacji z mocy art. 14h tejże ustawy. Przyczyną odmowy wydania interpretacji może być także zakres przedmiotowy wniosku. Zdaniem Sądu niemożność wydania interpretacji obejmuje również sytuacje, gdy przepisy prawa przewidują inny tryb dla uzyskania przez zainteresowanego określonej informacji. Przyczyną tej niemożności może być także samo zagadnienie przedstawione we wniosku o jej wydanie. W każdym z tych przypadków wystąpi "inna przyczyna" w rozumieniu art. 165a § 1 O.p., dla której postępowanie nie może być wszczęte. Tak właśnie stało się w rozpoznawanej sprawie. Ocena możliwości wydania interpretacji z uwagi na przedmiotowy zakres zagadnienia budzącego wątpliwości wnioskodawcy musi uwzględniać wynikający z przepisów O.p. przedmiotowy zakres interpretacji. Innymi słowy, interpretacja może być wydana tylko wtedy, gdy zakres przedmiotowy zagadnienia przedstawionego przez wnioskodawcę mieści się w zakresie przedmiotowym interpretacji. Na podkreślenie zasługuje także to, że instytucja interpretacji prawa podatkowego ma za zadanie przedstawiać urzędową wykładnię przepisów prawa podatkowego. W ramach tej instytucji nie ma miejsca na dokonywanie porad prawnych, rozstrzyganie o sporach prawnych między stronami stosunku prawnego, czy też dokonywanie analiz działań biznesowych podatnika pod kątem ich zgodności z prawem, czy też innymi regulacjami jego kontrahentów. 12. Zgodzić się należy z organem, że wydana w oczekiwanym przez Wnioskodawcę zakresie interpretacja dokonywałaby zatem w istocie oceny sposobu zachowania się Strony, określonego (celowego) działania i mogłaby stanowić potwierdzenie dla możliwości lub niemożliwości zakwestionowania opisanych czynności oraz ich skutków podatkowych. Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej oceny skutków podatkowych czynności budzących poważne wątpliwości co do ich zgodności z odrębnymi przepisami, mogłoby prowadzić - z uwagi na gwarancyjny charakter instytucji interpretacji indywidualnej – do próby legalizacji działań opisanych we wniosku i powoływania się na okoliczność, że "sprawa była oceniana przez organy podatkowe". Ochrona prawna, o której mowa w art. 14k-14nb O.p. realizuje się bowiem w przypadku, gdy wnioskodawca zastosował się do uzyskanej interpretacji indywidualnej (rozpoznał skutki podatkowe zaistniałej po jego stronie sytuacji faktycznej wskazane w interpretacji indywidualnej), a rzeczywiście zaistniała po jego stronie sytuacja faktyczna jest tożsama ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) opisanym we wniosku o wydanie interpretacji. Wobec powyższego, stwierdzenie Skarżącego: "Legalność lub brak legalności postępowania wnioskodawcy na gruncie innych dziedzin prawa pozostaje bez wpływu na prawnopodatkową ocenę, której powinien dokonać organ." należy uznać za chybione. Gdyby organ miał oceniać podatkowoprawne konsekwencje wszystkich czynności dokonywanych przez podatników, to w sytuacji, w której podatnik otrzymywałby przysporzenie majątkowe będące wynikiem czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, organ orzekając w interpretacji indywidualnej o opodatkowaniu tego przysporzenia dokonałby jego dorozumianej "legalizacji". 13. Na uwagę zasługuje to, że poważne wątpliwości budzi zgodność z prawem opisanych we wniosku czynności. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika bowiem, że udział Skarżącego w zakładach wzajemnych polegający na korzystaniu z kont udostępnionych poprzez osoby trzecie na platformach organizatorów zakładów wzajemnych, jest niezgodny z zasadami ustalonymi przez Organizatora zakładów, stanowi obejście tych zasad. Bowiem jak sam Skarżący wskazał we wniosku: "Niekiedy podmioty te dokonują blokady indywidualnego konta wnioskodawcy na platformie podmiotu organizującego zakłady wzajemne. (...) skutkuje to brakiem możliwości wzięcia przez wnioskodawcę udziału w zakładzie wzajemnym." Rozstrzygnięcie wątpliwości Skarżącego wymagałoby zatem ustalenia stanu faktycznego i prawnego zawieranych porozumień, a w istocie wymagałoby kompleksowej analizy cywilnoprawnej oraz przepisów ustawy o grach hazardowych i właściwych regulaminów zakładów wzajemnych każdorazowo zatwierdzanych przez Ministerstwo Finansów - tj. wykładni innych przepisów niż przepisy prawa podatkowego. Nie ulegało wątpliwości, że w ramach kompetencji przyznanych organowi nie jest możliwe ustalenie ani potwierdzenie czy w opisanej sytuacji, zgodnie z powyższymi przepisami Skarżący jest tym podmiotem, który bierze udział w zakładzie wzajemnym czy może uczestnikiem tym jest właściciel indywidualnego konta, który je Skarżącemu udostępnił, a jeżeli tego typu działanie należałoby rozpatrywać w kategorii "udziału przez Skarżącego w zakładzie wzajemnym", to czy jest to działanie zgodne z prawem. Abstrahując od kwestii jakie są źródła wiedzy Skarżącego powodujące "uzyskiwanie przez niego wysokich wygranych". 14. Na podkreślenie zasługuje to, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Biorąc pod uwagę treść wniosku, uznanie stanowiska Strony za prawidłowe albo nieprawidłowe i sformułowanie uzasadnienia prawnego tej oceny, wymagałoby w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia charakteru prawnego czynności dokonanych przez Stronę w imieniu osób trzecich oraz ich dopuszczalności prawnej na gruncie przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, z późn. zm., dalej "k.c.") i właściwych regulaminów zakładów wzajemnych. Tego typu rozstrzygnięcie stanowiłoby tym samym ocenę samego zdarzenia, tj. potwierdzenie/zanegowanie dopuszczalności i skuteczności podejmowanych przez Skarżącego działań w oparciu m.in. o przepisy k.c. i właściwe regulaminy, a nie prawo podatkowe. Organ interpretacyjny nie posiada też kompetencji do analizowania opisanych we wniosku czynności pod kątem ich legalności i zgodności z przepisami innych dziedzin prawa. A to w pierwszej kolejności należałoby zrobić, aby móc odpowiedzieć na przedstawione we wniosku pytanie. Z tego względu powyższa kwestia nie może być rozpatrzona w drodze wydania interpretacji indywidualnej w oparciu o zastosowanie przepisów Działu II Rozdział 1a O.p. - Interpretacje przepisów prawa podatkowego. Pytanie zadane przez Stronę na tle tak sformułowanego opisu sprawy i własnego stanowiska wykracza bowiem poza procedurę regulującą wydawanie interpretacji indywidualnych. W sprawie, będącej przedmiotem zażalenia, ocena musiałaby być uzależniona od warunku, którym jest prawidłowość powierzenia Wnioskodawcy konta w kontekście przepisów k.c. i innych przepisów niepodatkowych. Natomiast bez potwierdzenia powyższego, czynności wymagane dla merytorycznego rozpatrzenia wniosku Strony w zakresie postawionych pytań wykraczałyby poza zakres uprawnień przyznanych organowi upoważnionemu do wydawania interpretacji indywidualnych. Mając na uwadze bowiem istotę interpretacji indywidualnych, a w szczególności ich gwarancyjny charakter przedmiotem rozstrzygnięć w ramach tej instytucji nie może być ocena prawna powyższej sytuacji. Przede wszystkim zakończenie takiego postępowania wydaniem interpretacji indywidualnej prowadziłoby do wydania przez organ aktu z naruszeniem prawa (patrz np. wyrok NSA z 9 stycznia 2019 r. sygn. akt II FSK 427/17, NSA z 21 stycznia 2014 sygn. akt II FSK 376/12 czy wyrok NSA z 27 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 864/12). 15. Sąd stwierdził zatem, że organ interpretacyjny nie miał możliwości dokonania oceny przedstawionego przez Skarżącego stanowiska w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydawanej w trybie art. 14b § 1 O.p. Zaistniała więc "inna przyczyna", o której mowa w art. 165a § 1 ww. ustawy, stanowiąca przesłankę odmowy wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Reasumując, odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Strony stanowiła wyraz respektowania przez organ art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. i - wbrew podniesionym w skardze zarzutom - miała uzasadnione podstawy. W kontekście powyższej argumentacji, zarzuty naruszenia art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. 16. W odniesieniu do zarzutu Strony dotyczącego braku wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku, organ odwoławczy zasadnie wskazał, że art. 14b § 3 O.p. nakłada na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w sposób wyczerpujący, co wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów istotnych z punktu widzenia możliwości oceny przez organ upoważniony stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zatem - stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku musi zawierać wszystkie te informacje, które są niezbędne do zajęcia stanowiska przez organ. Stosownie natomiast do art. 14h O.p., w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych stosuje się odpowiednio wskazane w nim przepisy O.p., w tym art. 169 § 1 tej ustawy, w myśl którego, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Zatem organ może żądać od wnioskodawcy uszczegółowienia opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), jeśli stwierdzi, że jest to niezbędne do dokonania jego prawidłowej kwalifikacji prawnej, ponieważ - wydając rozstrzygnięcie - opiera się on tylko i wyłącznie na przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym). Przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) powinien uwzględniać wszystkie okoliczności faktyczne niezbędne dla dokonania oceny prawnej tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego na gruncie przepisów prawa podatkowego, przy czym to na organie spoczywa obowiązek dokonania oceny czy stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) został przedstawiony przez wnioskodawcę wyczerpująco (dokładnie, gruntownie), czy też nie. 17. W ocenie Sądu złożony przez Stronę wniosek nie zawierał braków formalnych, które mogłyby zostać uzupełnione w trybie art. 169 § 1 O.p. Opisany przez Skarżącego stan faktyczny był kompletny, formalnie spełnione były również pozostałe wymogi wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przewidziane w przepisach O.p. Jednakże wobec braku podstaw do wydania interpretacji, nawet szczegółowy stan faktyczny opisujący zdarzenia prawne nie ma żadnego znaczenia w sprawie. Wobec powyższego organ nie był zobowiązany do wezwania Wnioskodawcy o uzupełnienie opisu sprawy. 18. Konkludując na gruncie postępowania dotyczącego wydawania interpretacji indywidualnych organ interpretacyjny nie jest uprawniony do badania legalności ekonomicznych i gospodarczych, bądź osobistych przesłanek podejmowanych działań przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Zatem zarzut Skarżącego co do naruszenia art. 169 § 1 O.p. w zw. z art. 14h O.p. jest bezzasadny. W ocenie Sądu postępowanie w sprawie wniosku Strony o wydanie interpretacji indywidualnej organy prowadziły prawidłowo, a zarzuty przedstawione w skardze wobec braku podstaw do przeprowadzenia analizy prawnopodatkowej wniosku Strony są zarzutami całkowicie bezzasadnymi i nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem Sądu Skarżący zwracając się do organu interpretacyjnego z przedstawionym stanem faktycznym chyba nie był świadomy, że czynności przez niego opisane mogą być przedmiotem badania innych organów państwa. 19. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.