III SA/Wa 2243/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jacek Kaute po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. T. na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odrzucić skargę.

Skarżący – A. T. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 3 marca 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złote – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 20 marca 2020 r. (k. 16 akt sądowych). Z ewidencji księgowej WSA w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych wynika natomiast, że skarżący według stanu na 14 lipca 2020 r. nie uiścił wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone skarżącemu 20 marca 2020 r. (k. 16 akt sądowych). Zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374; dalej również: "COVID-19", "ustawa koronawirusowa") w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie COVID-19 z 31 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 568), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminów oznacza, że terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie biegną w okresie trwania powyższego stanu. Terminy te rozpoczynają swój bieg dopiero od dnia uchylenia powyższego stanu. Zawieszenie natomiast biegu terminów dotyczy tych terminów, które rozpoczęły swój bieg przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Od tego dnia ulegają one zawieszeniu i biegną dalej od dnia ustania przyczyny powodującej ich zawieszenie. Wstrzymanie rozpoczęcia bądź zawieszenie biegu terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie uniemożliwia jednak podejmowania czynności przez sąd administracyjny, w tym wydawania stosownych zarządzeń celem nadania sprawie dalszego biegu, jednakże wstrzymuje bądź zawiesza terminy na wykonanie nałożonych przez sąd obowiązków. W tym miejscu należy zaznaczyć, że – mimo braku wyraźnego przepisu o wejściu w życie ww. regulacji z mocą wsteczną – regulacja ta dotyczy również spraw sprzed wejścia w życie nowelizacji specustawy koronawirusowej, tj. sprzed 31 marca 2020 r. – stan zagrożenia epidemicznego wprowadzono bowiem od 14 marca 2020 r. zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r., poz. 433), natomiast stan epidemii obowiązuje od 20 marca 2020 r. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491). W art. 15zzs ust. 1 COVID-19 ustawodawca posługuje się bowiem stwierdzeniem "w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID", a przepis § 51 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. z 2016 r., poz. 283, dalej również "rozporządzenie") jednoznacznie określa, że moc wsteczna danego przepisu może wynikać nie tylko z przepisów końcowych, w szczególności przepisu o wejściu w życie danego aktu, ale również z treści samego przepisu, z czym mamy do czynienia w niniejszej sytuacji (§ 51 ust. 2 rozporządzenia: "Przepisy ustawy inne niż te, którym przepisy końcowe nadały wsteczną moc obowiązującą, a posiadające moc wsteczną wynikającą z ich treści i odnoszące się do zdarzeń lub stanów rzeczy, które powstały przed dniem wejścia w życie ustawy, redaguje się w sposób jednoznacznie wskazujący te zdarzenia lub stany rzeczy"). Na takie rozumienie przywołanego przepisu zdaje się wskazywać również przyjęcie zasady racjonalnego prawodawcy. Pogląd o obowiązywaniu zawieszenia terminów od 14 marca 2020 r. prezentowany jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. postanowienie WSA w Białymstoku z 22 kwietnia 2020 r., sygn. I SA/Bk 177/20, LEX nr 2954313, jak również postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 21 kwietnia 2020 r., sygn. I SA/Go 121/20 , LEX nr 2954317). Wskazać należy, że terminy zawieszenia/wstrzymania przepisów prawa procesowego odnoszą się do działań strony postępowania sądowego i jej ochrony przed negatywnymi skutkami prawnymi w związku z niemożnością podjęcia odpowiednich działań w trakcie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, a nie do możliwości podejmowania przez sąd czynności celem zapewnienia prawidłowego toku postępowania sądowego. Ponieważ doręczenie skarżącemu zarządzenia Przewodniczącej z 3 marca 2020 r. nastąpiło 20 marca 2020 r., tj. w okresie obowiązywania art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy koronawirusowej, na mocy którego nastąpiło wstrzymanie biegu procesowego ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w wyznaczonym tym zarządzeniem terminie skarżący nie miał obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu. Wskazać jednak należy, że zgodnie z art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875) z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został art. 15 zzs ustawy koronawirusowej z jednoczesnym wprowadzeniem, mocą art. 68 ust. 6 i 7 ustawy zmieniającej, siedmiodniowego terminu, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone – biegną dalej. Mając zatem na uwadze to, że ustawa z 14 maja 2020 r. weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76 tej ustawy), ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie rozpoczęcia, jak i zawieszenia biegu terminów procesowych nastąpiło 23 maja 2020 r. Oznacza to, że od 24 maja 2020 r. rozpoczęły bieg terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Natomiast terminy, które rozpoczęły swój bieg i uległy zawieszeniu, biegną dalej, a do zachowania terminu wlicza się także te dni, które nastąpiły przed dniem zawieszenia. W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął zatem bieg 24 maja 2020 r. Ostatni dzień terminu przypadał 30 maja 2020 r. (sobota) i upłynął w związku z tym 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżący do tego dnia nie uiścił należnego wpisu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.