III SA/Wa 2109/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. postanawia odrzucić skargę

Pismem z 23 maja 2014 r. Skarżąca – P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. Zarządzeniem z 15 lipca 2014 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 84.470 zł. Pismem z tej samej daty wezwano ją także do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 21 lipca 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie zostało natomiast wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis. W sytuacji, gdy mocodawcą jest – jak w niniejszej sprawie – spółka kapitałowa obowiązkiem pełnomocnika jest także przedstawienie dokumentu stwierdzającego umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do działania w imieniu tej spółki. Stanowi o tym art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. Przepisy te nie określają jaki konkretnie ma to być dokument. W praktyce sądowej przyjmuje się, że dokumentem tym jest odpis z KRS-u, gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczane w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 stycznia 2013 r., II FSK 9/13). Brak któregokolwiek z wymienionych wyżej dokumentów jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika - w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. - do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że pełnomocnik Skarżącej będący adwokatem nie złożył wraz ze skargą i pełnomocnictwem dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji Skarżącej osoby, która tego pełnomocnictwa udzieliła. W tej sytuacji konieczne było usunięcie tego braku formalnego, do czego pełnomocnik Skarżącej został wezwany pismem z 15 lipca 2014 r. W piśmie tym wyraźnie wskazano jaki brak ma być usunięty, zakreślono w nim także siedmiodniowy termin na jego uzupełnienie oraz określono rygor niezachowania tego terminu. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 21 lipca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 65 akt sądowych). Oznacza to, że zakreślony w nim siedmiodniowy termin upłynął w dniu 28 lipca 2014 r. (poniedziałek). Z akt niniejszej sprawy wynika, że nie nadesłał on jednak dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych nie będzie rozpoznawany. Rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi kończy bowiem postępowanie przed Sądem I instancji. W tym stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od tej skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) jest bezprzedmiotowe, gdyż skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji, gdy postępowanie główne zostało już zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca.