III SA/Wa 2067/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 1 marca 2016 r. Nr IPPB4/4511-21/16-2/JK2 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę

M. Sp. z o.o. (dalej zwana: "Skarżącą") wnioskiem z 8 grudnia 2015r. zwróciła się do Ministra Finansów reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. (zwany dalej: "DIS") o wydanie interpretacji przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych. DIS interpretacją indywidualną z 1 marca 2016 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Spółka pismem z 21 marca 2016r. zwróciła się do DIS z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. DIS w "Odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z 26 kwietnia 2016 r. stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Odpowiedź ta została doręczona Spółce 2 maja 2005 r. (k. 23 akt administracyjnych). Spółka skargą z 3 czerwca 2016r. wniesioną- jak wynika ze stempla na kopercie - 3 czerwca 2016r. (k. 9 akt sądowych) zakwestionowała ww. interpretację indywidualną DIS z 1 marca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej: "P.p.s.a."), o którego treści Spółkę pouczono - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 26 kwietnia 2016 r. W sprawie termin ten został przekroczony. Z akt sprawy wynika bowiem, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 26 kwietnia 2016r. doręczono Spółce 2 maja 2016r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc 1 czerwca 2016r. Skarga została natomiast nadana w placówce pocztowej dopiero 3 czerwca 2016 r., a więc z uchybieniem terminu. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Sąd uznając zatem, iż skargę wniesiono po terminie oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.