III SA/Wa 2041/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu niepowodującego powstania zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz radcę prawnego

Skarżący M. M. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Oświadczył, że nie osiąga dochodów, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, rachunków bankowych, nie pozostaje w związku małżeńskim, jest osobą niepełnosprawną. Wyjaśnił nadto, że do [...] r. odbywa karę pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa (do [...] r.) karę pozbawienia wolności. Aktualnie nie uzyskuje żadnego dochodu, z którego mógłby sfinansować koszty niniejszego postępowania. Skarżący nie dysponuje także żadnym majątkiem, ani oszczędnościami. Uznać zatem należało, że nie ma on dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed Sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.