III SA/Wa 182/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Dębkowski, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Grzybowski (sprawozdawca), sędzia WSA Radosław Teresiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Cezary Ciwiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 listopada 2025 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.452.2025.2.MK w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę

Sporną interpretacją indywidualną z 24 listopada 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. (skarżący) w zakresie pytania dotyczącego określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego. Pytanie strony skarżącej dotyczyło możliwości zastosowania indywidualnego prewspółczynnika alokacji podatku naliczonego, którego sposób ustalenia uwzględnia specyfikę prowadzonej działalności oraz dokonywanych nabyć, w toku której stowarzyszenie otrzymuje wsparcia finansowe na realizację projektów, operacji oraz zadań, przede wszystkim związanych z reklamą oraz promocją "[...]", które to wsparcia finansowe związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą (stricte z działalnością handlową), a także, który odzwierciedla większość ponoszonych wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz jedynie niewielką część wydatków ponoszonych na cele poza systemem VAT. Jak zauważył organ, skarżący domagał się, zdaniem organu, udzielenia odpowiedzi potwierdzającej możliwość zastosowania prewspółczynnika: - w którego liczniku uwzględniono przychody z działalności gospodarczej składające się z przychodów ze sprzedaży towarów i usług, przychodów pozostałych, opłat członków na pokrycie kosztów certyfikacji [...], przychody z tytułu faktycznie otrzymanego wsparcia finansowego związanego wyłącznie z działalnością gospodarczą (tj. umowa z ARiMR z [...] lipca 2022 r., umowa z ARiMR z [...] września 2024 r., wsparcie w ramach Projektu [...]) oraz wsparcie finansowe związane z działalnością gospodarczą oraz w niewielkiej części również z działalnością statutową (tj. decyzja [...] września 2023, decyzja [...] listopada 2024 r.) [21 210 425,53 zł + 868 827,21 zł + 162 729 zł = 22 241 981,74 zł], natomiast - w mianowniku uwzględniono łączną wartość uzyskanych ww. przychodów oraz przychody z działalności statutowej (tj. składki członkowskie, umowę z powiatem [...], otrzymane darowizny na cele statutowe) [22 241 981,74 zł + 215 200,00 zł = 22 457 187,74 zł] (s. 22 i n., 40 interpretacji). Skarżący szczegółowo opisał działalność i podstawy prawne funkcjonowania stowarzyszenia, w tym: - cele statutowe i zakres dopuszczalnej działalności gospodarczej (s. 2 i n. interpretacji), - strukturę obrotów generowanych w działalności gospodarczej (s. 4, 5 i n. interpretacji), - źródła wsparcia finansowego ze środków publicznych oraz sposób ich wydatkowania (s. 5-14 i n. interpretacji). W ramach własnego stanowiska strona stwierdziła, że otrzymywanie wsparcia finansowe, przeznaczone na szeroko zakrojone działania promocyjne i reklamowe przede wszystkim "[...]" (m.in. poprzez media społecznościowe, czy różnego rodzaju imprezy kulturalne, tzw. event’y), mają związek wyłącznie z prowadzoną działalnością gospodarczą, tzn. przyczyniają się zwłaszcza do pozycjonowania tego produktu i wzrostu jego sprzedaży na rynku krajowym i międzynarodowym (s. 25 i n. interpretacji). Jak wskazano, o prawidłowej kwalifikacji przyznanego wsparcia finansowego na realizację opisanych projektów, operacji oraz zadań decyduje nie tylko status prawny strony w zaistniałym stanie faktycznym, ale przede wszystkim ich zakres merytoryczny oraz konkretne czynności podejmowane w związku z ich realizacją, tj. nabycia oraz świadczenia usług szeroko pojętej reklamy, prowadzenie kampanii reklamowych oraz kampanii informacyjno-promocyjno-marketingowych, ale również, w konsekwencji ich realizacji, dokonywanie bezpośredniej sprzedaży (dostaw) towarów (w tym, "[...]") (s. 29 interpretacji). Zdaniem stowarzyszenia przedstawiony ułamek proporcji oddaje proporcjonalny stosunek czynności opodatkowanych (tj. obrotu ze sprzedaży towarów i usług powiększonego o część wsparcia wykorzystanego do prowadzenia działalności opodatkowanej) do całego obrotu (uwzgledniającego również działania pozostające poza sferą działalności gospodarczej) i w rezultacie odpowiedni udział nabyć do celów wykonywanej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. Prewspółczynnik alokacji gospodarczej został ustalony w oparciu o wszystkie dokonane przez stowarzyszenie czynności, zarówno w ramach działalności gospodarczej, jak i działalności statutowej oraz uwzględnia również fakt, iż otrzymane wsparcie finansowe stanowiły źródła finansowania w obu ww. segmentach jego działalności. Obliczony w ten sposób ułamek proporcji (99,04%) zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje na możliwość korzystania z pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT (s. 31 interpretacji). Odnosząc się negatywnie do stanowiska stowarzyszenia organ wskazał, że w liczniku prewspółczynnika uwzględniono m.in. wsparcie finansowe związane z działalnością gospodarczą oraz w pewnej części również z działalnością statutową, jednakże w liczniku powinny się znaleźć tylko wartości związane z czynnościami opodatkowanymi; wartość czynności niepodlegających nie może być uwzględniana w liczniku. Przede wszystkim jednak zaproponowany wskaźnik odniesiono do realizacji poszczególnych zadań objętych wsparciem finansowym w danym roku podatkowym, podczas gdy prewspółczynnik powinien być ustalony w oparciu o wszystkie dokonane przez podatnika czynności, zarówno w sferze działalności gospodarczej jak i statutowej. Uzyskane wsparcie finansowe z branżowych funduszy promocji produktów rolno-spożywczych finansowało natomiast także prowadzoną działalność statutową. W celu odliczenia podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, licznik proporcji służący do ustalenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu, może zawierać kwoty obrotu wyłącznie z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W liczniku prewspółczynnika powinien być zatem ujęty obrót z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, a nie kwota środków finansowych (wsparcia) otrzymana na zakup towarów i usług, które będą wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu. Zaproponowana metoda odliczenia wskazuje jedynie na udział finansowania danych zadań, co nie jest jednoznaczne ze stopniem zrealizowanych czynności opodatkowanych. Metoda ta, pozwalając na pełne odliczeni podatku, przeczy również celom, którym służy stowarzyszenie, tj. prowadzeniu działalności społecznie użytecznej na rzecz ogółu społeczności, w szczególności m.in. udzielanie wsparcia producentom owoców z regionu [...], którzy chcą posługiwać się chronionym oznaczeniem geograficznym [...], propagowanie wysokich standardów produkcji i dystrybucji owoców w regionie. Działalność gospodarcza jest przecież działalnością dodatkową w stosunku do działalności statutowej. W rezultacie nie można się zgodzić ze stowarzyszeniem, że wsparcie finansowe: a) na kwotę 65.000,00 zł – na podstawie umowy z ARiMR o przyznaniu pomocy nr [...] z [...] lipca 2022 r. (II transza), b) na kwotę 683.480,00 zł – na podstawie umowy z ARiMR o przyznaniu pomocy nr [...] z [...] września 2024 r. c) na kwotę 120.347,21 zł – jako wsparcie w ramach Projektu: [...], powinno być związane wyłącznie z działalnością gospodarczą. Należy mieć bowiem na uwadze charakter działalności prowadzonej przez stowarzyszenie, w tym zwłaszcza dodatkowy charakter działalności gospodarczej. Skoro: - zakres działalności gospodarczej obejmuje m.in. sprzedaż hurtową i detaliczną owoców i warzyw, działalność usługową wspierającą produkcje roślinną, działalność związaną z organizacją targów, wystaw i kongresów, reklamę, doradztwo, badania rynku i opinii publicznej, a - celem stowarzyszenia jest prowadzenie działalności społecznie użytecznej na rzecz ogółu społeczności, m.in. udzielanie wsparcia producentom owoców z regionu [...], którzy chcą posługiwać się chronionym oznaczeniem geograficznym [...]; wspomaganie rozwoju przedsiębiorczości poprzez prowadzenie działalności edukacyjnej w zakresie upowszechniania wiedzy oraz informacji dotyczących systemów jakości żywności, w tym, m.in. o ich zasadach, cechach, walorach oraz certyfikacji systemów jakości żywności, poprzez prowadzenie szkoleń i seminariów dla członków stowarzyszenia oraz innych zainteresowanych osób; propagowanie wysokich standardów produkcji i dystrybucji owoców w regionie; stwarzanie możliwości członkom stowarzyszenia do spotkań, współpracy, wymiany informacji i współdziałania w prowadzonej działalności oraz podnoszenia jakości oferowanych produktów, to prowadzona przez stronę działalność gospodarcza związana jest w sposób bezpośredni i wynika z wykonywanych przez stowarzyszenie działań statutowych na rzecz ogółu społeczności. Z opisu sprawy wynika, że realizacja takich zadań jak: "Współpraca w operacji tworzenia krótkich łańcuchów dostaw", "Promocja [...] z Chronionym Oznaczeniem Geograficznym w ramach interwencji [...] związana jest nie tylko z działalnością gospodarczą, lecz dotyczy również innych producentów jabłek [...]. Niezasadne jest traktowanie wsparcia finansowego otrzymanego na ww. działania jako związane wyłącznie z działalnością gospodarczą. W konsekwencji przedstawiony we wniosku sposób kalkulacji indywidualnego prewspółczynnika nie może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice działalności stowarzyszenia i dokonywanych nabyć; proponowana nie gwarantuje, że obliczona we wskazany sposób proporcja odpowiada zasadom kalkulacji, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług. Skarżący niewłaściwie skonstruował proporcję odliczenia w odniesieniu do wydatków: ‒ poniesionych w toku realizacji projektu [...], które to wsparcie zostało zaliczone do przychodów związanych wyłącznie z działalnością gospodarczą, ‒ kosztów kwalifikowalnych wynikających z realizacji umów z ARiMR oraz kosztów projektu [...] (wsparcia finansowe z ww. tytułów zostały zaliczone do przychodów związanych wyłącznie z działalnością gospodarczą) oraz ‒ kosztów kwalifikowalnych wynikających realizacji decyzji [...] (wsparcia finansowe z tego tytułu zostały zaliczone jako związane z działalnością gospodarczą oraz w niewielkiej części również z działalnością statutową) (s. 40-44 interpretacji). W skardze do tut. Sądu zażądano uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zwrotu kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 14c § 1-2 w zw. z art. 14b § 1-3 w zw. z art. 120, art. 121 § 1 i w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez: a) nieuprawione rozszerzenie zaistniałego stanu faktycznego ponad przedstawiony we wniosku opis stanu sprawy, poza granice, w jakich interpretacja indywidualna może wywołać skutki prawne, polegający na przyjęciu, że ustalony przez skarżącego indywidualny prewspółczynnik alokacji gospodarczej VAT na 2025 r. wynoszący 100%, a tym samym pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego "przeczy idei i celom dla których Skarżący powstał", b) – brak przedstawienia prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, a tym samym, brak wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego objętych zaskarżoną interpretacją oraz wskazania ich prawidłowej wykładni, co jest sprzeczne z celem, sensem oraz istotą wydania interpretacji indywidualnej, o którą wystąpił skarżący, jak również, – pominięcie lub błędną merytoryczną ocenę istotnych elementów przedstawionego przez skarżącego stanu faktycznego, tj.: pominięcie zakresu i sposobu prowadzenia działalności gospodarczej, błędną ocenę specyfiki prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć, – błędną ocenę wsparcia finansowego zaliczonego do przychodów związanych wyłączenie z prowadzoną działalnością gospodarczą (tj. realizowanych umów z ARiMR: z [...].07.2024 r. i z [...].09.2024 r. oraz projektu [...]), jak również zadań realizowanych na podstawie decyzji [...] z [...].09.2003 r. i z [...].11.2024 r., – brak merytorycznej oceny wydatków związanych z realizacją projektu [...], a w konsekwencji stwierdzenie, że "działalność gospodarcza Skarżącego związana Jest w sposób bezpośredni i wynika z wykonywanych przez Skarżącego działań statutowych na rzecz ogółu społeczności". Ponadto zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 86 ust. 2b w zw. z art. 86 ust. 2a, ust. 2c pkt 3, ust. 2d i ust. 2g ustawy o podatku od towarów i usług poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że: - przedstawiony przez skarżącego: "sposób kalkulacji indywidualnego prewspółczynnika ustalanego na podstawie stosunku rocznego przychodu z działalności gospodarczej/(rocznego przychodu z działalności gospodarczej + rocznego przychodu z działalności statutowej) x 100 nie może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć, ponieważ założenia przyjęte przy obliczaniu prewspółczynnika budzą wątpliwości", - określona przez Skarżącego metoda proporcji "nie jest metodą gwarantującą, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług jest odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny, zatem nie można także przyjąć, że wskazany przez Skarżącego sposób kalkulacji proporcji odpowiada zasadom kalkulacji, o których mowa w art. 86 ust. 2a -2h ustawy", pomimo wykazania przez skarżącego, że metoda ustalania prewspółczynnika odpowiada kryteriom ustawowym, wiąże zakres dopuszczalnego odliczenia podatku z rzeczywistym rozmiarem prowadzonej działalności gospodarczej, a także odpowiada specyfice działalności oraz specyfice dokonanych nabyć. W motywach zarzutów procesowych wskazano, że organ w sposób nieuprawniony: - przyjął założenie, że w przedstawionym stanie faktycznym skarżący nie ma prawa do stosowania indywidualnego prewspółczynnika alokacji gospodarczej VAT na 2025 r. wyrażającego pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego i w konsekwencji nie przedstawił merytorycznej oceny problemu podatkowego przedstawionego we wniosku, - pominął zakres i sposób prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego, - w błędny sposób ocenił specyfikę prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć przez skarżącego, - w błędny sposób ocenił wsparcia finansowe zaliczone do przychodów związanych wyłączenie z prowadzoną działalnością gospodarczą, a także, - nie dokonał merytorycznej oceny wydatków związanych z realizacją projektu [...]. Zdaniem strony organ interpretacyjny nie przedstawił swojego stanowiska w sposób wyczerpujący, a wyrażenie oceny, że działalność gospodarcza skarżącego jest bezpośrednio związana i wynika z działalności statutowej, stanowi nie tylko ingerencję, ale przede wszystkim odwrócenie oraz zaprzeczenie całego przedstawionego stanu faktycznego (s. 22 skargi oraz s. 11, 13 i n., 16-21 w zakresie szczegółowej charakterystyki działalności oraz wykorzystania środków publicznych przez stronę). Jak chodzi natomiast o zarzuty materialnoprawne to zadaniem skarżącego prawidłowo zaliczył on do przychodów związanych z działalnością gospodarczą przychody z tytułu sprzedaży towarów i usług, przychody pozostałe oraz przychody uzyskane od swoich członków z tytułu opłat dotyczących certyfikacji [...], jak również przychody z tytułu otrzymywanego wsparcia finansowego. W kategorii przychodów dotyczących faktycznie otrzymanego wsparcia finansowego wyodrębnił dwa strumienie, według ich szczegółowości, zakresu oraz charakterystyk, tj.: - wsparcia związane wyłącznie z działalnością gospodarczą, do który zaliczył wsparcia w ramach realizowanych umów z ARiMR z [...].07.2022 r. i z [...].09.2024 r. oraz realizowanego projektu [...], oraz - wsparcia związane z działalnością gospodarczą oraz w niewielkiej części również z działalnością statutową, do których zaliczył wsparcia udzielone na podstawie decyzji [...] z [...].09.2023 r. i z [...].11.2024 r. (w przypadkach ich realizacji wystąpiły koszty ogólne do wysokości 5% tych zadań – jedynie w tych przypadkach otrzymane wsparcie w niewielkiej części mogło dotyczyć działalności statutowej). Organ interpretacyjny zlekceważył jednak konkretne, ponoszone przez skarżącego wydatki w toku realizacji opisanych projektów, umów i zadań, tj.: - w ramach projektu [...] - m.in. na szeroką reklamę internetową (kampanie reklamowe w Google, na Facebooku oraz YouTube), wykonanie stron internetowych, współpracę z influencerami, działania w mediach społecznościowych, filmy promocyjne video (discovery, bumper), koszty stoisk na targach, spotkań B2B, misji przyjazdowych i degustacji w sieciach, ponoszone w celu reklamy oraz promocji "[...]", - umowa z ARiMR z [...] lipca 2022 r. - na zakup samochodu w celu prowadzenia bezpośredniej sprzedaży produktów, koszty utworzenia i promocji sklepu internetowego [...] wraz z aplikacją mobilną do jego obsługi oraz koszty kampanii internetowej, - umowa z ARiMR z [...] września 2024 r. - koszty zintegrowanej kampanii informacyjno- promocyjno-marketingowej, w toku której wyprodukował materiały graficzne, sesje zdjęciowe, spoty video oraz reklamował "[...]", - decyzja [...] z [...] września 2023 r. - koszty promocji oraz kampanii promującej udział Skarżącego w eventach: w [...], [...] oraz na festiwalu [...], a także - decyzja [...] z [...] listopada 2024 r. - koszty kampanii reklamowej, koszty przygotowania stoisk i materiałów informacyjno-promocyjnych dotyczących udziału Skarżącego w eventach: w [...] oraz w [...]. Specyfika wszystkich powyżej wymienionych oraz dokonanych przez skarżącego nabyć, ich charakter oraz zakres merytoryczny dotyczą profesjonalnych działań skarżącego, a bezpośrednie ich wykorzystanie na potrzeby reklamy oraz promocji "[...]" skutkują dalszą intensyfikacją sprzedaży ww. produktów w drodze opodatkowanych transakcji gospodarczych (a nie działalności statutowej). W stanie faktycznym, który zaistniał w roku 2024, działalność statutowa skarżącego, czyli działalność leżąca poza sferą podatku VAT, okazała się marginalna oraz obejmowała wyłącznie uzyskane przychody ze składek członkowskich, jedno zrealizowane zadanie publiczne oraz jedną darowiznę na cele statutowe. Skarżący nie otrzymał żadnego wsparcia do działalności innej, aniżeli gospodarcza (por. zwłaszcza s. 27 i n. skargi). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując ocenę wyrażoną w spornej interpretacji indywidualnej. Na rozprawie przed tut. Sądem pełnomocnicy stron, jak też członek zarządu stowarzyszenia, wnosili i wywodzili jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W ocenie Sądu organ trafnie podważył założenie przyjęte w ramach konstrukcji zaproponowanego przez wnioskodawcę prewspółczynnika alokacji podatku naliczonego, że zasadnicza część wsparcia otrzymanego od instytucji publicznych, tj. m.in. ARiMR oraz [...] (z wyjątkiem niewielkiej części związanej również z działalnością statutową) była związana wyłącznie z działalnością gospodarczą stowarzyszenia. Trafnie w szczególności wskazano (s. 41 interpretacji), że proponowana metoda odliczenia "wskazuje jedynie na udział finansowania danych zadań, co nie jest jednoznaczne ze stopniem zrealizowanych czynności opodatkowanych, tzn. uzyskanym obrotem". Jak zauważa sama skarżąca, w ramach wniosku interpretacyjnego (s. 18 i n., 29 interpretacji), regulacje dotyczące otrzymanego wsparcia nie przesądzają o związku wydatków czynionych z puli otrzymanych środków z działalnością gospodarczą strony; celem wsparcia jest realizacja danego zadania. Natomiast to, czy owo zadanie jest realizowane w ramach działalności gospodarczej, czy statutowej, zależy od indywidualnego stanu faktycznego; nie powinien również o tym przesądzać status strony (jako stowarzyszenia). Istotny jest zakres realizowanych czynności (zob. także zwłaszcza s. 11, 13 i n., 27 i n. skargi). W związku z powyższym trzeba zauważyć, że twierdzenie skarżącego, iż wsparcie ma związek wyłącznie z działalnością opodatkowaną (s. 29 skargi), nie znajduje oparcia w przedstawionym opisie stanu faktycznego. Trafnie zwłaszcza wywiódł organ, analizując przedstawione przez wnioskodawcę ramy prawne działania stowarzyszenia, że zadania realizowane w ramach otrzymywanego wsparcia służą zarówno celom statutowym (niezarobkowym), jak i gospodarczym stowarzyszenia, te bowiem nie są rozłączne, tzn. "działalność gospodarcza stowarzyszenia związana jest ... i wynika z wykonywanych działań statutowych na rzecz ogółu społeczności" (s. 42 i n. interpretacji). Innymi słowy, to że przez opisane kampanie promocyjne i reklamowe stowarzyszenie osiąga określone cele gospodarcze, choćby stanowiły one niejako trzon jego działalności, nie oznacza że jednocześnie nie realizuje celów statutowych. Wszak działania skarżącego związane z obecnością marki "[...]" m.in. w mediach społecznościowych, czy podczas wydarzeń kulturalnych, a zorientowane na intensyfikację sprzedaży produktów oferowanych przez stowarzyszenie (s. 27 skargi), wpisują się nie tylko w działania organizacyjne i sponsoringowe stanowiące wg statutu stowarzyszenia jego działalność gospodarczą (por. opis § 29 ust. 4 statutu na s. 3 interpretacji), lecz również choćby w "udzielanie wsparcia producentom owoców z regionu [...], którzy chcą posługiwać się chronionym oznaczeniem geograficznym [...]", "wspomaganie rozwoju przedsiębiorczości", w tym przez "upowszechnianie wiedzy oraz informacji dotyczących systemów jakości żywności, w tym, m.in. o ich zasadach, cechach, walorach oraz certyfikacji systemów jakości żywności", "propagowanie wysokich standardów produkcji i dystrybucji owoców w regionie", czy "prowadzenie działań na rzecz ekologii i ochrony zwierząt" (§ 3 statutu, opis na s. 2 interpretacji). Zatem "promocja [...] na rynku wewnętrznym i rynkach trzecich" i związane z tym działania (s. 5 interpretacji) zasadnie zostały przez organ ocenione jako realizujące zarówno cele gospodarcze, jak i statutowe stowarzyszenia. Tym bardziej, że we wspomniane ogólne cele stowarzyszenia wpisują się również poszczególne zadania realizowane w ramach otrzymywanego wsparcia, tj.: - rozszerzenie sprzedaży eksportowej [...], zakładające "zwiększenie świadomości konsumentów o certyfikowanych [...]" (projekt [...]) (s. 6 i n. interpretacji), - sprzedaż owoców i soków pochodzących z sadów [...] (umowa z ARiMR z [...] lipca 2022 r.), zakładająca podobnie "zwiększenie rozpoznawalności wśród konsumentów i producentów nazwy [...]" (s. 8 i n. interpretacji), - promocja "żywności wytwarzanej w ramach systemów jakości żywności" również związana z "[...]" (umowa z ARiMR z [...] września 2024 r.) (s. 9 i n. interpretacji), - wspieranie "nowego paradygmatu w zarządzaniu glebą, skupiającego się na monitorowaniu, przywracaniu i ochronie gleby", zakładające m.in. "poprawę stanu gleby i odporności środowiskowej" (projekt [...]) (s. 10 i n. interpretacji), - "wzrost spożycia produktów wyprodukowanych w ramach unijnych i krajowych systemów jakości żywności", podobnie opierający się na "wzroście świadomości konsumentów na temat polskich jabłek" (decyzje [...] z [...] września 2023 r. z [...] listopada 2024 r.) (s. 12 i n. interpretacji). Skarżąca nie bierze więc pod uwagę w ramach forsowanej argumentacji tego, że związek realizowanych wydatków z prowadzoną działalnością gospodarczą nie jest determinowany przez autonomiczną decyzję podatnika, lecz wynika w pierwszym rzędzie z form i podstaw prawnych, w jakich ten działa. Nie ma na tym tle, paradoksalnie, zasadniczej sprzeczności między: - twierdzeniem stronny, że "o prawidłowej kwalifikacji przyznanego wsparcia finansowego na realizację opisanych projektów, operacji oraz zadań decyduje nie tylko status strony w zaistniałym stanie faktycznym, ale przede wszystkim ich zakres merytoryczny oraz konkretne czynności podejmowane w związku z ich realizacją, tj. nabycia oraz świadczenia usług szeroko pojętej reklamy, prowadzenie kampanii reklamowych oraz kampanii informacyjno-promocyjno-marketingowych, ale również, w konsekwencji ich realizacji, dokonywanie bezpośredniej sprzedaży (dostaw) towarów (w tym, "[...]")" (s. 29 interpretacji), a - stanowiskiem organu, że "przedstawiony .... sposób ustalenia prewspółczynnika, w wyniku którego ... prewspółczynnik VAT na 2025 r. wynosi 100%, a tym samym korzystają z pełnego prawa do odliczenia przeczy ... idei i celom, dla których" powstało stowarzyszenie (s. 41 interpretacji). Organ nie przeczy bowiem, że realizacja zadań finansowanych z poszczególnych źródeł wsparcia wiąże się z celami gospodarczymi stowarzyszenia, a jedynie wskazuje na ich równoczesny związek z celami statutowymi. Innymi słowy, przykładowo, przez wydatki czynione w ramach projektów [...] skarżący nie tylko dąży do zwiększenia sprzedaży jabłek, ale również wspiera producentów i dystrybucję tego towaru. Okoliczność więc, że skarżący realizuje w ramach wsparcia czynności gospodarcze, tj. kampanie, o których mowa także w skardze (s. 17 i n., 27), nie jest sporna. Organ zasadnie jednak wypunktował niejasną granicę między działalnością gospodarczą, a statutową stowarzyszenia, z czego wynika że środki finansowe (wsparcia) otrzymane na zakup towarów i usług, wykorzystane zostaną zarówno do wykonania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (s. 43 interpretacji). W świetle bowiem przytoczonych przez wnioskodawcę zapisów statutowych przedmiotowe aktywności skarżącego można kwalifikować zarówno do obszaru jego zasadniczej, tj. wynikającej z przyjętej formy prawnej działania, działalności niezarobkowej (art. 2 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach), jak i jako wyraz służącej celom statutowym działalności gospodarczej (art. 34 ww. ustawy). Zatem od formy, w jakiej skarżący funkcjonuje, nie sposób zatem w pełni abstrahować, jak to wywodzi strona, jako że współdeterminuje ona wespół z założonymi celami charakter dokonywanych nabyć, tak jak i wpływ na tenże ma wykorzystanie ich do sprzedaży opodatkowanej. W konsekwencji przyporządkowanie przez wnioskodawcę wydatków czynionych w ramach otrzymywanego wsparcia "wyłącznie" do działalności gospodarczej jawi się jako arbitralne. Nie jest przy tym tak, że przyjęcie stanowiska organu prowadzi do zanegowania całości kwot wsparcia w liczniku proporcji odliczenia (s. 29 skargi), tj. do pominięcia otrzymanego wsparcia. Takiego twierdzenia nie wyrażono w spornej interpretacji negując jedynie "wyłączny" jego związek z działalnością gospodarczą, co wprost wyrażono w podsumowaniu (s. 44 interpretacji). Przy czym podkreślenia wymaga, że nie było rzeczą organu interpretacyjnego, ani tym bardziej nie jest rzeczą Sądu ustalanie, jaki indywidualny prewspółczynnik odpowiadałby normatywnemu wzorcowi, tj. "najbardziej odpowiadałby specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć" w rozumieniu art. 86 ust. 2a in fine i nast. ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli nie jest to algorytm alokacji zaproponowany przez stowarzyszenie. Specyfika postępowania interpretacyjnego sprawia, że to wnioskodawca powinien zaproponować taką metodę odliczenia, jak też w taki sposób opisać dokonywane wydatki w działalności gospodarczej, a także otrzymywanych przychodów, aby możliwe było czytelne rozróżnienie wydatków związanych z działalnością gospodarczą oraz statutową, jak też wydatków mieszanych, dotyczących równocześnie obu tych obszarów działalności stowarzyszenia. Słowem, to rzeczą wnioskodawcy, zważywszy na treść art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, było takie określenie poszczególnych wartości w liczniku i mianowniku prewspółczynnika proporcji odliczenia, aby oddawał on wspomniany mieszany charakter wydatków związanych z szeroko rozumianą reklamą i promocją [...] i wspomnianą proporcję, tj. uwzględniał zakres związku z poszczególnymi obszarami działalności stowarzyszenia (statutową oraz zarobkową). Siłą rzeczy organ nie może tego uczynić "w zastępstwie" wnioskodawcy, który przecież posiada najpełniejszą wiedzę na temat swojej struktury bilansowej. "Wskazanie prawidłowego stanowiska" w ujęciu art. 14c § 2 ww. ustawy mogło się zatem ograniczać do wyjaśnienia, że proponowana alokacja nie powinna całości wydatków finansowanych ze wsparcia zawierać w liczniku, jako związanych "wyłącznie" z działalnością gospodarczą stowarzyszenia. Skutek jest bowiem taki, co zresztą forsuje wprost skarżący, że realizację (również) jego celów statutowych (niezarobkowych) postrzega się na potrzeby podatku od towarów i usług jako działalność przedsiębiorcy, co powoduje nieuzasadnione zwiększenie proporcji odliczenia w kierunku potrącenia w ogóle nie związanego z działalnością społeczną stowarzyszenia (100% - art. 86 ust. 2g ustawy o podatku od towarów i usług). Nie wspominając już o trafnej krytyce organu dotyczącej uwzględnienia w liczniku ogólnych kosztów wprost kwalifikowanych przez skarżącego również do działalności statutowej (s. 40 interpretacji; co ponownie przyznano w skardze – s. 28). W tym stanie rzeczy akcentowane w skardze braki stanowiska organu, m.in. związane ze zdawkowym omówieniem dofinansowania otrzymanego w ramach projektu [...] (s. 13 i n. skargi), czy niewyczerpującym w ocenie skarżącej opisie jej działań (tamże s. 17 i n.), nie mogły zostać uznane za istotne; tym samym nie doszło również do naruszenia wskazanych w osnowie skargi przepisów procesowych w sposób uzasadniający wyeliminowanie zaskarżonej interpretacji z obrotu prawnego. Zasadniczo bowiem zarówno wykładnia, jak subsumpcja opisu stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę pod normy wynikające z art. 86 ust. 2a in fine i n. ustawy o podatku od towarów i usług nie nasuwa zastrzeżeń. Nie jest przy tym tak, że organ zakwestionował swoim działaniem stan faktyczny przedstawiony przez skarżącego. Związek przedmiotowych wydatków finansowanych ze wsparcia z działalnością opodatkowaną stanowi bowiem element oceny prawnej (wspomnianej subsumpcji) pod normę prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.