III SA/Wa 1802/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Baran, sędzia WSA Agnieszka Sułkowska, Protokolant specjalista Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. sprawy ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 czerwca 2025 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.187.2025.1.AP w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę.

1. Dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego: 4 kwietnia 2025 r. wpłynął wniosek spółki "R. Sp. z o. o." [dalej: "Spółka", "Skarżąca", "Wnioskodawca" lub "A"] o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie opodatkowania podatkiem minimalnym. We wniosku przedstawiono, że Skarżąca jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych [dalej: CIT]. Działalność gospodarcza Spółki obejmuje przede wszystkim sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów osobowych i furgonetek. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Właścicielem Spółki (100% udziałowcem) jest X.. Sp. z o.o. [dalej jako: X]. Poza udziałami w A, X posiada również 100% udziałów w kapitale: B. sp. z o.o. [dalej jako: B], C. sp. z o.o. [dalej jako: C], X, B i C również są osobami prawnymi, rezydentami podatkowymi na potrzeby CIT. X jest więc 100% udziałowcem w spółkach: A, B, C. Taki stan utrzymywał się przez cały 2024 rok. Spółki nie tworzą podatkowej grupy kapitałowej i nie uczestniczą w innych tego typu grupach. Każda z tych spółek jest polskim rezydentem podatkowym. Jednocześnie, 100% udziałowcem X jest Y. S.A. [dalej jako: Y]. Spółka Y również jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym na potrzeby CIT. Z uwagi na różnorodność prowadzonej działalności, poza wymienionymi powyżej spółkami (X, A, B, C), Y posiada udziały (bezpośrednio i pośrednio) w dużo większej liczbie spółek działających na terytorium Polski, także będących rezydentami podatkowymi na potrzeby CIT. Udział ten każdorazowo jest wyższy niż 75%. Spółki te, organizacyjnie wyodrębnione w strukturze podmiotów powiązanych z Y jako niezależnie działające w swojej dziedzinie grupy podmiotów, zajmują się innymi obszarami działalności biznesowej (np. faktoring, kredyty hipoteczne) niż A, B, C, działające pod X, które to skupione są na działalności związanej z leasingiem i motoryzacją. W związku z wejściem w życie przepisu art. 24ca do ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm., dalej: "u.p.d.o.p." lub "ustawa o CIT"), regulującego tzw. minimalny podatek dochodowy od osób prawnych [dalej: minimalny CIT], Wnioskodawca zweryfikował po raz pierwszy swoje obowiązki w tym zakresie za 2024 rok. Z uwagi na ustalony, zgodnie przepisami art. 24ca ustawy o CIT poziom rentowności, Wnioskodawca doszedł do przekonania, że spełnia przesłanki art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, tj. w oparciu o ten przepis podlega obowiązkowi zapłaty minimalnego CIT Innymi słowy, rentowność Wnioskodawcy nie przekracza 2%. Jednocześnie, z uwagi na powiązania kapitałowe z innymi spółkami opisane powyżej, możliwe będzie wyłączenie zobowiązania w minimalnym CIT za 2024 rok na podstawie wynoszącej ponad 2% rentowności grupy spółek, tj. zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, zakładając, że w skład grupy spółek wchodzą X, A, B i C [dalej: Grupa]. Grupa spełniła bowiem warunki wskazane w art. 24ca ust. 14 pkt 6 lit. a) i b) ustawy o CIT, tj. rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz obliczony za rok podatkowy udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2%. Spółki te są również polskimi rezydentami podatkowymi. W skrócie więc, Wnioskodawca samodzielnie nie osiągnął 2% rentowności, ale łączna rentowność całej Grupy wynosi ponad 2%. 2. Wnioskodawca powziął natomiast wątpliwość, czy prawidłowo zdefiniował w swoim indywidualnym przypadku "grupę spółek" na potrzeby wyłączenia z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. Wątpliwość dotyczy tego, czy Wnioskodawca powinien jako grupę spółek wskazać X z podmiotami zależnymi, czy też Y wraz z podmiotami zależnymi. Co prawda, Y wraz ze wszystkimi zależnymi od niej podmiotami powiązanymi najprawdopodobniej również spełnia kryterium rentowności przekraczającej 2%. Jednakże jednoznaczne potwierdzenie tego faktu będzie dla Wnioskodawcy niezwykle trudne i dlatego Wnioskodawca dąży do zastosowania art. 24ca ust. 14 pkt 6 w odniesieniu do Grupy. 3. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy na potrzeby wyłączenia z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, Wnioskodawca zobowiązany jest uwzględnić Y wraz ze wszystkimi podmiotami, w których Y bezpośrednio lub pośrednio posiada co najmniej 75% udziałów, czy Wnioskodawca może uznać, że "grupę spółek" tworzą wyłącznie spółki wchodzące w skład Grupy? Stanowisko w sprawie W ocenie Wnioskodawcy może on uznać, że w skład "grupy spółek", o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6, wchodzą wyłącznie spółki wchodzące w skład Grupy. Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym: poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%, - wynosi 10% podstawy opodatkowania. Jednocześnie, na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli: rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2% - przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej. Ponadto, zgodnie z art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT, podatnicy, o których mowa w ust. 14 pkt 6, przekazują do urzędu skarbowego informację o spółkach wchodzących w roku podatkowym w skład grupy spełniającej warunki określone w tym przepisie, w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1. Z przytoczonego powyżej brzmienia przepisu art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT nie wynika, aby wymagane było od podatnika, aby - na potrzeby obowiązków w minimalnym CIT - tworzył grupę ze wszystkimi spółkami, co do których spełnione będzie kryterium wielkości udziałów. Innymi słowy, brak jest w ustawie wymogu, aby dla stworzenia "grupy spółek" uwzględnić będący najwyżej w strukturze podmiot dominujący wraz ze wszystkimi podmiotami zależnymi. Gdyby intencją ustawodawcy było zobowiązanie podatnika do takiego konstruowania grupy, przepis jasno na ten cel by wskazywał, na przykład wskazując, że grupa zawiera podmiot dominujący i wszystkie podmioty zależne. Ustawa o CIT nie wprowadza definicji legalnej pojęć "grupa" lub "grupa spółek", z drugiej strony, sama treść przepisu wprowadza tylko jedno kryterium - aby można było mówić o grupie spółek, wymagane jest zidentyfikowane co najmniej dwóch podmiotów wchodzących w jej skład, powiązanych kapitałowo w określony sposób. Ponadto, nowelizacje przepisu dokonywane na przestrzeni ostatnich lat wskazują, że ustawodawca czuwał nad brzmieniem przepisu i nie modyfikował jego brzmienia w kontekście warunków tworzenia grupy spółek. Z uzasadnienia do ustawy z 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 poz. 2180) wynika, że celem zmian w pkt 6 było wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych odnośnie grupy kapitałowej (m.in. co do zakresu spółek tworzących grupę, charakteru posiadanego udziału i sposobu liczenia łącznej rentowności w grupie). Zgodnie z propozycją zmiany brzmienia przy ustalaniu spełnienia warunków, o których mowa w tym przepisie uwzględniać się będzie wszystkie spółki z grupy będące podatnikami lub należące do podatkowej grupy kapitałowej. Przepis jednoznacznie wskazuje zatem, że dotyczy wszystkich spółek w grupie (lit. b). Doprecyzowano zatem, że podatnik powinien uwzględniać "wszystkie spółki w grupie" wyłącznie w zakresie kryteriów zawartych w lit. a) i b), a nie definiowania grupy jako takiej. A zatem chodzi o to, że wszystkie spółki zakwalifikowane do "grupy" muszą spełniać kryteria wymienione w lit. a i b, a ponadto, muszą to być spółki będące rezydentami, zaś w przypadku podatkowej grupy kapitałowej, również się je uwzględnia osobno jako "spółki" (co mogłoby budzić wątpliwości, gdyby nie akie doprecyzowanie przepisu, ponieważ z podatkowego punktu widzenia spółki wchodzące w skład P. nie istnieją, a to P. jest podatnikiem CIT). Zdaniem Wnioskodawcy, o prawidłowości postępowania Spółki świadczy także fakt istnienia art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT. Ustawodawca dopuścił możliwość kształtowania grupy podatników na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 w sposób dowolny, jednak jednocześnie nałożył na podatników dodatkowy obowiązek w postaci przekazywania do urzędu skarbowego informacji o spółkach wchodzących w roku podatkowym w skład tej grupy, w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1. Gdyby skład grupy miał mieć sztywny charakter, uzależniony wyłącznie od powiązania kapitałowego, nie być zaś ustalany swobodnie, to taka formuła przepisu byłaby pozbawiona sensu, ponieważ skład grupy byłby oficjalnie znany np. z wpisów w KRS i nie byłoby potrzeby o nim informować. Skoro natomiast podatnik ma prawo swobodnie ustalić skład grupy, to jest jasne, że musi o tym poinformować organy podatkowe, aby były w stanie one ustalić, jakie podmioty podatnik "dobrał" do grupy i w ten sposób uzasadnić wyłączenie z opodatkowania minimalnym CIT. W związku z powyższym należy uznać, że Wnioskodawca postąpił prawidłowo formułując na potrzeby art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT grupę spółek, w skład której weszły X jako podmiot dominujący oraz A, B i C jako spółki zależne. Przedstawiona przez Wnioskodawcę argumentacja znajduje oparcie w wydawanych do tej pory interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 21.07.2022 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.14.2022.2.MK, Dyrektor KIS stwierdził, że: Podsumowując, stwierdzić należy, że grupę podmiotów w rozumieniu art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT należy rozumieć jako podmiot dominujący oraz inne, dowolnie wybrane spółki, w których ten podmiot posiada co najmniej 75% udziału odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym spółek, które tworzą grupę. Informację o spółkach wchodzących w skład grupy, o której mowa w art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT należy złożyć do urzędu skarbowego w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, ale nie stanowi ona załącznika do zeznania CIT-8. Zatem Wnioskodawca przekazując, na podstawie art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT, do urzędu skarbowego informację o spółkach wchodzących w roku podatkowym w skład grupy jest uprawniony do zgłoszenia wybranych spółek pod warunkiem, że grupa utworzona w taki sposób będzie spełniała wszystkie warunki określone w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT. Ponadto, w interpretacji z 12.12.2024 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.514.2024.1.AR, Dyrektor KIS potwierdził w kontekście art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, że: Powyższy przepis nie wymaga, by podatnik musiał tworzyć grupę ze wszystkimi spółkami, w stosunku do których spełniony jest warunek posiadania 75% udziałów. Podatnicy mają swobodę wyboru, z których spółek - spełniających warunki określone w art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT - utworzyć grupę, a które zostawić "poza grupą". Analogiczna teza została przedstawiona w interpretacji indywidualnej z 04.02.2025 r., sygn. 0111- KDIB1-1.4010.518.2024.2.SG. Nawet gdyby jednak Dyrektor KIS zmienił swoją wcześniejszą wykładnię i uznał, że podatnicy nie są uprawnieni do swobodnego kreowania składu grupy (tj. dowolnego doboru podmiotów spośród, co oczywiste, tych spełniających ustawowe kryteria), to w dalszym ciągu w przypadku zdefiniowanej we wniosku Grupy, ustawowe warunki będą spełnione. Taka wykładnia oznaczałaby, że skład grupy to: spółka dominująca i wszystkie spółki zależne. Analizowane przepisy nie wykluczają jednak istnienia w ramach jednej struktury kapitałowej kilku grup. Nie są to bowiem zbiory rozbieżne. Art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT wskazuje, że na grupę składają się co najmniej 2 spółki, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udział. Nie ma w nim mowy o tym, że spółka już uwzględniona w składzie jednej grupy nie może stworzyć kolejnej. Tym bardziej przepis nie wskazuje, w jaki sposób "dzielić" podmioty, gdy struktura grupy powoduje powstanie kilku spełniających warunki "podgrup" w jej ramach. Przepisy nie wskazują więc, aby podatnik mógł wchodzić tylko w skład jednej grupy. Przeciwnie, w ramach jednej struktury kapitałowej może istnieć wiele zbieżnych składem "grup". Grupa to bowiem podmiot dominujący wraz z podmiotami zależnymi. Sam fakt, że nad danym podmiotem dominującym znajdują się w strukturze dalsze podmioty dominujące, nie zmienia faktu, że podmiot dominujący niższego rzędu wraz zależnymi podmiotami spełnia kryterium posiadania 75% udziałów. Niejako zaś przy okazji może on wchodzić w skład jeszcze kolejnej grupy. W sytuacji Spółki, wchodzi ona w skład Grupy, ponieważ X posiada w jej kapitale 100% udział. A zatem X wraz z A, B i C w sposób oczywisty razem spełniają kryteria do uznania za "grupę". Jednakże, kryteria do uznawania za grupę spełnia również Y wraz z Grupą oraz innymi podmiotami zależnymi bezpośrednio i pośrednio. W przedstawionym systemie powiązań między Y a pozostałymi spółkami, w których Y posiada udziały, struktura podmiotów powiązanych z Y przybiera kształt drzewka, gdzie poszczególne, wyodrębnione organizacyjnie spółki współtworzą odrębne "gałęzie" działalności. W ten sposób, poszczególne spółki posiadające dominujący udział w innych wraz z tymi innymi spółkami tworzą wyodrębnione "grupy spółek", które z powodzeniem mogą spełniać kryteria wyłączenia z minimalnego CIT. Gdyby zatem uznać, że w skład grupy muszą wchodzić wszystkie podmioty zależne od danego podmiotu dominującego, to Wnioskodawca wchodziłby w skład grupy Y oraz wszystkich podmiotów zależnych od Y. Jednocześnie jednak Wnioskodawca wchodziłby w skład Grupy. Niezależnie zatem od przyjętej wykładni, Wnioskodawca będzie wchodzić w skład Grupy, na którą składają się X, A, B i C. 4. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 4 czerwca 2025r. organ uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie określenia grupy spółek na cele wyłączenia z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym - za nieprawidłowe. Organ w swoim uzasadnieniu wykazał, że nie ma podstaw do akceptacji stanowiska, w świetle którego istnieje możliwość wyboru składu grupy podlegającej wyłączeniu. Wyłączenie z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT obejmuje bowiem wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia. W konsekwencji, obowiązek informacyjny, wskazany w art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT, obejmuje wszystkie spółki z grupy podlegające wyłączeniu. Organ uznał zatem, że na potrzeby wyłączenia z art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, Spółka zobowiązana jest uwzględnić Y wraz ze wszystkimi podmiotami, w których bezpośrednio lub pośrednio posiada co najmniej 75% udziałów. Nie można uznać, że "grupę spółek" tworzą wyłącznie spółki wchodzące w skład Grupy, tj. X, A, B i C. 5. Pismem z 11 lipca 2025 r. wniesiono skargę na ww. interpretację indywidualną. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a, art. 50 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 i art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Skarżąca zaskarżyła interpretację indywidualną w całości. Zaskarżonej Interpretacji Strona zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez brak merytorycznej poprawności i staranności działania Dyrektora, wyrażający się w szczególności w braku uzasadnienia prawnego poszczególnych twierdzeń oraz braku odniesienia się do argumentacji Spółki przedstawionej we wniosku z 4 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej [dalej: Wniosek], skutkujący brakiem zamieszczenia w Interpretacji wyczerpującego uzasadnienia prawnego stanowiska Organu i tym samym wydanie interpretacji z naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz naruszeniem zasady legalizmu; - naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że wskazana we wniosku o wydanie interpretacji grupa spółek, składająca się z X, A, B i C nie spełnia warunków do uznania jej za grupę spółek o której mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 6, przez co poszczególne spółki z grupy nie są uprawnione do stosowania wyłączenia z obowiązku zapłaty minimalnego CIT na podstawie rentowności tak zdefiniowanej grupy spółek, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisu powinna doprowadzić Organ do wniosku, że stanowisko zaprezentowane przez Spółkę we Wniosku jest prawidłowe. W związku z powyższym, Skarżąca wniosła o: dokonanie przez Organ autokontroli na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. i uwzględnienie skargi w całości; a gdyby Organ nie uwzględnił tego wniosku, uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c w zw. z art. 146 § 1 p.p.s.a., skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zasądzenie na rzecz Spółki od Organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych na podstawie art. 200 p.p.s.a. 6. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 7. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach. Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. 8. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów, stwierdzić należy, że nie sposób zgodzić się z poglądem Skarżącej, że wydając zaskarżoną interpretację, organ naruszył przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania. W szczególności zdaniem Sądu organ nie naruszył przepisu art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT, w obecnym brzmieniu zgodnie z którym: przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli: rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz b) obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 2% c) przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wszystkie spółki z grupy będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1, lub należące do podatkowej grupy kapitałowej. Skarżąca w swoim stanowisku wskazała, że podatnik może dokonać wyboru, które spółki utworzą "grupę spółek" dla celu wyłączenia z minimalnego podatku dochodowego. W ocenie Sądu organ interpretacyjny słusznie nie mógł się zgodzić z takim stanowiskiem. Nie ulega wątpliwości wbrew zarzutom skargi, że zmiana przepisu art. 24ca ust. 14 pkt 6 u.p.d.o.p. miała na celu wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych, co do tego, które spółki tworzą grupę dla potrzeb wyłączenia z minimalnego podatku dochodowego. Wersja spornego przepisu przed nowelizacją - Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników wchodzących w skład grupy co najmniej dwóch spółek, w której jedna spółka posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio 75% udział odpowiednio w kapitale zakładowym, kapitale akcyjnym lub udziale kapitałowym pozostałych spółek wchodzących w skład tej grupy, jeżeli: rok podatkowy spółek obejmuje ten sam okres oraz b) obliczony za rok podatkowy, zgodnie z ust. 1 i 2, udział łącznych dochodów spółek w ich łącznych przychodach jest większy niż 1% c) przy czym przy ustalaniu warunków, o których mowa w lit. a i b, uwzględnia się wyłącznie spółki będące podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1. - nie wskazywała jednoznacznie, że do wyłączenia należy wziąć pod uwagę wszystkie spółki z grupy, traktowała także jedynie o bezpośrednim udziale w kapitale pozostałych spółek. 9. Ustawodawca jednak doprecyzował przepis na tyle, że umożliwił w ten sposób skorzystanie z wyłączenia przez szeroką grupę podatników. Zważywszy powyższe dostrzegając doprecyzowujący cel zmiany przepisów Sąd przyznał rację organowi interpretacyjnemu, że jako "grupę spółek" podlegającą wyłączeniu traktować należy tę część grupy kapitałowej, którą tworzą spółki będące polskimi rezydentami i w której spółka dominująca posiada przez cały rok podatkowy bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 75% udziału w innych spółkach. Jednocześnie, spółka dominująca może posiadać udziały w spółkach niespełniających tych kryteriów, przy czym nie będą one objęte wyłączeniem. Wyłączenie z minimalnego CIT ma zastosowanie także w przypadku braku spełnienia warunków przez wszystkie spółki z całej grupy kapitałowej - wówczas grupę podlegającą wyłączeniu tworzą pozostałe spółki spełniające kryteria. 10. Nie ma podstaw do akceptacji stanowiska, w świetle którego istnieje możliwość dowolnego wyboru składu grupy podlegającej wyłączeniu. Nie jest możliwe w tym zakresie tworzenie własnych kluczy powiązań, czy też optymalizacji. Wyłączenie z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 6 ustawy o CIT obejmuje bowiem wszystkie spółki z grupy spełniające kryteria wyłączenia. W konsekwencji, obowiązek informacyjny, wskazany w art. 24ca ust. 15 ustawy o CIT, obejmuje wszystkie spółki z grupy podlegające wyłączeniu, w tym również spółkę dominującą. 11. Fakt, że Skarżącej trudniej jest określić rentowność całej dużej grupy (kosztuje to ją więcej wysiłku) nie może być argumentem przemawiającym za dostosowaniem przepisu do swoich potrzeb. 12. Sąd nadto uznał, że w przedmiotowej sprawie Organ nie naruszył również art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. W tym zakresie aktualny pozostaje pogląd, że postępowanie w sprawie dotyczącej wydawania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. W jego wyniku, organ wydając interpretację, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez Wnioskodawcę. Nie można zatem utożsamiać "trybu interpretacji" z postępowaniem podatkowym, a w konsekwencji żądać, aby wydając interpretacje organ prowadził szeroko rozumianą polemikę z każdym poglądem Skarżącej. Zgodnie z poglądami judykatury, nie stanowi podstawy do uchylenia indywidualnej interpretacji zarzut, że organ podatkowy nie prowadził pełnej polemiki ze wszystkimi argumentami przedstawionymi przez stronę skarżącą (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gd 734/09, LEX nr 549719). 13. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę