III SA/Wa 1553/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie : orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od sadków i darowizn p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -

B. K. (dalej: "Skarżąca") złożyła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku od spadków i darowizn. We wskazanej skardze Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania złożonej skargi, bowiem w przypadku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z lakonicznym uzasadnieniem wniosku, Sąd wziął pod uwagę informacje przedstawione przez Skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wynika z nich, że Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu świadczenia rentowego w wysokości 881,67 zł netto. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, który uzyskuje emeryturę w wysokości 890 zł netto. Skarżąca nie ma majątku, ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania rodziny na które składają się: opłata za gaz – 50 zł, światło – 110 zł, wywóz śmieci – 30 zł, telefon – 50 zł, telewizja – 13,50 zł, lekarstwa - 250 zł, paliwo – 80 zł, środki czystości – 50 zł, rehabilitacja – 100 zł, rata pożyczki w banku – 116,40 zł, opłaty związane z życiem codziennym: wyżywienie, odzież, obuwie – ok. 900 zł, pokrywają się z uzyskanym dochodem miesięcznym. Dodatkowo Skarżąca wraz z mężem ponoszą stałe koszty roczne związane z ubezpieczeniem samochodu, przeglądem samochodu oraz podatkiem rolnym. Nadto Skarżąca przeszła w 2005 r. [...] i ma problemy z poruszaniem, cierpi na [...] oraz [...], a jej mąż cierpi na [...]. W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. Skarżąca wskazała, że "chciałaby kupić nową kulę", bo "stare kule są zniszczone". Potrzebne są też [...], ponieważ "[...]", a "[...]". Mąż Skarżącej, z uwagi na [...] potrzebuje odpowiedniego odżywiania i dodatkowych witamin. W związku z powyższymi okolicznościami, zdaniem Sądu, wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Z przedstawionych danych wynika bowiem, że uiszczenie ustalonej w decyzji kwoty zobowiązania podatkowego spowoduje dla rodziny Skarżącej "znaczną szkodę". Uwzględniając wniosek Sąd miał na uwadze to, że przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania oraz że "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Skarżąca podała, że ponosi systematyczne wydatki związane z leczeniem własnym oraz męża. Ustalona kwota zobowiązania podatkowego przekracza natomiast uzyskiwane przez Skarżącą i jej męża dochody. W związku z powyższym jej jednorazowe uregulowanie spowodowałoby brak środków na wskazane wyżej leczenie. W ocenie Sądu w sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.