III SA/Wa 1297/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego. W przedmiotowej skardze Skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. do czasu rozpoznania skargi przez tut. Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2005, str. 295). Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Postanowienie organu nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną polegającą na zajęciu rachunku bankowego Skarżącej – a tego rodzaju postanowienie zostało zaskarżone przez Skarżącą w niniejszej sprawie i objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Nadmienić w tym miejscu również należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie daje podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co pozostaje uprawnieniem organu egzekucyjnego działającego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2015 r., sygn. akt II FZ 641/15, CBOSA). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, nie znajdując również z tych samych przyczyn podstaw do wstrzymania wykonania poprzedzającego postanowienia organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną.