III SA/Po 93/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Jacek Rejman (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek odrzuca skargę.

W dniu 11 stycznia 2023 r. (data prezentaty - k. 4) J. B. wniósł skargę na decyzję bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia poprzez bezpośrednie złożenie pisma procesowego w Sali Obsługi Klientów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P.. Zaskarżona decyzja z dnia 12 października 2022 r. nr [...] została dwukrotnie wysłana pod wskazany przez stronę adres w [...]: [...]. Za pierwszym razem przesyłka polecona w obrocie zagranicznym nr [...], zawierająca przedmiotową decyzję, została zwrócona do organu jako niepodjęta (wpływ do organu: 16 listopada 2022 r.). Na przesyłce została przez [...] umieszczona nalepka [...] wskazująca datę "28/10/22" i powód zwrotu: niepodjęcie przesyłki - "[...]" (k. 30 akt adm. II inst.). Reklamacja pocztowa organu z dnia 18 listopada 2022 r., dotycząca zwrotu przesyłki niezgodnie z terminem, została przez Pocztę Polską rozpatrzona negatywnie (k. 32 akt adm. II inst.). W piśmie z dnia 28 listopada 2022 r. nr [...] operator wyjaśnił, że "na podstawie przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego, w tym informacji udzielonej przez operatora pocztowego kraju przeznaczenia, ustalono, że reklamowana przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie" i jako zwrotna doręczona w dniu 16 listopada 2022 roku. Biorąc pod uwagę powyższe, nie mamy podstaw do kwestionowania terminu i przyczyny zwrotu podanej przez ww. operatora, ponieważ tylko kraj przeznaczenia może wypowiedzieć się odnośnie zasadności wskazanego powodu". Ponownie wysłana do skarżącego decyzja z dnia 12 października 2022 r. (przesyłka polecona nr [...]) tym razem została doręczona adresatowi, co nastąpiło w dniu 10 grudnia 2022 r. ("10.12.22" - k. 35 akt adm. II inst.). W piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2022 r. (k. 19) pełnomocnik organu w odpowiedzi na wezwanie sądowe wyjaśnił, że skarga na decyzję z dnia 12 października 2022 r. została złożona osobiście przez stronę w Sali Obsługi Klientów [ZUS Oddział w P.] w dniu 11 stycznia 2023 r., co potwierdza pieczęć znajdująca się na skardze. Ponadto podniósł, że "zaskarżona decyzja (...) najpierw wróciła do ZUS jako niepodjęta w terminie", a po ponownym wysłaniu - doręczona w dniu 10 grudnia 2022 r. W konsekwencji pełnomocnik stwierdził, że termin do wniesienia skargi upłynął 9 stycznia 2023 r. i w związku z tym wniósł o odrzucenie skargi (k. 19). Skarżący nie zajął stanowiska w przedmiotowej kwestii, mimo że odpis pisma organu z dnia 10 lutego 2023 r. został doręczony stronie w dniu 10 marca 2023 r. (k. 41). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r., poz. 259) - dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W przypadku wniesienia skargi z uchybieniem terminu do jej wniesienia, przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przewiduje rygor odrzucenia skargi. Wniesienie skargi po terminie czyni ją bowiem bezskuteczną (art. 85 p.p.s.a.). Z okoliczności sprawy – przy uwzględnieniu wątpliwości organu II instancji co do prawidłowości pierwszej próby dręczenia zaskarżonej decyzji z dnia 12 października 2022 r. – wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona stronie najpóźniej w dniu 10 grudnia 2022 r. (k. 35 akt adm. II inst.). W tej też dacie rozpoczął swój bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął 9 stycznia 2023 r. Nie ma też żadnych wątpliwości co do tego, że skarga została wniesiona w dniu 11 stycznia 2023 r. poprzez jej bezpośrednie złożenie w Sali Obsługi Klienta ZUS Oddział w P. (data prezentaty - k. 4). Skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które podważyłyby przedmiotowe ustalenia. W świetle powyższego należało uznać, że wniesienie skargi nastąpiło z oczywistym uchybieniem terminu ustawowego do jej wniesienia. Wobec tego zachodziły podstawy do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 orzekł, jak w sentencji.