III SA/Po 739/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia w całości kary pieniężnej oraz odmowy umorzenia w części kary pieniężnej i rozłożenia na raty pozostałej do spłaty części kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga S. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiającą umorzenia w całości kary pieniężnej (pkt 1), umorzenia w części kary pieniężnej i rozłożenia na raty pozostałej do spłaty części kary pieniężnej w wysokości [...] zł (pkt 2), odroczenia terminu spłaty kary pieniężnej (pkt 3). W petitum skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie egzekucji nałożonej kary pieniężnej do czasu zakończenia postępowania sądowego. W uzasadnieniu zaznaczyła, że komornik co miesiąc ściąga część nałożonej kary pieniężnej, a organy celowo przeciągają sprawy, aby do czasu rozpoznania przez sąd administracyjny cała kara została wyegzekwowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W realiach niniejszej sprawy wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wyjaśnić, że przedmiotem ochrony tymczasowej, o której stanowi powyżej przywołany art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (zob. J. P. Tarno, Prawo ..., s. 186). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego odnosi się do decyzji odmawiającej umorzenia, rozłożenia na raty bądź odroczenia terminu płatności kary pieniężnej, a więc aktu który ze swej istoty nie nadaje się do wykonania. Akty administracyjne odmowne w żadnej mierze nie określają nakazanego albo zakazanego zachowania, a tym samym nie mogą stanowić podstawy do podejmowania przez organy administracji publicznej czynności zmierzających do doprowadzenia do stanu zgodnego z rozstrzygnięciem. W powyższych okolicznościach instytucja wstrzymania wykonania mogłaby ewentualnie znaleźć zastosowanie wobec decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężna w wysokości [...] zł, jednakże decyzja ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i Sąd nie ma możliwości zastosowania wobec niej instytucji uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd nie ma także prawnej możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych, które zostały podjęte celem wyegzekwowania powyżej należności, jakby chciał tego skarżący. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.