III SA/Po 623/14

Dnia 13 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J O na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... r., nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2010 roku postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go wysokim zobowiązaniem wynikającym łącznie w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2010 r. w kwocie ponad ... zł wraz z odsetkami ustawowymi. Egzekucja tej kwoty znacznie utrudni stronie skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej, doprowadzi też do wypowiedzenia zawartych umów kredytowych z tytułu niespłacenia bieżących rat kredytowych. W stosunku do skarżącego wydano kilkanaście decyzji, co urealnia obawę zagrożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przy czym podkreślić trzeba, że to na wnioskodawczy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek związanych z koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Należy wyjaśnić, że na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przy tym jednak znaczna szkoda w majątku skarżącej lub "nieodwracalne" skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie są równoznaczne z uciążliwością, jaką stanowi zmniejszenie majątku strony o egzekwowane świadczenie pieniężne (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanym przypadku strona uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki ryzyka wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Do tutejszego Sądu skarżący skierował sprawy wynikające z wielu decyzji dotyczących zobowiązania podatkowego za rok 2010 i suma nałożonych na niego przez organ celny zobowiązań jest na poziomie uzasadniającym uwzględnienie badanego wniosku. W takiej sytuacji należy przyjąć, że zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniają udzielenie stronie przez Sąd ochrony tymczasowej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.