III SA/Po 506/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 1012 (tysiąc dwanaście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

W. S. w dniu 27 marca 2026 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Postanowieniem z 2 czerwca 2026 r. sygn. akt: III SA/Po 506/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na postanowienie to środek odwoławczy nie został wniesiony, a więc postanowienie to uzyskało walor prawomocności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało uznać za spóźnioną i podlegającą odrzuceniu. Stosownie bowiem do art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak natomiast wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja z 27 października 2025 została doręczona stronie skarżącej w dniu 24 listopada 2025 r. w trybie doręczenia zastępczego. W tym stanie rzeczy, ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień 28 grudnia 2025 r., co oznacza, że nadanie skargi w dniu 27 marca 2026 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu. Postanowieniem z 2 czerwca 2026 r. sygn. akt: III SA/Po 506/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenia nie złożono, wobec tego postanowienie stało się prawomocne. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. – w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczoną opłatę sądową, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.