III SA/Po 434/17

Dnia 20 kwietnia 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2018 roku wniosku o przyznanie wynagrodzenia radcy prawnemu w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] stycznia 2017 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; postanawia przyznać radcy prawnemu M. J. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 180,00 złotych (sto osiemdziesiąt 00/100) oraz podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych (czterdzieści jeden 40/100) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, W. N. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (k. 69 akt sądowych). Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła radcę prawnego M. J. (k. 80 akt sądowych). Wskazany na pełnomocnika reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (pismo w sprawie, udział w rozprawie). Pełnomocnik skarżącego zażądał przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył także, że wskazane koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części (k. 91 akt sądowych). Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1715 ze zm.). Sprawa zainicjowana skargą obejmowała ocenę legalności decyzji dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolniczych. Przedmiotem skargi jest więc należność pieniężna. Wynagrodzenie radcy prawnego wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu należało zatem ustalić z uwzględnieniem stawki określonej w §21 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z §8 powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Ustalona kwota nienależnie pobranych płatności wynosi 615,12 zł. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego z urzędu w niniejszej sprawie winno zostać określone według stawki wskazanej w §8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku Stawka podstawowa wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 180 zł. Opłata w tej stawce odpowiada nakładowi pracy radcy prawnego. Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z §4 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.