III SA/Po 1713/21

Dnia 11 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Wystańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2022 roku sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia zwolnienia/zatrzymania towaru oddala skargę.

Decyzją z dnia 25 października 2021r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej - uchylił decyzję Naczelnika Wielkopolskiego Urzędu Celno- Skarbowego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2021r. w części dotyczącej zawieszenia/ zwolnienia towaru w postaci ładowarek sieciowych ( 100 szt. ), słuchawek dousznych ( 70 szt. ) i kabli USB ( 150 szt. ) co do których zachodziło podejrzenie, że naruszają prawo własności intelektualnej objętych decyzją z dnia 3 kwietnia 2019 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie - w pozostałym zakresie decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Powyższe decyzje zostały podjęte w następującym stanie faktycznym. Decyzją organ I instancji zawieszono zwolnienie/zatrzymano towar w postaci ładowarek sieciowych, kabli USB i słuchawek dousznych, po uprzednim dokonaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. rewizji celnej towaru. Organ II instancji rozpatrzył odwołanie strony. Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy nie podzielił stanowiska odwołującego. Stwierdził, że już samo podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej stanowi podstawę do podjęcia działań przez organy celne. Organy celne zwalniają towar lub kończą jego zatrzymanie m.in. gdy nie otrzymają wniosku zawierającego żądanie podjęcia działań przez organy celne w odniesieniu do towarów podejrzewanych o naruszenie prawa własności intelektualnej. W rozpatrywanej sprawie wniosek taki do organu wpłynął i organ wydał decyzję uwzględniającą wniosek. W przedmiotowej sprawie polskie służby celne zaakceptowały wnioski o podjęcie działań przez organy celne złożone przez: - [...] z siedzibą w [...] – decyzja z dnia 22 stycznia 2020 r. obowiązywała w chwili zatrzymania przedmiotowego towaru również na terenie Polski, okres ochronny trwa do 15 kwietnia 2022 r. - [...] z siedzibą w [...] – decyzja z dnia 5 czerwca 2020 r. obowiązywała w chwili zatrzymania przedmiotowego towaru również na terenie Polski, okres ochronny trwa do 6 czerwca 2022 r. - [...] z siedzibą w [...] – decyzja z dnia 3 kwietnia 2019 r. obowiązywała w chwili zatrzymania przedmiotowego towaru również na terenie Polski, okres ochronny trwa do 1 kwietnia 2022 r. Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonych oględzin przedmiotowy towar został uznany za towar nieoryginalny – został oznaczony podrobionym znakiem towarowym. Co do [...] i [...] – firmy te wniosły o ściganie sprawców wprowadzenia spornych towarów do obrotu. Z kolei firma [...] odstąpiła od podjęcia działań i wydała zgodę na zwolnienie przedmiotowego towaru. W skardze kierowanej do WSA w Poznaniu strona zarzucała organowi obrazę prawa: art. 10 kpa; art. 80 kpa oraz art. 84 § 1 kpa poprzez brak powołania biegłego z dziedziny elektroniki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na jej uwzględnienie. W rozpoznawanej przez Sąd sprawie doszło do zawieszenia zwolnienia towaru ze wskazaniem, że zachodzi co do niego podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej. Podczas wykonywania czynności służbowych przeprowadzono rewizję celną towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu. W wyniku rewizji celnej stwierdzono, że w wyniku przeprowadzonych oględzin przedmiotowy towar został uznany za towar nieoryginalny – został oznaczony podrobionym znakiem towarowym. Otóż wskazać należy, że towary wprowadzane na obszar celny podlegają, od chwili ich wprowadzenia, dozorowi celnemu a to oznacza, że mogą też podlegać kontroli organów celnych mającej na celu ustalenie przestrzegania przepisów prawa celnego i innych regulacji dotyczących przewożonych towarów. Organy celne zwalniają towary po dokonaniu weryfikacji zgłoszenia lub jego przyjęciu bez weryfikacji, jeżeli spełnione zostaną warunki objęcia towarów daną procedurą i o ile towary nie są przedmiotem ograniczeń lub zakazów. Mając powyższe na uwadze dopuszczenie wprowadzonych na obszar celny towarów uzależnione jest m.in. od tego czy wprowadzenie takich towarów nie jest objęte ograniczeniem lub zakazem. Zasady i tryb postępowania przy zawieszeniu towarów podejrzanych o naruszenie praw władności intelektualnej reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 608/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej przez organy celne oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1383/2003 (Dz.U.UE.L 2013.181.15), zwane dalej "rozporządzeniem ". Zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia w przypadku, gdy organy celne zidentyfikują towary podejrzane o naruszenie prawa własności intelektualnej, które nie są objęte decyzją uwzględniającą wniosek, mogą one, z wyjątkiem przypadków towarów łatwo psujących się, zawiesić zwolnienie towarów lub zatrzymać je. Aby możliwe było zawieszenie zwolnienia towaru na podstawie art. 18 ust. 1 rozporządzenia wystarczy zaistnienie podejrzenia dotyczącego naruszenia jakiegokolwiek prawa własności intelektualnej, w przeciwieństwie do sytuacji unormowanej w art. 17 ust. 1 rozporządzenia, gdzie mowa jest o zawieszeniu zwolnienia towarów w sytuacji podejrzenia naruszenia prawa własności intelektualnej ale takiego, które objęte zostało decyzją uwzględniającą wniosek. Na użytek rozporządzenia "prawa własności intelektualnej" oznaczają znak towarowy, wzór, prawo autorskie lub jakiekolwiek prawo pokrewne zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, oznaczenie geograficzne, patent zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, dodatkowe świadectwo ochronne dla produktów leczniczych (...), dodatkowe świadectwo ochronne dla środków ochrony roślin (...), wspólnotowe prawo do ochrony odmian roślin (...), prawo do ochrony odmian roślin zgodnie z prawem krajowym, topografię układu scalonego zgodnie z prawem krajowym lub unijnym, wzór użytkowy w zakresie, w jakim jest chroniony prawem krajowym lub unijnym jako prawo własności intelektualnej, nazwę handlową w zakresie, w jakim jest chroniona prawem krajowym lub unijnym jako wyłączne prawo własności intelektualnej (art. 2 pkt 1 lit. a-I rozporządzenia). W tej sytuacji dokonanie zawieszenia zwolnienia towaru nie wymaga ustalenia treści decyzji uwzględniającej wniosek, w celu zidentyfikowania praw własności intelektualnej chronionych tą decyzją, co do których zachodzi podejrzenie naruszenia lecz wystarczy samo podejrzenie naruszenia prawa własności intelektualnej. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, istniały podstawy do zawieszenia zwolnienia towaru. Przyjęty przez organ stan faktyczny uzasadniał zawieszenie zwolnienia towaru. W przedmiotowej sprawie polskie służby celne zaakceptowały wnioski o podjęcie działań przez organy celne złożone przez: - [...] z siedzibą w [...] – decyzja z dnia 22 stycznia 2020 r. obowiązywała w chwili zatrzymania przedmiotowego towaru również na terenie Polski, okres ochronny trwa do 15 kwietnia 2022 r. - [...]. z siedzibą w [...] – decyzja z dnia 5 czerwca 2020 r. obowiązywała w chwili zatrzymania przedmiotowego towaru również na terenie Polski, okres ochronny trwa do 6 czerwca 2022 r. - [...]. z siedzibą w [...] – decyzja z dnia 3 kwietnia 2019 r. obowiązywała w chwili zatrzymania przedmiotowego towaru również na terenie Polski, okres ochronny trwa do 1 kwietnia 2022 r. Organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonych oględzin przedmiotowy towar został uznany za towar nieoryginalny – został oznaczony podrobionym znakiem towarowym. Co do [...] i [...]. – firmy te wniosły o ściganie sprawców wprowadzenia spornych towarów do obrotu. Z kolei firma [...]. odstąpiła od podjęcia działań i wydała zgodę na zwolnienie przedmiotowego towaru. Podjęte przez organ działania wynikały z art. 17 rozporządzenia. Zgodnie z art. 18 ust. 4. rozporządzenia organy celne zwalniają towary lub kończą ich zatrzymanie niezwłocznie po dopełnieniu wszystkich formalności celnych w następujących przypadkach: a) gdy nie zidentyfikowały one jakiejkolwiek osoby lub podmiotu uprawnionych do złożenia wniosku dotyczącego domniemanego naruszenia praw własności intelektualnej w terminie jednego dnia roboczego od zawieszenia zwolnienia lub zatrzymania towarów; b) gdy nie otrzymały one wniosku zgodnie z art. 5 ust. 3 lub gdy odrzuciły taki wniosek. W sytuacji jak omawiana organ otrzymał wnioski od firm [...] i [...]., a więc nie było podstaw do zwolnienia zatrzymania towaru. W ocenie Sądu działania organu celnego podjęte w sprawie były prawidłowe, zgodne z przepisami. W sprawie działając zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia, po powzięciu wątpliwości co do naruszenia przez importowany towar prawa własności intelektualnej, organ pierwszej instancji prawidłowo wydał decyzję o zawieszeniu zwolnienia towaru (co do towaru zakwestionowanego przez firmy [...] i [...].). Sąd zauważa, że po zawieszeniu zwolnienia towaru, zgodnie z art. 23 rozporządzenia inicjatywę przejmuje właściciel praw. Należy zauważyć, że powoływane tu wielokrotnie rozporządzenie zawiera jedynie przepisy proceduralne dla organów celnych. W związku z tym niniejsze rozporządzenie nie wprowadza żadnych kryteriów służących do stwierdzenia, czy doszło do naruszenia prawa własności intelektualnej. W sprawie były podstawy do zawieszenia zwolnienia towaru ze względu na podejrzenie naruszenia praw własności intelektualnej. Ocena czy doszło do naruszenia bądź nie prawa własności intelektualnej nie należy do organów celnych . Dopiero w postępowaniu przez sądem powszechnym dojdzie do ustalenia tej kwestii. Zawieszenie zwolnienia/zatrzymanie przedmiotowego towaru nastąpiło w okresie ważności przedmiotowych decyzji ochronnych. Wnioski producentów towaru objęły kraje unijne, w tym Polskę. Wbrew zarzutom skargi stronie zapewniono czynny udział w postępowaniu, a zatem jej zarzuty w tym zakresie nie podlegały uwzględnieniu. O prawie do czynnego udziału poinformowano stronę już pismem z dnia 19 lipca 2021 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019.23250), uznając zarzuty skargi za niezasadne, skargę oddalił.