III SA/Po 156/20

Dnia 22 maja 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego postanawia : 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy

Przedmiotem skargi jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. o podjęciu postępowania egzekucyjnego, zawieszonego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. wystawionego przez [...] SA Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej wobec zobowiązanej ( skarżącej ). Strona skarżąca wniosła w skardze o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje : Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325), dalej : p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Na przedmiotowe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Z tego względu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w pkt. 1 sentencji postanowienia. W pkt. 2 sentencji postanowienia orzeczono o oddaleniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie bowiem z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.