III SA/Po 145/18

Dnia 02 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 sierpnia 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi X na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione oddala skargę

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. uznającego złożone przez X zarzuty za nieuzasadnione. Powyższe orzeczenia wydano w następującym stanie faktycznym : Organ I instancji prowadzi postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku X na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. zobowiązany wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne, o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego, zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego, jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja Dyrektora Oddziału ARiMR stanowiąca podstawę tytułu wykonawczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i w sprawie tej nie zapadł prawomocny wyrok. Ponadto, tytuł wykonawczy nie został poprzedzony stosowanym upomnieniem. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów. Dyrektor OR ARiMR postanowieniem z dnia[...] r. uznał zarzuty za nieuzasadnione. Po rozpatrzeniu zażalenia strony [...]postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów, tym samym stało się ono ostateczne. Z tego względu organ I instancji postanowieniem z dnia[...] r. uznał zarzuty za nieuzasadnione. W zażaleniu zobowiązany wniósł o uchylenie postanowienia w całości, sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej oraz o rozpoznanie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, jako bezprzedmiotowego. Skarżący zarzucił, m. in., że organ nie odniósł się do wniosku o umorzenie postępowania. Ponadto, wskazano, że WSA w Poznaniu wstrzymał wykonanie decyzji z dnia [...] r. Organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...]r. wskazał, m. in., że zobowiązany podniósł zarzut nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym oraz brak uprzedniego doręczenia upomnienia. Wyjaśniono zatem, że organ egzekucyjny jest związany stanowiskiem wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, wobec czego postanowienie organu I instancji było prawidłowe. Tytuł wykonawczy wynikał z decyzji z dnia [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW, która została utrzymana przez organ II instancji w mocy. Decyzja organu II instancji została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, jest ona jednak ostateczna i istnieje w obrocie prawnym. Zarzut nieistnienia obowiązku z powodu zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego jest wobec tego nieuzasadniony. Niezasadny był ponadto zarzut niedoręczenia upomnienia, albowiem zostało ono skutecznie doręczone zobowiązanemu w dniu[...] r. Organ wskazał ponadto, że po zawieszeniu postępowania egzekucyjnego ( do czasu rozpatrzenia zarzutów) WSA w Poznaniu poinformował o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Nie było wobec tego podstaw do ponownego zawieszenia już zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Skoro wniosek o umorzenie postępowania był częścią pisma z zarzutami organ odniósł się do kwestii umorzenia postępowania w ramach rozpatrywania sprawy z podniesionych zarzutów. Skoro zaś zarzuty były niezasadne, to zdaniem organu, nie było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu X wniósł o uchylnie postanowień organów obu instancji w całości oraz o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Skarżący powołał się, m. in., na fakt wstrzymania wykonania decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu [...] r. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, następuje : Skarga okazała się niezasadna. W przedmiotowej sprawie organ I instancji prowadzi postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku X na podstawie tytułu wykonawczego, wystawionego przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. Tytuł wykonawczy wystawiony został na podstawie decyzji z dnia [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW, która to decyzja została utrzymana przez organ II instancji w mocy. Decyzja organu II instancji została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Jest to jednak decyzja ostateczna istniejąca w obrocie prawnym. Mogła ona zatem stanowić podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego i do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia [...] r. zobowiązany wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne, o wstrzymanie wykonania tytułu wykonawczego, zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego, jako bezprzedmiotowego. Podniósł, że decyzja Dyrektora Oddziału ARiMR stanowiąca podstawę tytułu wykonawczego została zaskarżona do WSA w Poznaniu i w sprawie tej nie zapadł prawomocny wyrok. Tytuł wykonawczy nie został poprzedzony stosowanym upomnieniem. Zarzuty zostały wniesione na podstawie art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm. ), dalej u.p.e.a. Organ egzekucyjny rozstrzyga zarzuty po uzyskaniu ostatecznego stanowiska wierzyciela – art. 34 § 4 u.p.e.a., przy czym, odpowiedź wierzyciela w kwestii niektórych kategorii zarzutów jest dla organu wiążąca – art. 34 § 1 u.p.e.a. Z tego względu, organ I instancji zasadnie postanowieniem z dnia [...]r. zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonych zarzutów – w trybie art. 35 § 1 u.p.e.a. Dyrektor OR ARiMR postanowieniem z dnia[...] r. uznał zarzuty za nieuzasadnione. Po rozpatrzeniu zażalenia strony [...]postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów, tym samym stało się ono ostateczne. Z tego względu organ I instancji postanowieniem z dnia[...] r. uznał zarzuty za nieuzasadnione. W ocenie Sądu, działanie organu I instancji w tym zakresie było prawidłowe, organ egzekucyjny jest bowiem związany stanowiskiem wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Wskazać należy ponadto, że tytuł wykonawczy wynikał z decyzji z dnia [...] r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ONW, która została utrzymana przez organ II instancji w mocy. Decyzja organu II instancji została zaskarżona do WSA, jest ona jednak ostateczna i istnieje w obrocie prawnym. Zarzut nieistnienia obowiązku z powodu zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego jest wobec tego nieuzasadniony. Niezasadny był ponadto zarzut niedoręczenia upomnienia, albowiem zostało ono skutecznie doręczone zobowiązanemu w dniu [...]r. Już po zawieszeniu postępowania egzekucyjnego ( do czasu rozpatrzenia zarzutów ) WSA w Poznaniu poinformował o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie zatem w ocenie Sądu przyjął organ II instancji, że nie było podstaw do ponownego zawieszenia już zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Dopiero od czasu ostatecznego zakończenia sprawy zarzutów będą istniały odrębne przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego – wskazane w art. 56 § 1 pkt. 1 u.p.e.a.. Ponadto wskazać należy, że wniosek o umorzenie postępowania był częścią pisma z zarzutami, a zatem organ odniósł się do kwestii umorzenia postępowania w ramach rozpatrywania sprawy z podniesionych zarzutów. Skoro bowiem – jak już wskazano powyżej - zarzuty były niezasadne, to nie było również podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, że postanowienia organów obu instancji zostały wydane zgodnie z prawem , wobec czego należało orzec o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).