III SA/Po 1106/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia: odrzucić skargę

Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zostało doręczone skarżącemu dnia 30 czerwca 2014 r. (zob. duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz wydruk śledzenia przesyłek, k. 33-34 akt administracyjnych). Skargę skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższe postanowienie, datowaną na dzień 4 sierpnia 2014 r., skarżący przesłał za pośrednictwem firmy X. Skarga ta została przesłana przez tutejszy Sąd do Dyrektora Izby Celnej w P. dnia 6 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. zostało doręczone skarżącemu dnia 30 czerwca 2014 r., a zatem trzydziestodniowy termin do jego zaskarżenia upłynął z dniem 30 lipca 2014 r. Natomiast skarga została ostatecznie przekazana do organu, za pośrednictwem tutejszego Sądu, w dniu 6 sierpnia 2014 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wypada w tym miejscu zauważyć, że w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O powyższym skarżący został nota bene prawidłowo pouczony w zaskarżonym postanowieniu. W postępowaniu sądowoadministracyjnym skarga jest zatem skutecznie złożona, jeżeli zostanie złożona w organie, który wydał objęty zaskarżeniem akt. Natomiast w przypadku złożenia przez skarżącego skargi bezpośrednio do sądu (z pominięciem organu), sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09 czy z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.