III SA/Po 100/25

Dnia 21 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2025 roku sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy oddala skargę

Decyzją z 16 grudnia 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z 14 maja 2024 r. o odmowie zwrotu zatrzymanego prawa jazdy Ł. K. (Ł K.). Jak wynika z akt sprawy obie decyzje zostały wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Komendant Powiatowy Policji w [...] zawiadomieniem z 25 listopada 2020 r. poinformował Prezydenta Miasta [...] o wykroczeniu popełnionym przez Ł. K. (dalej także jako skarżący) w dniu 24 listopada 2020 r., polegającym na kierowaniu pojazdem na obszarze zabudowanym z prędkością przekraczającą dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h. Zawiadomieniem z 01 grudnia 2020 r. Prezydent Miasta [...] wszczął z urzędu postępowanie dotyczące zatrzymania prawa jazdy skarżącemu, na okres trzech miesięcy. W piśmie tym zobowiązał skarżącego do niezwłocznego dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu urzędu, a w przypadku zagubienia dokumentu do złożenia stosownego oświadczenia o jego utracie, aby ustalić czasokres zatrzymania prawa jazdy na trzy miesiące. Zawiadomienie zostało doręczone 04 grudnia 2020 r. Decyzją z 14 grudnia 2020 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o zatrzymaniu prawa jazdy które wydał skarżącemu w dniu 22 grudnia 2000 r.: kat. B dokument nr [...] druk nr [...] - na okres 3 miesięcy, liczony od dnia dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu urzędu. Decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Zaznaczył, że w związku z tym, że zdarzenie miało miejsce przed wejściem w życie nowych przepisów (05 grudnia 2020 r.) wzywa do niezwłocznego dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu urzędu. Jak wynika ze stanowiska Prezydenta Miasta [...], decyzja z 14 grudnia 2020 r. jest ostateczna. Prawomocnym wyrokiem z 03 lutego 2021 r. II W 49/20 Sąd Rejonowy w [...] II Wydział Karny uznał Ł. K. winnym wykroczenia z art. 92a k.w. i art. 95 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. polegającego na tym, że w dniu 24 listopada 2020 r. około godz. 10:33 na drodze nr 2727P, ulica [...] w [...], gm. [...], kierując pojazdem marki [...] o nr rej. [...], przekroczył prędkość o 66,5 km/h w miejscu gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, ponadto nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów, tj. prawa jazdy kat. "B", wymierzając karę grzywny, zasądzając zwrot zryczałtowanych wydatków oraz wymierzając opłatę. Pismem z 18 marca 2024 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o aktualizację danych w Centralnej Ewidencji Kierowców oraz serwisie mObywatel, poprzez usunięcie adnotacji o zatrzymaniu prawa jazdy. Ocenił, że na dzień kiedy było możliwe nałożenie na niego sankcji w postaci zatrzymania prawa jazdy, do zatrzymania prawa jazdy powinno dojść elektronicznie, bez konieczności fizycznego dostarczenia dokumentu, z uwagi na zmianę przepisów. Wymienioną na wstępie decyzją z 14 maja 2024 r. nr [...] Prezydent Miasta [...], powołując się na art. 102 ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2023 r., poz. 622 z późn. zm., zwanej dalej u.k.p.) oraz § 10 ust. 2 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2016 r., poz. 231 z późn. zm., dalej jako Rozporządzenie) odmówił skarżącemu zwrotu zatrzymanego prawa jazdy z uwagi na fakt, że decyzja z 14 grudnia 2020 r. o zatrzymaniu prawa jazdy nadal pozostaje w obrocie prawnym, ponieważ skarżący nie wykonał zawartej w niej dyspozycji tj. nie zdeponował dokumentu prawa jazdy na okres 3 miesięcy. W terminowo wniesionym odwołaniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez orzeczenie o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy, względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy poprzez zastosowanie normy prawnej wyrażonej w art. 102 ust. 2 u.k.p. w zw. z §10 ust. 2 pkt 1-3 Rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w dniu wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy dokument nie był w posiadaniu organu, podczas gdy w tym dniu obowiązywały już przepisy dotyczące elektronicznego zatrzymania dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami. Nadto zarzucił nie uwzględnienie okoliczności, że wskutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2022 r., sygn. akt K 4/21 orzeczono, że art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 541, ze zm.), rozumiany w ten sposób, że podstawę wydania decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2021 r. poz. 1212, ze zm.), stanowi wyłącznie informacja organu kontroli ruchu drogowego o ujawnieniu popełnienia czynu opisanego w art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 988, ze zm.), jest niezgodny z art. 2 Konstytucji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze opisaną na wstępie decyzją z 16 grudnia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej także jako K.p.a.) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W myśl art. 102 ust. 2 u.k.p. zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania. Organ ocenił, że w przypadku skarżącego, zgodnie z ostateczną decyzją z 14 grudnia 2020 r. ustaniem przyczyny zatrzymania prawa jazdy jest upływ 3 miesięcy, biegnący od dnia dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu urzędu. Odwołujący się nie kwestionuje, że nie dostarczył prawa jazdy do depozytu urzędu i tym samym decyzja z 14 grudnia 2020 r. nie została wykonana, zaś dopóki pozostaje w obrocie prawnym, dopóty jest wiążąca dla wszystkich organów administracji publicznej i nie może być kwestionowana w innym postępowaniu administracyjnym. Marginalnie SKO wskazało, że postępowanie o zatrzymaniu prawa jazdy zostało wszczęte w dniu 01 grudnia 2020 r. kiedy to obowiązywał przepis art. 102 ust. 1e u.k.p. określający, że zatrzymanie prawa jazdy liczone jest od fizycznej daty zwrotu dokumentu. Wprawdzie przepis ten w zakresie obowiązku zwrotu prawa jazdy organowi i daty liczenia zatrzymania prawa jazdy został zmieniony z dniem 5 grudnia 2020 r. na mocy ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2020, poz. 1517, dalej także jako ustawa zmieniająca) oraz Komunikatu Ministra Cyfryzacji z dnia 4 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie, to jednak w art. 25 ustawy zmieniającej wyraźnie określono, że do postępowań dotyczących zatrzymania prawa jazdy, wszczętych a niezakończonych przed dniem 5 grudnia 2020 r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym samym, w myśl art. 25 ustawy zmieniającej organ I instancji był zobowiązany do zastosowania przepisu art. 102 ust. 1e w brzmieniu obowiązującym w dacie 01 grudnia 2020 r. W terminowo złożonej skardze Ł. K. zarzucił: 1. niewłaściwe zastosowanie normy prawnej wyrażonej w art. 102 ust. 2 u.k.p. w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1-3 Rozporządzenia i uznanie, że w dniu wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy dokument nie był w posiadaniu organu, podczas gdy w tym dniu obowiązywały już przepisy dotyczące elektronicznego zatrzymania dokumentów uprawniających do kierowania pojazdami jak również poprzez nie uwzględnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 grudnia 2022 r. K 4/21; 2. naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a., w szczególności poprzez niewyczerpujące zebranie i błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przy jednoczesnym nieuwzględnieniu słusznego interesu skarżącego skutkujące podjęciem decyzji o odmowie zwrotu prawa jazdy, 3. naruszenie art. 8 K.p.a. polegające na przeprowadzeniu postępowania w sposób naruszający zaufanie obywateli do władzy publicznej, 4. naruszenie art. 9 K.p.a. polegające na nie wzięciu pod uwagę, że organ I instancji nie podjął żadnych kroków zmierzających do wyegzekwowania od skarżącego fizycznego zwrotu dokumentu prawa jazdy ani nie pouczył skarżącego w tym zakresie, co powoduje, że nałożone na skarżącego sankcje w postępowaniu wykroczeniowym przedłużają się w sposób nieuzasadniony i rażący. Skarżący podkreślił, że organ I instancji aż do momentu kiedy skarżący wniósł o zwrot prawa jazdy w ogóle nie poczynił żadnych ustaleń na temat tego, czy skarżący został uznany winnym czy też nie. Z uwagi na doniesienia medialne o zmianie przepisów oraz dokonywaniu od dnia 5 grudnia 2020 r. elektronicznego zatrzymywania prawa jazdy skarżący pozostawał w przeświadczeniu, że z uwagi na datę wydania rozstrzygnięcia prawo jazdy skarżącego zostało także zatrzymane elektronicznie. Przez prawie 3,5 roku organ nie podjął wobec skarżącego żadnych kroków w celu egzekucji związanej ze zwrotem zatrzymanego mi dokumentu. Skarżący ocenił, że indolencja organu nie może skutkować wyciąganiem w stosunku do skarżącego negatywnych konsekwencji. Na marginesie skarżący zaznaczył, że dokument prawa jazdy zaginął w 2019 r., więc po wejściu w życie nowych przepisów był przekonany, że nic więcej w tej sprawie nie musi robić. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżący między innymi podkreślił, że nie zwrócił fizycznie prawa jazdy organowi bowiem uważał, że nie ma do tego podstaw, skoro zakwestionował nałożony mandat. Obywatel nie musi znać wszystkich przepisów. Uważa, że poniósł karę za wykroczenie i ocenił, że nadal posiada uprawnienia, że okres trzech miesięcy na zatrzymanie prawa jazdy rozpoczął swój bieg dopiero od uprawomocnienia się wyroku sądu rejonowego po przeprowadzeniu postępowania wykroczeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Stan faktyczny w sprawie jest poza sporem; spór dotyczy oceny prawnej obu organów, że w realiach sprawy nie ustała przyczyna zatrzymania prawa jazdy skarżącego a tym samym nie ma podstaw do jego zwrotu. Zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1268 z późn. zm., dalej jako u.k.p.), starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. W myśl art. 102 ust. 2 u.k.p. zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania. Jest poza sporem w sprawie, że skarżący w dniu 24 listopada 2020 r. około godz. 10:33 na drodze nr [...], ulica [...] w [...], gm. [...], kierując pojazdem marki [...] o nr rej. [...], przekroczył prędkość o 66,5 km/h w miejscu gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h, ponadto nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów, tj. prawa jazdy kat. "B" – na skutek czego Sąd Rejonowy w [...] II Wydział Karny prawomocnym wyrokiem z 03 lutego 2021 r. II W 49/20 uznał skarżącego winnym wykroczenia z art. 92a k.w. i art. 95 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 1 k.w. Zawiadomieniem z 01 grudnia 2020 r. Prezydent Miasta [...] wszczął z urzędu postępowanie dotyczące zatrzymania prawa jazdy skarżącemu, na okres trzech miesięcy, zobowiązując skarżącego do niezwłocznego dostarczenia dokumentu, do depozytu urzędu. Zawiadomienie zostało doręczone 04 grudnia 2020 r., przy czym data tego zdarzenia prawnego ma istotne znaczenie w sprawie. Jako że skarżący nie dostarczył prawa jazdy do depozytu, organ I instancji decyzją z 14 grudnia 2020 r. orzekł o zatrzymaniu prawa jazdy na 3 miesiące, licząc od daty doręczenia prawa jazdy. Jest poza sporem, że decyzja ta z uwagi na brak złożenia przez skarżącego odwołania stała się ostateczna, a nadto, że pozostaje w obrocie prawnym. Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 1517, dalej jako ustawa zmieniająca), Minister właściwy do spraw informatyzacji miał obowiązek ogłosić w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji - komunikat określający dzień wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie. Komunikat musiał zostać ogłoszony w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Zgodnie z Komunikatem Ministra Cyfryzacji z 04 września 2020 r. w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie (Dz.U. z 2020 r. poz. 1533), termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających weryfikację danych o kierującym pojazdem w centralnej ewidencji kierowców i wprowadzanie do centralnej ewidencji kierowców informacji o zatrzymaniu wydanego w kraju prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem oraz o ich zwrocie ustanowiony został na dzień 5 grudnia 2020 r. W myśl jednak art. 25 ustawy zmieniającej, do postępowań dotyczących zatrzymanych praw jazdy lub pozwoleń na kierowanie tramwajem wszczętych a niezakończonych przed dniem wskazanym w komunikacie, o którym mowa w art. 22 ust. 1, stosuje się dotychczasowe przepisy. Jak prawidłowo ustaliły organy, postępowanie w sprawie niniejszej zostało wszczęte zawiadomieniem Prezydenta Miasta [...] z 01 grudnia 2020 r., doręczonym skarżącemu w dniu 04 grudnia 2020 r. Zatem wszczęcie postępowania prowadzonego na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. nastąpiło przed 5 grudnia 2020 r., co oznacza że w sprawie miały zastosowanie "przepisy dotychczasowe" w rozumieniu art. 25 ustawy zmieniającej. Podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy była informacja właściwego podmiotu [w tej sprawie: Komendanta Powiatowego Policji w [...] z 25 listopada 2020 r.] o przekroczeniu przez skarżącego dozwolonej prędkości o wartość wyższą niż 50 km/h w obszarze zabudowanym. Zgodnie z art. 102 ust. 1c i 1e u.k.p., starosta [w tej sprawie: Prezydent Miasta [...] jako organ miasta na prawach powiatu] miał obowiązek wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, przy czym okres trzech miesięcy należy liczyć według zasad określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, a dla ustalenia początku tego okresu właściwą jest data zatrzymania prawa jazdy. W świetle przywołanych wyżej przepisów nie budzi wątpliwości, że informacja uzyskana od właściwego podmiotu, który ujawnił fakt kierowania pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, stanowiło podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Co więcej, uzyskanie takiej informacji rodziło obowiązek organu do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Co w niniejszej sprawie zostało wykonane. Zauważyć należy, że w dacie wydania decyzji z 14 grudnia 2020r. zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z 1.07.2019r. (sygn. I OPS 3/18) podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw może stanowić wyłącznie informacja o ujawnieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Jak już wyżej podano decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy na okres 3 miesięcy liczony od dnia dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu urzędu jest prawomocna i ostateczna. Skarżący nie dostarczył dokumentu prawa jazdy do organu. Brak więc podstaw do uznania, że ustała przyczyna zatrzymania prawa jazdy skutkująca jego zwrotem (art. 102 ust. 2 u.k.p.) Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd stwierdza, że są one bezzasadne. Istotne znaczenie w sprawie ma trafna konkluzja organów, że wszczęcie postępowania prowadzonego na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. nastąpiło przed 05 grudnia 2020 r. Zatem organ I instancji miał podstawę prawną i nadal ją posiada, żeby zobowiązać skarżącego do zwrotu prawa jazdy na okres 3 miesięcy, liczony od daty zwrotu dokumentu. Wskazany przez skarżącego wyrok Trybunału z 13 grudnia 2022 r. K 4/21 nie ma istotnego znaczenia w realiach sprawy, skoro Trybunał zakwestionował przyjęcie przez ustawodawcę, że podstawę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. może stanowić wyłącznie informacja organu kontroli ruchu drogowego o ujawieniu czynu polegającego na kierowaniu pojazdem z przekroczeniem dopuszczalnej prędkości o więcej niż50 km/h na obszarze zabudowanym. Innymi słowy, Trybunał zakwestionował odebranie stronom postępowania dowodowego, możliwości zakwestionowania przekroczenia prędkości w drodze postępowania sądowego w sprawie o wykroczenie. Tymczasem w tej sprawie nie może być wątpliwości co do przekroczenia przez skarżącego prędkości o więcej niż 50 km/h w terenie zabudowanym, skoro w obrocie prawnym pozostaje prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w [...]. W tym miejscu należy wyjaśnić, że nie znajduje zastosowania art. 102 ust. 3 u.k.p. zgodnie z którym: jeżeli sprawa o naruszenie o którym mowa w ust. 1 pkt 4 została skierowana do rozpoznania przez sąd i nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania dokumentu, podlega on zwrotowi. Do zatrzymania dokumentu bowiem nie doszło, gdyż skarżący nie posiadał go przy sobie podczas kontroli drogowej w dniu 24.11.2020r. Wbrew twierdzeniom skarżącego wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny nie skutkuje automatycznym uchyleniem przez organ decyzji opartych o przepisy uznane za niekonstytucyjne. Zgodnie z art. 145 a § 1 i 2 k.p.a. do wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją na podstawie, którego została wydana decyzja niezbędne jest złożenie skargi o wznowienie przez zainteresowaną stronę w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Skarżący na rozprawie podał, że nie złożył skargi o wznowienie postępowania do organu. Decyzja z 14.12.2020r. pozostaje więc w obrocie prawnym. Bez znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy pozostaje również zawarte w skardze twierdzenie skarżącego, że jego dokument prawa jazdy zaginął w 2019r. Okoliczności tej nie zgłosił do organu, nadto na rozprawie podał inaczej niż w skardze, że do zaginięcia prawa jazdy doszło w ten sposób, że zostało mu ono zatrzymane w 2021r. na terenie [...] a następnie zwrócone w 2022r. do skrzynki pocztowej, którą ktoś mu zniszczył i zabrał prawo jazdy. Sąd zdecydowanie nie podziela zarzutu skargi dotyczącego braku aktywności organu w wyegzekwowaniu od skarżącego fizycznego zwrotu dokumentu prawa jazdy. Sąd podkreśla, że wszelkie niezbędne informacje i pouczenia dotyczące sytuacji prawnej skarżącego, zaistniałej na skutek kierowania pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym – znajdowały się w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, doręczonym w dniu 04 grudnia 2020 r. Co więcej, informacje i pouczenia zostały powtórzone w uzasadnieniu decyzji z 14 grudnia 2020 r. którą Prezydent Miasta [...] orzekł o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy na okres trzech miesięcy, liczony od dnia dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu urzędu. Wywód skargi, że skoro organ nie wszczął egzekucji administracyjnej zmierzającej do odebrania dokumentu to pozostający w obrocie prawnym obowiązek narusza prawa skarżącego – nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd zaznacza negatywną w świetle prawa postawę skarżącego: brak dokumentu podczas kontroli drogowej w 2020 roku i niewykonanie obowiązku dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu w Urzędzie Miasta [...]. Nie zasługuje na akceptację sugestia skargi, że pasywność skarżącego w realizacji obowiązków: posiadania dokumentu prawa jazdy podczas kontroli drogowej i dostarczenia dokumentu prawa jazdy do depozytu organu, miałaby skutkować polepszeniem sytuacji prawnej skarżącego, skoro w sprawie miały zastosowanie "przepisy dotychczasowe" w rozumieniu art. 25 ustawy zmieniającej. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) skargę oddalił.