III SA/Lu 84/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego – w zakresie wniosku D. O. o wyłączenie asesora sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Agnieszki Kosowskiej postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z 21 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek D. O. (dalej jako "skarżący") o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Następnie postanowieniem z 10 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił D. O. uzupełnienia postanowienia z 21 lutego 2024 r. W piśmie z 7 maja 2024 r. skarżący zaskarżył postanowienie z 10 kwietnia 2024 r. i wniósł m.in. o wyłączenie asesora sądowego Agnieszki Kosowskiej od dalszego prowadzenia niniejszej sprawy, z uwagi na to, ze asesor nie gwarantuje bezstronności w sprawie. Asesor sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. K., sprawozdawca w sprawie złożyła oświadczenie, że nie znajduje podstaw do wyłączenia jej od orzekania w przedmiotowej sprawie, ze skarżącym nie łączą jej więzy, o których mowa w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jak również w sprawie nie zachodzi żadna inna okoliczność, jaka mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie asesora nie może zostać uwzględniony. Przepisy ustawy przewidują dwie grupy podstaw wyłączenia sędziego – wyłączenie z mocy prawa oraz na wniosek strony (lub na żądanie sędziego). Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mógłby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje, jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego, zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Chodzi przy tym o takie przypadki, które nie wynikają wyłącznie z subiektywnego przekonania strony o braku bezstronności tych osób w orzekaniu, ale które dla przeciętnego odbiorcy i uczestnika obrotu prawnego stanowiłyby powód podważania obiektywizmu sędziego. Przykładowo wskazaną obiektywną okolicznością może być istnienie osobistych stosunków czy powiązań między sędzią a stroną lub jej przedstawicielem, które z uwagi na swój charakter co do zasady rzutują na nastawienie czy ukierunkowanie osobiste orzecznika do sprawy. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. W ocenie sądu, żadna z wymienionych przyczyn wyłączenia nie zachodzi w badanej sprawie. Przyczyny wyłączenia z art. 18 p.p.s.a. należy wykluczyć ze względów oczywistych wobec treści oświadczenia asesor złożonego w dniu 10 maja 2024 r. Skarżący nie wskazał również żadnej okoliczności, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności asesor w sprawie. Także sąd rozpoznający wniosek żadnych takich okoliczności nie dopatrzył się. Treść wniosku wskazuje na ogólne niezadowolenie skarżącego z rozstrzygnięcia sprawy, nie jest to jednak absolutnie okoliczność, która może obiektywnie wywołać wątpliwość co do bezstronności asesor w sprawie. Samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego / asesora postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 p.p.s.a., jego wyłączenie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie strony co do wadliwego, niewłaściwego orzekania. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że w sprawie niniejszej nie ma podstaw do wyłączenia wskazanego we wniosku asesora sądowego zarówno z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.