III SA/Lu 665/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Kosowska Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 30 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w B. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 10 października 2025 r. nr 0601-IGC.4823.22.2025 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 10 października 2025 r. (nr 0601-IGC.4823.22.2025) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 26 maja 2025 r. (nr 308000-CZC-1.4823.11.2024.PŁ), którą nałożono na skarżącą P. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Spółkę komandytową z siedzibą w B. P. karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za niedopełnienie obowiązku wskazania w zgłoszeniu przewozu [...], o których mowa w art. 7c ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1218, ze zm. – dalej jako "ustawa SENT"). Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: W dniu 26 lutego 2024 r. do Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. pocztą elektroniczną wpłynęła ze Ś. Urzędu Celno-Skarbowego w K. tabela arkusza Excel zawierająca wykaz przemieszczeń zainicjowanych w styczniu 2024 r., w których podmioty odbierające wyroby akcyzowe o kodzie CN ex 2711 (propan, butan albo mieszaniny propan-butan), nie wykonały obowiązku nałożonego przepisami ustawy SENT. Wskazane w zestawieniu z dnia 26 lutego 2024 r. zgłoszenie nr [...] z dnia 31 stycznia 2024 r. zostało zamknięte automatycznie przez system (status 5 zgłoszenia), bez wypełnienia wszystkich wymaganych przepisami prawa pól w zgłoszeniu przewozu. Pismem z dnia 1 marca 2024 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej wezwał stronę skarżącą do wyjaśnienia nieprawidłowości stwierdzonych w zgłoszeniu przewozu SENT, poprzez potwierdzenie odbioru gazu, wskazanie ilości jaka została odebrana, podanie numerów fabrycznych dystrybutorów oraz stanów liczników dystrybutorów bezpośrednio przed rozpoczęciem załadunku gazu dostarczonego na podstawie ww. zgłoszenia przewozu. W odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 13 marca 2024 r. skarżąca spółka potwierdziła odbiór gazu płynnego LPG objętego powołanym zgłoszeniem przewozu z dnia 31 stycznia 2024 r. Strona wyjaśniła, że zostało dostarczone 5.500 litrów gazu, wskazała numer fabryczny dystrybutora ([...]), stan licznika dystrybutora bezpośrednio przed rozpoczęciem załadunku gazu wynosił 1.380.474 litry. Dla potwierdzenia faktycznego przyjęcia dostawy gazu przez stację paliw w K. strona dołączyła dokumenty towarzyszące przedmiotowemu zgłoszeniu, tj. dokument WZ nr [...]/24 PD oraz fakturę zakupu nr [...] Postanowieniem z dnia 22 listopada 2024 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w ustawie SENT w zgłoszeniu przewozu nr [...] z dnia 31 stycznia 2024 r. Pismem z dnia 26 listopada 2024 r. organ I instancji wezwał stronę do przedłożenia m.in. dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, jak również do wyjaśnienia, czy zdaniem skarżącej zachodzą okoliczności (z zastrzeżeniem, o którym mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1-3 ustawy) wskazujące na możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem stwierdzonym w trakcie kontroli zgłoszenia z dnia 31 stycznia 2024 r. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. strona wyjaśniła, że brak jest podstaw do analizy jej sytuacji finansowej, bo sytuacja finansowa strony nie jest równoznaczna z ważnym interesem odbiorcy i utożsamianie jej jest bezpodstawne, a nadto sytuacja ta pozostaje bez znaczenia dla oceny przesłanek określonych w art. 21 ust. 3 ustawy SENT. W opinii Spółki prowadzone postępowanie powinno zostać umorzone z uwagi na interes publiczny, o co wniosła. Zdaniem strony brak umieszczenia w zgłoszeniu przewozu technicznych informacji, których nie wymagał formularz, w żadnym zakresie nie powinien stanowić podstawy do ukarania strony, która jest uczestnikiem legalnego obrotu, od nabywanych i sprzedawanych przez nią towarów w ramach posiadanych koncesji i zezwoleń odprowadzane wszelkie wymagane przepisami prawa podatki i opłaty. Ponadto wskazała, że w stosunku do niej nie toczą się postępowania egzekucyjne, brak jest przesłanek do wszczęcia postępowania upadłościowego, nie zalega z płatnościami do ZUS i Urzędu Skarbowego. Sprawozdania finansowe za wskazane lata są ogólnodostępne w portalu KRS. Natomiast z uwagi na niedawną sytuację stanu pandemii korzystała z rozwiązań i uprawnieniń mających na celu zapobieżenie skutkom społeczno-gospodarczym wywołanym epidemią. Pismem z dnia 10 grudnia 2024 r. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z prośbą o udzielnie informacji na temat skarżącej spółki. W celu zebrania pełnego materiału dowodowego dokonał również sprawdzenia podmiotu w: aplikacji SUDOP - Wyszukiwanie pomocy otrzymanej przez beneficjenta, w celu pozyskania informacji o wielkości pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorcy w okresie ostatnich 3 lat, Ewidencji Kontroli Celno-Skarbowych (KARTA2), Elektronicznej Ewidencji Ksiąg Wieczystych, Sprawozdań finansowych spółki dostępnych w KRS, a także Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK). Postanowieniem z dnia 27 marca 2025 r. wyznaczono stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Pismem z dnia 8 kwietnia 2025 r. skarżąca poinformowała, że podtrzymuje wcześniejsze wyjaśnienia. Podniosła również, że organ po dniu 29 listopada 2024 r. nie przeprowadził żadnych dowodów ani czynności, które wpłynęłyby na zasadność jej stanowiska. Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej decyzją z dnia 26 maja 2025 r. nałożył na skarżącą Spółkę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za niewykonanie obowiązku podmiotu odbierającego poprzez nieuzupełnienie zgłoszenia [...] w rejestrze zgłoszeń o dane wymagane art. 7c ustawy SENT. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Spółki Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie decyzją z dnia 10 października 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że w świetle art. 7c ust. 1 ustawy SENT podmiot wysyłający, podmiot odbierający oraz przewoźnik są obowiązani do wskazania lub uzupełnienia w zgłoszeniu dodatkowych danych, jeżeli dane te ze względu na specyfikę towaru lub przewozu towaru, lub obrotu tym towarem są przekazywane do innych organów na podstawie przepisów odrębnych oraz jest to konieczne do zapewnienia skuteczności monitorowania przewozu towarów – w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 7c ust. 2 ustawy SENT. W myśl § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu przewozu towarów (Dz. U. z 2021 r. poz. 1259, z późn. zm. – dalej powoływane także jako "rozporządzenie"), w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy, w przypadku przewozu towarów objętych pozycją CN ex 2711 - propan, butan albo mieszaniny propanu-butanu, będących przedmiotem dostawy towarów, importu towarów albo wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostarczonych do: 1) stacji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868 i 1093), podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o: a) stany liczników ze wszystkich dystrybutorów, z których są wydawane te towary, odczytane bezpośrednio przed załadunkiem towarów do zbiornika, b) numery fabryczne dystrybutorów, o których mowa w lit. a, c) objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach; 2) innego miejsca niż stacja paliw, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach. Organ wyjaśnił, że zgłoszenie przewozu nr [...] zostało zamknięte automatycznie przez system SENT w związku z brakiem jego zamknięcia przez podmiot odbierający. Podmiot odbierający – P. Sp. z o.o. Sp. k. nie wskazał w powyższym zgłoszeniu dodatkowych danych, o których mowa w art. 7c ustawy SENT, tj. stanu licznika, numeru dystrybutora i objętości towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach. Zebrany materiał dowodowy przez organ I instancji wskazuje zaś, że w momencie dostarczenia gazu płynnego do stacji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy Prawo energetyczne, zaistniał obowiązek dla podmiotu odbierającego uzupełnienia zgłoszenia o dane wynikające z § 5 pkt 1 lit a, b, c rozporządzenia w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu, w związku z art. 7c ustawy SENT. Skoro zaś podmiot odbierający nie uzupełnił zgłoszeń o wymagane dane, tym samym zostały naruszone przepisy ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, co skutkowało nałożeniem kary pieniężnej. Organ wyjaśnił, że stosownie do art. 21 ust. 2d ustawy SENT, w przypadku, gdy podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnik nie wykona obowiązku określonego w art. 7c, odpowiednio na podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. W przedmiotowej sprawie podmiotem odbierającym była skarżąca spółka, w związku z czym ciążył na niej obowiązek uzupełnienia zgłoszeń przewozu o dane, o których mowa wyżej. Wskazano też, że przepisy ustawy SENT mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie przewidują wartościowania przyczyn naruszenia przez odpowiedzialne podmioty zasad systemu monitorowania drogowego i kolejowego przewozu tzw. "wrażliwych towarów". Kary będące sankcją administracyjną za stwierdzone naruszenie przepisów ustawy są niezależne od winy odpowiedzialnego podmiotu. Bez znaczenia pozostaje przypadkowość naruszenia, błąd, omyłka czy ewentualność narażenia państwa na straty finansowe. Każdy uczestnik obrotu prowadzący działalność gospodarczą w zakresie przewozu towarów wrażliwych powinien podjąć działania minimalizujące ryzyko występowania nieprawidłowości przy wypełnianiu dokumentów, które narażają na dodatkowe sankcje. Natomiast elektroniczny system zgłoszeń (rejestr SENT) w okresie ważności zgłoszenia działał prawidłowo. Spółka nie przedstawiła w sprawie żadnych dowodów potwierdzających, że w przypadku dostaw gazu podejmowała jakiekolwiek działania związane z problemami technicznymi z zalogowaniem się do PUESC. Brak uzupełniania zgłoszenia przewozu o dane dotyczące ilości towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, stwarza pole do nadużyć dotyczących z jednej strony sprzedaży nadwyżek towaru w ilościach niepotwierdzanych w zgłoszeniach przewozowych i bez uiszczania należnej akcyzy i podatku VAT. Na stronie jako profesjonalnym podmiocie zajmującym się obrotem wrażliwymi towarami spoczywał obowiązek starannego wypełnienia rejestru i jako podmiot odbierający miała obowiązek uzupełnienia zgłoszenia SENT o wymagane dane. Organ wyjaśnił również, że w ustawie SENT ustawodawca nie wyposażył go w możliwość miarkowania kar ani ich zmiany, wprowadził natomiast w art. 21 ust. 3 ustawy SENT instytucję odstąpienia od wymierzenia kary, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem odpowiedzialnego podmiotu lub interesem publicznym. Jednakże w ocenie organu strona nie wykazała i nie udokumentowała ważnego interesu podmiotu odbierającego utożsamianego z wyjątkową sytuacją. Nie wykazała, że uiszczenie nałożonej kary pieniężnej w kwocie 10.000 zł doprowadziłoby do zagrożenia egzystencji prowadzonej przez nią firmy oraz zagrażałoby to bytowi strony. Organ ustalił, że w 2022 r. przychody spółki miały tendencję wzrostową w porównaniu do roku 2021. W 2023 r. nastąpił spadek przychodów wobec 2022 r. Wykazana w 2023 r. strata w kwocie [...]zł nie powoduje, że skarżąca nie jest w stanie realizować swoich zobowiązań finansowych. Zatrudnia pracowników, których zgłosiła do ubezpieczenia, terminowo opłaca składki i nie posiada zadłużenia z tego tytułu. Nie jest również wobec niej prowadzone postpowanie egzekucyjne. Z działu 3 KRS spółki wynika, że przedmiotem jej działalności poza sprzedażą hurtową paliw i produktów pochodnych jest również, m.in. handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi oraz naprawa pojazdów samochodowych, handel hurtowy z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi, transport lądowy oraz transport rurociągowy, magazynowanie i działalność wspomagająca transport, zakwaterowanie, działalność usługowa związana z wyżywieniem, działalność rachunkowo-księgowa oraz doradztwo podatkowe, wynajem i dzierżawa. Tak szeroki wachlarz działalności daje jej wiele dodatkowych możliwości i kierunków rozwoju, a w konsekwencji dodatkowe zasilanie jej dochodów z różnych źródeł. W okresie od 7 stycznia 2022 r. do 7 stycznia 2025 r. wartość nominalna udzielonej pomocy publicznej wyniosła 9.067,74 zł. Zgodnie z danymi z CEPIK skarżąca jest właścicielem rożnego rodzaju pojazdów samochodowych (w tym: naczepy ciężarowe, naczepy specjalne, ciągniki samochodowe, samochody osobowe, ciągnik rolniczy). Z tego względu, w ocenie organu, uiszczenie kary nie spowoduje uszczerbku w funkcjonowaniu działalności gospodarczej ani wyeliminowania strony z rynku. Z historii podmiotu P. Sp. z o.o. Sp. k. (SENT "w pigułce") wynika, że skarżąca w analizowanym okresie tj. 11 grudnia 2021 r. - 11 grudnia 2024 r. wystąpiła 56.644 razy, z czego 55.595 dotyczyło zgłoszeń pojedynczych i 702 zgłoszeń zbiorczych. Jako odbiorca wystąpiła – 22.855 razy, jako przewoźnik – 55.083, a jako nadawca – 49.993. W programie KARTA2 organ stwierdził 15 wpisów dotyczących prowadzonych postępowań wobec strony w związku z naruszeniem wynikającym z ustawy SENT, z których 14 dotyczyło naruszeń ustawy SENT od 2018 r. do 2024 r., z czego kilka postępowań prowadził Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej. W przeszłości skarżąca była wielokrotnie karana za naruszenia przepisów ustawy SENT. Łączna kwota kar, od nałożenia których organ odstąpił, wyniosła 160.000 zł, w tym 80.000 zł dotyczyło kar za naruszenia art. 7c ustawy SENT. Organ odwoławczy za trafną uznał również dokonaną przez organ pierwszej instancji analizę sprawy pod kątem interesu publicznego. W wyniku przeprowadzonego postępowania nie stwierdzono, aby istniały jakieś szczególne względy przemawiające za całkowitym odstąpieniem od nałożenia kary. Strona nie przedstawiła ani nie powołała się również na nadzwyczajne okoliczności. Postępowanie przedsiębiorcy, który nie uzupełnił wszystkich wymaganych danych nie może być postrzegane jako zgodne z interesem publicznym. W interesie publicznym jest bowiem powszechne i prawidłowe stosowanie przepisów prawa przez wszystkich uczestników łańcucha dostaw wrażliwych towarów. Przyjęte rozwiązania służą prawidłowej realizacji obrotu towarowego i chronią legalny handel towarami wrażliwymi. W przypadku towaru, jakim jest gaz propan-butan, strona jako profesjonalny przedsiębiorca zajmujący się obrotem takich towarów powinna dysponować stosowną wiedzą na temat obowiązków, jakie nakładają na nią przepisy prawa i tak zorganizować pracę, aby wypełniać obowiązki przewidziane w tych przepisach. Zachowanie skarżącej naruszało też podstawowe cele ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów. Skoro bowiem celem tej ustawy jest zapewnienie maksymalnie skuteczności monitoringu towarów, a wskazany wymóg należy do narzędzi służących tej skuteczności, to w interesie publicznym leży zapewnienie jego przestrzegania. Organ nie stwierdził również, by doszło do naruszenia zasady proporcjonalności i realizacji wyłącznie celu fiskalnego, z pominięciem ratio legis ustawy. W konsekwencji organ stwierdził, że nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za naruszenie stwierdzone w zgłoszeniu [...] – było prawidłowe. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie: 1) art. 3 ust. 11 w zw. z art. 7c w zw. z art. 21 ust. 2d i 3 ustawy SENT, przez ich niewłaściwe zastosowanie i nałożenie na skarżącą spółkę kary, mimo iż nie było ku temu podstaw; 2) art. 26 ust. 3 ustawy SENT, przez jego niezastosowanie, a który to przepis mógł i powinien organ zastosować z urzędu, gdyż ziściły się wszystkie przesłanki do jego zastosowania, a organ kompletnie pominął podnoszone fakty i okoliczności, które w jednoznaczny sposób potwierdzały, że zaistniała sytuacja nie miała wpływu na prawidłowość zgłoszenia, jak i nie pozwalała stwierdzić, że skarżącą nie dopełniła obowiązków wynikających z w/w ustawy, a zachodził interes publiczny w odstąpieniu od nałożenia kary; 3) art. 30 ust. 1 i 4 ustawy SENT, przez jego niezastosowanie, w sytuacji, gdy organ był zobligowany do jego zastosowania i umorzenia przedmiotowego postępowania; 4) art. 187 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2020 poz. 1325 – dalej jako: "o.p."), przez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, o czym szczegółowo poniżej w uzasadnieniu niniejszego odwołania; 5) art. 120 i art. 122 o.p., przez całkowity brak dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, o czym świadczy fakt, iż skarżąca po stwierdzeniu przedmiotowej sytuacji niezwłocznie zaktualizowała dane; 6) art. 121 o.p., przez przeprowadzenie przedmiotowego postępowania w sposób niepogłębiający zaufania do organów Państwa; 7) art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, ze zm.), przez dokonanie wykładni przepisów i rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść skarżącego jako przedsiębiorcy tak by nałożyć na niego możliwie wysoką karę; 8) art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej - zasady proporcjonalności - przejawiającym się niewspółmiemością zastosowanych środków (kary) względem celu jaki ma osiągnąć ustawa SENT i nieuwzględnieniem innych mniej uciążliwych dla strony rozwiązań przewidzianych przez tę ustawę; 9) art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez wydanie decyzji naruszającej zasadę sprawiedliwości społecznej; 10) pominięcie ratio legis przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, którym było przeciwdziałanie nadużyciom w handlu paliwem oraz likwidacja tzw. "szarej strefy". W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniesiona przez skarżącą Spółkę skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego nie mogła zostać uwzględniona. Wymaga na wstępie zwrócenia uwagi, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie bowiem z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę, zaś skarżąca Spółka nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowiła decyzja administracyjna w przedmiocie nałożenia na stronę kary pieniężnej za naruszenie obowiązków w zakresie systemu monitorowania drogowego przewozu towarów. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1218, ze zm. – dalej jako "ustawa SENT"). System monitorowania przewozu i obrotu obejmuje gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie towarów i obrocie paliwami opałowymi, w szczególności z zastosowaniem środków technicznych służących do tego monitorowania, oraz kontrolę realizacji obowiązków wynikających z ustawy (art. 3 ust. 1 ustawy). Systemowi monitorowania przewozu i obrotu podlega przewóz towarów wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy SENT. Stosownie do art. 3 ust. 11 ustawy SENT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, towary inne niż wymienione w ust. 2 pkt 1-3a, których przewóz jest objęty systemem monitorowania przewozu i obrotu, wraz ze wskazaniem masy, ilości, objętości lub wartości tych towarów, oraz przypadki, w których ich przewóz nie podlega temu systemowi, uwzględniając konieczność przeciwdziałania uszczupleniom w zakresie podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego. Na podstawie tej delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1157 – dalej jako "rozporządzenie"). Zgodnie z § 1 pkt 4 tego rozporządzenia, systemem monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi jest objęty przewóz towarów objętych pozycją CN ex 2711 - propan, butan albo mieszaniny propanu-butanu, bez względu na ich ilość w przesyłce. Według art. 2 pkt 6 lit. a i b ustawy SENT, podmiot odbierający oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą, dokonującą wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów lub nabycia towarów w przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 i 852) albo zużywający podmiot olejowy nieprowadzący działalności gospodarczej. Z art. 5 ust. 1 ustawy SENT wynika, że w przypadku przewozu towaru rozpoczynającego się na terytorium kraju podmiot wysyłający jest obowiązany, przed rozpoczęciem przewozu towaru, przesłać do rejestru zgłoszenie, uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia i przekazać ten numer przewoźnikowi. W przypadku dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "dostawą towarów", podmiot wysyłający jest obowiązany również przekazać numer referencyjny podmiotowi odbierającemu. W przypadku dostawy towarów zgłoszenie zawiera dane wymienione w art. 5 ust. 2 ustawy SENT. Według zaś art. 7c ust. 1 ustawy SENT, w przypadku niektórych towarów odpowiednio podmiot wysyłający, podmiot odbierający i przewoźnik są obowiązani do wskazania lub uzupełnienia w zgłoszeniu dodatkowych danych, jeżeli dane te ze względu na specyfikę towaru lub przewozu towaru, lub obrotu tym towarem są przekazywane do innych organów na podstawie przepisów odrębnych oraz jest to konieczne do zapewnienia skuteczności monitorowania przewozu towarów – w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 7c ust. 2 ustawy SENT, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu przewozu towarów (Dz. U. z 2021 r. poz. 1259, ze zm. – dalej jako "rozporządzenie z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie dodatkowych danych"). Stosownie do § 5 powołanego rozporządzenia z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie dodatkowych danych, w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy, w przypadku przewozu towarów objętych pozycją CN ex 2711 - propan, butan albo mieszaniny propanu-butanu, będących przedmiotem dostawy towarów, importu towarów albo wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostarczonych do: 1) stacji paliw ciekłych, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868 i 1093), podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o: a) stany liczników ze wszystkich dystrybutorów, z których są wydawane te towary, odczytane bezpośrednio przed załadunkiem towarów do zbiornika, b) numery fabryczne dystrybutorów, o których mowa w lit. a, c) objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach; 2) innego miejsca niż stacja paliw, o której mowa w art. 3 pkt 10h ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, podmiot odbierający uzupełnia zgłoszenie o objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach. Zgodnie z art. 21 ust. 2d ustawy SENT, w przypadku, gdy podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnik nie wykona obowiązku określonego w art. 7c, odpowiednio na podmiot wysyłający, podmiot odbierający lub przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. Z powołanych przepisów wynika zatem, że nieuzupełnienie zgłoszenia o którąkolwiek z danych wskazanych w § 5 rozporządzenia z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie dodatkowych danych skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości określonej w art. 21 ust. 2d ustawy SENT. W rozpoznawanej sprawie Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w B. P. nałożył na skarżącą, jako podmiot odbierający, karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 7c ustawy SENT w zgłoszeniu [...], będące częścią zgłoszenia zbiorczego oznaczonego nr [...], które zostało zamknięte manualnie przez podmiot odbierający, bez wypełnienia wszystkich wymaganych przepisami prawa pól w zgłoszeniu przewozu, tj. stan licznika, numer dystrybutora i objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach. W niniejszej sprawie było bezsporne, że skarżąca w przedmiotowym zgłoszeniu SENT występowała jako podmiot odbierający zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy SENT. Na podstawie zgłoszenia przewożono towar w postaci gazu płynnego - kod CN: 2711, wskazany w § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2022 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania. Zgodnie z ustaleniami organów obu instancji, zgłoszenie o wskazanym wyżej numerze nie zawierało wszystkich dodatkowych danych wymaganych zgodnie z art. 7c ust. 1 ustawy SENT i wymienionych w przywołanym wyżej § 5 rozporządzenia w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu przewozu towarów, tj. stan licznika, numer dystrybutora i objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach. Natomiast dopiero w toku postępowania strona skarżąca wskazała w zgłoszeniach SENT część brakujących danych, na wezwanie organu do złożenia wyjaśnień. Skarżąca w piśmie z dnia 13 marca 2024 r. potwierdziła odbiór gazu płynnego LPG ze zgłoszenia [...] w ilości 5.500 Iitrów, wskazała numer fabryczny dystrybutora ([...]), do którego został dostarczony gaz oraz stan licznika dystrybutora, do którego rozładowano towar bezpośredniego przed rozpoczęciem załadunku gazu (1.380.474 l). Dla potwierdzenia faktycznego przyjęcia dostawy gazu przez stację paliw strona załączyła do wskazanego pisma: dokument WZ oraz fakturę zakupu. W sprawie niniejszej ewidentnie doszło do naruszenia art. 7c ust. 1 ustawy SENT w związku z § 5 rozporządzenia w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu przewozu towarów, co w świetle art. 21 ust. 2d ustawy SENT stanowi podstawę do nałożenia na podmiot odbierający kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł w przypadku każdego naruszenia. Dlatego decyzję organu pierwszej instancji organ odwoławczy utrzymał w całości w mocy. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadzała się do oceny czy organ prawidłowo uznał, że w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do całkowitego odstąpienia od nałożenia kary, z uwagi na zaistnienie przesłanki ważnego interesu strony czy interesu publicznego. W tym kontekście wyjaśnić należy, że w ustawie SENT nie przewidziano możliwości miarkowania kar, ani zmiany ich wysokości przez organ w ramach uznania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 maja 2020 r., sygn. akt II GSK 220/20 oraz z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II FSK 3478/18). W ustawie uregulowano w sposób bardzo wąski możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na poszczególne podmioty odpowiedzialne, uczestniczące w procedurze monitorowania przewozu towarów (art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 3, art. 22a ust. 2 i art. 24 ust. 3 ustawy). W okolicznościach sprawy rozważeniu podlegał przepis art. 21 ust. 3 ustawy SENT, który odnosi się między innymi do kary przewidzianej w art. 21 ust. 2d ustawy. Zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy SENT, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, przewoźnika, podmiotu sprzedającego, zużywającego podmiotu olejowego albo pośredniczącego podmiotu olejowego lub interesem publicznym, na wniosek odpowiednio podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego, przewoźnika, podmiotu sprzedającego, zużywającego podmiotu olejowego albo pośredniczącego podmiotu olejowego lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1-2d, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3. Stosownie do art. 26 ust. 3 ustawy SENT, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli to odstąpienie: 1) nie stanowi pomocy publicznej albo 2) stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, udzieloną z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej pomocy, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej, albo 3) stanowi pomoc publiczną spełniającą warunki określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 4. W ocenie Sądu nie było podstaw do uznania zasadności stanowiska strony skarżącej, że organ powinien odstąpić od wymierzenia jej kary pieniężnej za oba stwierdzone w toku kontroli naruszenia. Organy obu instancji należycie wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi kierowały się odmawiając zastosowania w niniejszej sprawie art. 21 ust. 3 ustawy SENT. Stanowisko organów o braku przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary z uwagi na ważny interes skarżącej jako podmiotu odbierającego, lub interes publiczny – jest w całości prawidłowe. Ważny interes podmiotu odbierającego (podmiotu wysyłającego, podmiotu nabywającego albo przewoźnika) oraz interes publiczny nie zostały zdefiniowane w ustawie. Użycie słowa "ważny" podkreśla wyjątkowy charakter interesu podmiotu odbierającego i wiąże się z wystąpieniem nadzwyczajnych okoliczności, które mogą go uzasadniać. Pojęcie interesu publicznego to dyrektywa postępowania nakazująca mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, itp. Pojęcia te mają cechy charakterystyczne dla klauzul generalnych, których indywidualne zastosowanie wymaga wyraźnego odniesienia do konkretnej sprawy i sytuacji, w której organ podejmuje decyzję. O istnieniu ważnego interesu podmiotu odbierającego uprawniającego do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej nie decyduje subiektywne przekonanie strony, ale kryteria zobiektywizowane, w każdym przypadku inne, uwzględniające różnorodne aspekty sprawy. Niewątpliwie ważny interes wiąże się z wystąpieniem nadzwyczajnych okoliczności, mogą go uzasadniać także trudności finansowe, które w okolicznościach sprawy wiązałyby się z zagrożeniem dla istotnego interesu zobowiązanego. Pojęcia ważnego interesu nie należy przy tym ograniczać jedynie do sytuacji nadzwyczajnych, losowych, na które strona nie miała wpływu. Ważny interes podmiotu, wobec którego toczy się postępowanie lub interes publiczny, ma być rozpatrywany w relacji do danego przypadku, który musi być przy tym uzasadniony. Innymi słowy, odstąpienie od nałożenia sankcji administracyjnej winno być motywowane przypadkiem uzasadnionym jego okolicznościami oraz relacją, w jakiej pozostaje do ważnego interesu wymienionego podmiotu lub interesu publicznego. Ocena zaktualizowania się przesłanki "przypadku uzasadnionego" (ważnym interesem podmiotu, wobec którego toczy się postępowanie lub interesem publicznym) wiąże się między innymi z potrzebą uwzględnienia konsekwencji wynikających z zasady proporcjonalności, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt II GSK 13/22). W toku postępowania administracyjnego skarżąca podnosiła, że zaistniała sytuacja nie miała wpływu na prawidłowość zgłoszenia, jak i nie pozwalała stwierdzić, że skarżąca nie dopełniła obowiązków wynikających z ustawy, a zachodził interes publiczny w odstąpieniu od nałożenia kary. Stanowisko to jest błędne. Organ prawidłowo stwierdził, że powoływane przez stronę argumenty nie uzasadniały odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Podanie wszystkich wymaganych danych było bowiem bezwzględnym obowiązkiem skarżącej Spółki jako podmiotu odbierającego. Ciążył na niej także obowiązek sprawdzenia czy dane te zostały prawidłowo wprowadzone do systemu, a więc czy nie zawierają błędów. W ocenie Sądu organ całkowicie słusznie stwierdził, że przytoczone przez stronę powody nieuzupełnienia zgłoszenia o wymagane dodatkowe dane świadczą o niedbałości i braku po stronie podmiotu odbierającego staranności w wykonywaniu obowiązków, przez profesjonalny przecież podmiot obrotu gospodarczego. Dane w zakresie stanów liczników ze wszystkich dystrybutorów, z których są wydawane towary, odczytane bezpośrednio przed załadunkiem towarów do zbiornika, numerów fabrycznych dystrybutorów oraz objętości towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia są niezbędne dla pełnego monitorowania przewozu towarów. Podanie wszystkich tych danych nie stanowi opresji ze strony organu, ale jest niezbędne dla realizacji celów ustawy SENT, a zachowanie samej strony naruszało jej podstawowe cele. System monitorowania powinien być bowiem szczelny, skuteczny i bezpieczny, a nie jest wątpliwe, że podmiot odbierający powinien dochować należytej staranności w wypełnianiu swoich obowiązków. Należało zatem stwierdzić, że organy dokonały prawidłowej analizy przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej zawartych w art. 21 ust. 3 ustawy SENT. Za odstąpieniem od nałożenia kary nie przemawia ważny interes skarżącej, która zgodnie z ustaleniami organów w latach 2022 i 2023 osiągała ze swojej działalności wysokie przychody: . w 2022 r. zysk wyniósł [...] zł (nota 6- sprawozdania finansowego za 2022 rok), przy przychodach netto ze sprzedaży towarów i usług (nota 17- sprawozdania finansowego za 2022 r.) wynoszących [...] zł.; . w 2023 r. strata netto wyniosła natomiast [...] zł (nota 6- sprawozdania finansowego za 2023 r.), przy przychodach netto ze sprzedaży towarów i usług (nota 17- sprawozdania finansowego za 2023 r.) wynoszących [...] zł. We wskazanym okresie przychody skarżącej Spółki były zatem bardzo wysokie i zyskowne, co oznacza, że ma ona stabilną pozycję na rynku. Ze sprawozdania z działalności Spółki za 2023 r. wynika, że głównym instrumentem finansowym, z którego spółka korzysta są środki pieniężne ([...] zł), pożyczki ([...] zł) oraz leasing ([...] zł), a głównym ich celem jest pozyskanie środków finansowych na jej działalność. Na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPIK) ustalono, że Spółka jest właścicielem różnego rodzaju pojazdów (w tym posiada: naczepy ciężarowe, naczepy specjalne, ciągniki samochodowe, samochody osobowe oraz ciągnik rolniczy). W zakresie majątku nieruchomego, po sprawdzeniu w EKW (Elektronicznych Księgach Wieczystych) stwierdzono, że jest właścicielem kilku lokali mieszkalnych, jak również innych terenów zabudowanych. Z tego powodu również sytuacja finansowa strony nie wskazuje na brak możliwości uregulowania przedmiotowej należności. Ponadto z pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 lutego 2025 r. wynika, że skarżąca zatrudnia pracowników i nie zalega z opłatą składek. Nie jest również wobec spółki prowadzone postpowanie egzekucyjne. Z wydruku z aplikacji SUDOP (System Udostępniania Danych o Pomocy Publicznej) wynika, że łączna wartość nominalna udzielonej pomocy publicznej skarżącej w okresie od 7 stycznia 2022 r. do 7 stycznia 2025 r. wyniosła 9.067,74 zł. Ponadto po sprawdzeniu w systemie KARTA2 stwierdzono 15 wpisów dotyczących prowadzonych postępowań wobec skarżącej Spółki w związku z naruszeniem wynikającym z ustawy SENT, z których 14 dotyczyło naruszeń ustawy SENT od 2018 r. do 2024 r., tj. w ciągu 6 lat, z czego 8 postępowań prowadził Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej. Wynika z tego, że kontrolowane w rozpoznawanej sprawie zgłoszenia nie były incydentalne, a skarżąca periodycznie dopuszcza się naruszeń przepisów ustawy SENT, a nałożone dotychczas kary pieniężne nie doprowadziły do ich wyeliminowania, czemu przecież mają służyć. W ocenie Sądu organy obu instancji szczegółowo zgromadziły i przeanalizowały sytuację skarżącej, zarówno w aspekcie finansowo-ekonomicznym w oparciu o uzyskane od innych organów dokumenty i informacje, jak również na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela prawidłowość wyrażonej w zaskarżonej decyzji konkluzji, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od nałożenia na skarżącą administracyjnej kary pieniężnej. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku uszczuplenia należności Skarbu Państwa wyjaśnić należy, że kary przewidziane w ustawie SENT mają przede wszystkim charakter prewencyjny, a ich celem jest zwiększenie bezpieczeństwa obrotu towarami wrażliwymi przez skuteczną kontrolę przewozu tych towarów. Jednocześnie w okolicznościach sprawy brak było podstaw do stwierdzenia, że skarżąca nie miała wpływu na powstanie stwierdzonych nieprawidłowości. Jako podmiot będący profesjonalistą powinna tak zorganizować swoją działalność, aby wypełniać obowiązki przewidziane w przepisach prawa. Natomiast w przypadku zgłoszenia z dnia 31 stycznia 2024 r. skarżąca nie zweryfikowała zamknięcia zgłoszenia, które zgodnie z jednoznacznymi zapisami w systemie zostało zamknięte automatycznie przez system. Pomimo, że obsługiwał je profesjonalny, doświadczony w zakresie obsługi zgłoszeń SENT przedsiębiorca i podmiot, w stosunku do którego było prowadzonych wiele postępowań administracyjnych i sądowych, to nie dochował on należytej staranności podczas wykonywania kolejnych przewozów SENT. Dla uniknięcia odpowiedzialności przewidzianej w art. 21 ust. 2d ustawy SENT, do zgłoszenia powinny zostać wprowadzone przez podmiot odbierający wszystkie dane określone w § 5 rozporządzenia w sprawie dodatkowych danych podlegających wskazaniu w zgłoszeniu przewozu towarów, co w okolicznościach sprawy nie miało miejsca. Prawodawca uznał, że w przypadku przewozu towarów objętych pozycją CN ex 2711 dostarczonych do stacji paliw ciekłych, dla prawidłowego zrealizowania celów ustawy SENT niezbędne jest uzupełnienie zgłoszenia nie tylko o objętość towaru, który został dostarczony do miejsca dostarczenia, wyrażoną w litrach, ale też stany liczników ze wszystkich dystrybutorów, z których są wydawane te towary, odczytane bezpośrednio przed załadunkiem towarów do zbiornika oraz numery fabryczne tych dystrybutorów. Dopiero takie pełne dane pozwalają na rzeczywiste monitorowanie obrotu towarem, z czym skarżąca bezzasadnie starała się polemizować. Zaskarżona decyzja nie naruszyła w konsekwencji wyrażonej w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskie zasady sprawiedliwości społecznej. Nałożona na stronę kara pieniężna jest proporcjonalna do stwierdzonego naruszenia i zgodna co do wysokości z obowiązującym prawem. Skarżąca jako profesjonalny podmiot dopuściła się naruszeń, które mają negatywny wpływ na monitorowanie obrotu paliwami nie po raz pierwszy, dlatego w ramach posiadanego doświadczenia winna podjąć działania, które wyeliminują w przyszłości przypadki podobne jak ten, który stanowił podstawę nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w tej sprawie. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.