III SA/Lu 658/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 14 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.

Skarżący R. R. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia go z opłacania należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Natomiast pismem z dnia 1 października 2020 r. strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę, w związku z uwzględnieniem jej żądania w całości. Do pisma skarżący dołączył pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 września 2020 r. informujące o zwolnieniu go z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. (pismo procesowe skarżącego wraz z załącznikiem – k. 14 i 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Według zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z powołanych przepisów wynika zatem, że cofnięcie skargi stanowi czynność procesową strony powodującą względne związanie sądu, gdyż czynności ta podlega kontroli sądu administracyjnego co do jej skuteczności. Cofnięcie skargi jest bowiem niedopuszczalne w przypadku stwierdzenia, że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych kwalifikowaną wadą nieważności. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy jednoznacznie stwierdzić, że skarżący cofnął skargę skutecznie. Sąd nie dopatrzył się bowiem zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do ustalenia, że cofnięcie skargi było niedopuszczalne. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. i art. 161 § 2 p.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, o czym orzekł w postanowieniu.