III SA/Lu 287/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. z dnia 3 listopada 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku R. S. z dnia 3 listopada 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

W dniu 3 listopada 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 października 2017 r. i jednocześnie zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od opłaty sądowej od tego zażalenia. Do wniosku o prawo pomocy skarżący załączył dokumenty potwierdzające jego sytuację materialną oraz oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. : Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza, rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 3 listopada 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stało się zbędne. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Przedmiotowe orzeczenie obejmuje zwolnienie od wszystkich kosztów sądowych (również od opłat sądowych od zażaleń na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie), na wszystkich etapach postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec powyższego, nie zachodzi potrzeba merytorycznego rozpoznania kolejnego wniosku skarżącego dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych powodów, rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia 3 listopada 2017 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty sądowej od zażalenia stało się zbędne, w związku z czym postępowanie w zakresie tego wniosku podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.