II SA/Sz 1250/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów za usunięcie, przechowywanie, oszacowanie oraz likwidację pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. opisaną w sentencji decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...], nr [...] ustalającą wysokość kosztów powstałych w związku z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem oraz likwidacją pojazdu marki [...] nr rejestracyjny [...] w łącznej kwocie [...] zł oraz nałożenia na G. K. i A. S. obowiązku solidarnej zapłaty tych kosztów w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Powyższa decyzja doręczona została G. K. w dniu 25 sierpnia 2017 r. z pouczeniem o prawie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 2 października 2017 r. (data złożenia w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.) G. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2017 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 września 2017 r.(niedziela). W tej sytuacji, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wskazać należy zatem, iż dzień 25 września 2017 r. (poniedziałek) był w niniejszej sprawie ostatnim dniem na terminowe wniesienie skargi do sądu administracyjnego, tymczasem, z akt sprawy wynika, że skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 2 października 2017 r., czyli po upływie terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji, należy uznać, że strona skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w przepisie art. 53 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.