III SA/Lu 259/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na rozkaz personalny Inne z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska dzielnicowego Zespołu Dzielnicowych Komisariatu Policji i mianowania na stanowisko służbowe dzielnicowego Zespołu Dzielnicowych Wydziału Prewencji KPP - w zakresie wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę. M. K. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozkaz personalny Inne w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska dzielnicowego Zespołu Dzielnicowych Komisariatu Policji i mianowania na stanowisko służbowe dzielnicowego Zespołu Dzielnicowych Wydziału Prewencji KPP. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, podnosząc, że jego wykonanie spowoduje "konieczność nagłej reorganizacji całego życia". W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, nie podał okoliczności wskazujących na spełnienie wyżej wymienionych przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonego rozkazu spowoduje "konieczność nagłej reorganizacji całego życia". Nie przywołał jednak szerszych argumentów odnoszących się do jego indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek. Mając powyższe na względzie stwierdzić należało, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.