III SA/Lu 258/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Inne z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skarżąca D. W. w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zaskarżyła decyzję Inne z dnia [...] września 2017 r., nr [...] o wymeldowaniu jej z pobytu stałego. W odpowiedzi na skargę Inne wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia jakie służyły skarżącej, ponieważ skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do art. 52 § 2 p.p.s.a, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji Inne o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego. Powyższa decyzja jest rozstrzygnięciem wydanym przez organ w pierwszej instancji. Tymczasem skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na ostateczny akt administracyjny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie odwołania). Zatem Sąd może merytorycznie rozpoznać taką skargę, która została wniesiona od decyzji ostatecznej po wyczerpaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Wymaga też zwrócenia uwagi, że zaskarżona do sądu decyzja organu I instancji zawierała niewadliwe pouczenie o możliwości jej zakwestionowania, poprzez wniesienie odwołania do Wojewody L. jako organu odwoławczego, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. W opisanej sytuacji skargę D. W. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie bezpośrednio na decyzję organu pierwszej instancji, bez wyczerpania trybu odwoławczego – uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarga taka podlega zaś odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na powołanej podstawie prawnej – orzekł, jak w postanowieniu.