III SA/Lu 246/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "L.-P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie zapewnienia jadalni osobom wykonującym pracę w zakresie wniosku "L.-P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia 9 stycznia 2025 r., nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Lublinie z dnia 9 stycznia 2025 r.

"L.-P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. wniosła skargę na decyzję Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 marca 2025 r. w przedmiocie zapewnienia jadalni osobom wykonującym pracę. W skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości i decyzji organu I instancji w zakresie zapewnienia jadalni osobom wykonującym pracę. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji grozi szkodą majątkową w wielkim rozmiarze oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Strona będzie musiała przebudować zakład, co spowoduje praktycznie trwałą zmianę substancji budynków, w tym uzyskanie pozwoleń na budowę oraz konieczność zmiany procesów technologicznych. Powyższe będzie wymagało znacznych nakładów sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na stronie. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała jednak spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów ani dokumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Skarżąca w istocie ograniczyła się do stwierdzenia, że w celu wykonania decyzji – zapewnienia jadalni osobom wykonującym pracę - będzie musiała przebudować zakład, co będzie wymagało znacznych nakładów sił i środków. Strona nie odwołała się do żadnej z przesłanek uprawniających do zastosowania tego rodzaju ochrony, ani nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Podkreślić w tym miejscu należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oświadczenie wnioskodawcy powinno zostać poparte dowodami źródłowymi. Wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Wskazane wyżej pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 654/17, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA). W niniejszej sprawie skarżąca w ogóle nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji i nie przywołała żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania wobec niej trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczyła się jedynie do lakonicznego uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji.