III SA/Łd 955/19

Dnia 16 września 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Kowalska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant starszy sekretarz sądowy Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2020 roku sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2016 roku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat A. P. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., ul. A 17 lok. 8 kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej B. S. z urzędu.

Zaskarżoną decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] o odmowie przyznania B. S. dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 14 kwietnia 2016 r. B.S. złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego do lokalu przy ul. A 11 m. 16 w Ł. od 1 maja 2016 r. Decyzją z [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego wskazując, że nie posiada ona tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu l instancji. Wyrokiem z 11 maja 2017 r. w sprawie III SA/Łd 942/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B.S. na powyższą decyzję. W uzasadnieniu wyroku sąd podzielił pogląd organów administracji, iż skarżąca od dnia 1 stycznia 2016 r. nie posiadała tytułu prawnego do lokalu, a więc nie przysługuje jej prawo do dodatku mieszkaniowego. Na skutek skargi kasacyjnej B.S. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2519/17 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W ocenie NSA w sytuacji, gdy umowa najmu lokalu została wypowiedziana skarżącej, zarówno organy, jak i sąd wojewódzki powinny wnikliwie zbadać tę okoliczność. W rozpoznawanej sprawie kwestia prawidłowości doręczenia wypowiedzenia umowy najmu nie została natomiast wystarczająco zbadana. Rozpoznając ponownie sprawę wyrokiem z 19 września 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 637/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] Sąd I instancji wskazał, że obowiązkiem organów administracji było dokładne wyjaśnienie okoliczności, czy doszło do skutecznego doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu. Należało zatem załączyć pierwszą stronę potwierdzenia odbioru przesyłki doręczonej B. S. w dniu 28 grudnia 2012 r. celem ustalenia czego ona dotyczyła oraz wyjaśnić rozbieżność pomiędzy datą na pieczęci urzędu pocztowego (11 grudnia 2012 r.) a datą pisma o wypowiedzeniu (13 grudnia 2012 r.). Organy administracji tego nie uczyniły, wobec czego nie wiadomo, czy faktycznie doszło do skutecznego doręczenia stronie skarżącej wypowiedzenia umowy najmu i czy rzeczywiście od dnia 1 stycznia 2016 r. zajmuje ona lokal bez tytułu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK 4254/18 oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. od powyższego wyroku. Sąd II instancji wskazał, że konieczność dokonania przez organy i sąd administracyjny oceny wypowiedzenia umowy najmu przez skarżącą została już przesądzona przez sąd odwoławczy w wyroku z 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2519/17. Stanowiskiem tym sąd I instancji i Naczelny Sąd Administracyjny był związany. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił B. S. przyznania dodatku mieszkaniowego od 1 maja 2016 r. W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, ze w toku postępowania ustalono, że zarządca budynku pismem z 13 grudnia 2012 roku wypowiedział stronie umowę najmu. Pismo to zostało nadane jako przesyłka polecona o nr [...] i odebrana przez B. S. 28 grudnia 2012 r. Zatem strona od 1 stycznia 2016 r. nie posiada tytułu prawnego do lokalu mieszkaniowego nr 16 przy ul. A 11 i nie oczekuje na przysługujący jej lokal zamienny lub socjalny, wobec czego nie znajduje się w kręgu osób uprawnionych do wnioskowanego świadczenia. W odwołaniu od powyższej decyzji B.S. wskazała, że materiał dowodowy został zebrany w sposób nieprawidłowy, bowiem umowa najmu nigdy nie została z nią rozwiązana, nie otrzymała pisma nr AN/3609/2012 zawierającego wypowiedzenie umowy najmu, a w dniu 28 grudnia 2012 r. otrzymała inne pismo od administracji z 3 grudnia 2012 roku nr AN/3407/12, którego kopię załączyła do odwołania. Odwołująca podkreśliła, że posiada tytuł prawny do lokalu, a więc dodatek mieszkaniowy jej przysługuje. Powołaną na wstępie decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że normy zawarte ustawie z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 180) w sposób jednoznaczny określają kryteria nabycia prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Warunkiem otrzymania dodatku mieszkaniowego jest m.in. posiadanie jednego z wymienionych w art. 2 ust. 1 tej ustawy tytułów prawnych do lokalu. Kolegium wyjaśniło, że administrator nieruchomości - Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" B.D. z siedzibą w Ł. - zaświadczył w przedłożonym do akt sprawy wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, że strona zajmuje lokal nr 16 przy u. A 11 bez tytułu prawnego. Ponadto organ I instancji, prowadząc postępowanie w tej sprawie, będąc związany oceną prawną i wskazaniami zawartymi zarówno w prawomocnym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2018 r. sygn. I OSK 2519/17, jak i w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 września 2018 r. sygn. III SA/Łd 637/18, uzupełnił materiał dowodowy o odpisy pism skierowanych do B.S. w 2012 r. wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru z numerami przesyłek poleconych nadanymi przez Pocztę Polską, a także uzyskał aktualne stanowisko administratora nieruchomości. W piśmie z 28 maja 2019 r. administrator nieruchomości wskazał, że pismo z 13 grudnia 2012 r. o symbolu AN/3609/2012 dotyczące wypowiedzenia umowy najmu lokalu nr 16 przy ulicy A 11 w Ł. B.S. zostało nadane jako przesyłka polecona za potwierdzeniem odbioru pod numerem [...] i odebrane przez B.S. w dniu 28 grudnia 2012 r., wypowiedzenie umowy najmu zostało skutecznie doręczone, a ponadto sprawa o eksmisję o sygn. akt [...] jeszcze nie została zakończona. W ocenie organu w rozpatrywanej sprawie B. S., nie posiadając tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, którego dotyczy wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, nie spełniała warunku wynikającego z treści art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, co w konsekwencji stanowi o konieczności odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia. Nie zmienia powyższej oceny kwestia skierowania do strony pisma z 3 grudnia 2010 roku AN/3407/12, na które udzieliła odpowiedzi pismem z 3 stycznia 2013 roku. W ocenie organu nie ma podstaw do przyjmowania, że zwrotne potwierdzenia odbioru złożone do akt dotyczą innych przesyłek. Kolegium dodało, że kwestie ewentualnych nieprawidłowości w doręczeniu wypowiedzenia umowy najmu lokalu - na gruncie prowadzonego postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych pozostają poza oceną organu zarówno I, jak i II instancji. Kwestionowanie skuteczności wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego odbywać się może na drodze postępowania przed sądem powszechnym, na drodze postępowania cywilnego, a nie w postępowaniu administracyjnym. Organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania dodatku mieszkaniowego, choć zobowiązany jest zbadać okoliczność posiadania przez stronę tytułu prawnego do lokalu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, to w sporach co do jego istnienia nie może zastąpić ani stron postępowania, ani powołanych do tego instytucji - w tym wypadku sądu powszechnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję wniosła B.S., zarzucając jej niezgodność z prawem i podtrzymując argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Skarżąca podkreśliła, że posiada tytuł prawny do lokalu nr 16 przy ul. A 11 w Ł. na podstawie umowy najmu, która znajduje się w aktach sprawy i która nie została rozwiązana. W ocenie strony dokumenty, które zgromadził organ I instancji nie potwierdzają braku jej tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, a wystąpienie z powództwem o eksmisję jest działaniem bezzasadnym i bezprzedmiotowym W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a" sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym sąd może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania a mianowicie art.7, 77 § 1 i 80 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozważania dotyczące zasadności skargi w rozstrzyganej sprawie rozpocząć należy także przypomnieniem, że sprawa ta już dwukrotnie była przedmiotem rozstrzygnięcia przez tutejszym sądem i Naczelnym Sądem Administracyjnym. A zatem stosownie do art. 190 zdanie pierwsze oraz art. 153 p.p.s.a., tutejszy sąd był związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 20 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2519/17 i z 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK 4254/18, a także oceną prawną i wskazaniami co do dalszego prowadzenia sprawy zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 września 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 637/18. Wyrokiem z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie III SA/Łd 942/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. S., zaś wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie I OSK 2519/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok. W uzasadnieniu NSA wskazał, że skoro przesłanką skuteczności wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego zajmowanego przez skarżącą jest skuteczne doręczenie jej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu to okoliczność ta winna być dokładnie wyjaśniona. NSA stwierdził, że w sytuacji gdy skarżącej umowa najmu lokalu została wypowiedziana, zarówno organy, jak i sąd I instancji powinny zbadać wnikliwie tę okoliczność. Realizując powyższe wytyczne wyrokiem z 19 września 2018 roku w sprawie III SA/Łd 637/18 tutejszy sąd uchylił decyzje organów obu instancji wskazując, że w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się kserokopia pisma wynajmującego o wypowiedzeniu skarżącej umowy najmu z dnia 13 grudnia 2012r. oraz kserokopia potwierdzenia odbioru tego pisma przez stronę. Należy zaznaczyć, że załączono tylko drugą stronę tego potwierdzenia. Brak jest natomiast pierwszej jego strony i nie wiadomo jakiego pisma dotyczyło to potwierdzenie. Nadto na potwierdzeniu znajduje się pieczęć urzędu pocztowego z datą 11 grudnia 2012r. zaś pismo o wypowiedzeniu posiada datę 13 grudnia 2012r. W związku z czym powstaje wątpliwość czy potwierdzenie to dotyczy przesyłki zawierającej wypowiedzenie umowy najmu. Wobec powyższego sąd wskazał na konieczność załączenia pierwszej strony zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki odebranej przez stronę w dniu 28 grudnia 2012 roku w celu ustalenia czego przesyłka ta dotyczyła. Ponadto, w ocenie sądów, należało wyjaśnić rozbieżność pomiędzy datą na pieczęci urzędu pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (11 grudnia 2012 r.) a datą pisma o wypowiedzeniu (13 grudnia 2012 r.). Obowiązkiem organów administracji było dokładne wyjaśnienie okoliczności czy doszło do skutecznego doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu, czego jednak nie uczyniły. Nie wiadomo czy faktycznie doszło do skutecznego doręczenia stronie wypowiedzenia umowy najmu i czy rzeczywiście od dnia 1 stycznia 2016r. zajmuje ona lokal bez tytułu prawnego. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy wyrokiem NSA z 26 kwietnia 2019 roku w sprawie I OSK 4254/18, w którym sąd ten potwierdził, że kwestia konieczności dokonania przez organy i sąd I instancji oceny skuteczności doręczenia wypowiedzenia skarżącej umowy najmu jest kluczowa z uwagi na wytyczne zawarte w wyroku NSA z 20 kwietnia 2018r. w sprawie I OSK 2519/17. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. o odmowie przyznania B. S. prawa do dodatku mieszkaniowego od dnia 1 maja 2016 r. z uwagi na brak tytułu prawnego do zajmowanego lokalu nr 16 przy ul. A 11 w Ł.. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2017 r. poz.180 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 wymienionej ustawy dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny lokalu. Z wymienionego przepisu wynika, że jedną z przesłanek otrzymywania dodatku mieszkaniowego jest posiadanie jednego z tytułów prawnych do lokalu mieszkalnego określonych w art. 2 ust. 1 u.d.m. Z wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych wydanych w tej sprawie wynika w sposób jednoznaczny, że skoro przesłanką skuteczności wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego zajmowanego przez skarżącą jest skuteczne doręczenie jej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy najmu to obowiązkiem organów administracji było dokładne wyjaśnienie tej okoliczności. W rozpoznawanej sprawie organy stanęły na stanowisku, że B. S. 28 grudnia 2012 r. skutecznie wypowiedziano umowę najmu lokalu z dniem 31 grudnia 2015 r., a w związku z tym od 1 stycznia 2016 r. skarżąca zajmuje lokal nr 16 przy ul. A 11 w Ł. bez tytułu prawnego i nie przysługuje jej prawo do dodatku mieszkaniowego. Okoliczność ta w ocenie organów wynika w sposób nie budzący wątpliwości z załączonych do akt, poświadczonych za zgodność z oryginałem (akt wspólne do spraw III SA/Łd 955/19 i III SA/Łd 956/19) kopi obu stron zwrotnych potwierdzeń odbioru, które dotyczyły: dokumentu z 13 grudnia 2012 r., zawierającego oświadczenie woli wynajmującego o wypowiedzeniu skarżącej umowy najmu lokalu mieszkalnego oraz skierowanego do skarżącej wezwania z 11 grudnia 2012 r. do udostępnienia lokalu w celu usunięcia pionu kanalizacyjnego sąsiedniego lokalu. W ocenie sądu z załączonych przez organ zwrotnych potwierdzeń odbioru nadal nie wynika jednoznacznie, z doręczeniem jakich pism się one łączyły. Na przedmiotowych potwierdzeniach - zarówno na ich pierwszej jak i drugiej stronie - brak wskazania rodzaju pisma, czy też sygnatury sprawy, której dotyczą. Widnieją na nich jedynie stemple pocztowe, oznaczenia nadawcy, adresata, numery przesyłek poleconych oraz potwierdzenie doręczenia przesyłki 28 grudnia 2012 r. B.S. Nie wiadomo zatem, jakiego rodzaju dwa pisma doręczono skarżącej w dniu 28 grudnia 2012 r. Powyższej oceny nie zmienia treść oświadczenia administratora nieruchomości Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A", że pismo z 13 grudnia 2012 r. o symbolu AN/3609/2012 dotyczące wypowiedzenia umowy najmu lokalu nr 16 przy ulicy A 11 w Ł. B.S. zostało nadane jako przesyłka polecona za potwierdzeniem odbioru pod numerem [...] i odebrane przez B.S. w dniu 28 grudnia 2012 r. Po pierwsze wypowiedzenie umowy najmu zostało skierowane do skarżącej przez innego administratora nieruchomości działającego w imieniu właścicieli nieruchomości przy ul. A w Ł., tj. przez Administrację Nieruchomościami Ł.-W. [...], a po drugie wiarygodnym dowodem, który mógłby potwierdzić prawdziwość oświadczenia administratora mogłaby być strona z pocztowej książki nadawczej potwierdzająca, że pismo z wypowiedzeniem umowy najmu zostało nadane przesyłką pod numerem [...]. Podkreślić bowiem należy, że w toku całego postępowania w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego do lokalu nr 16 położonego przy ul. A 11 w Ł. skarżąca kwestionowała fakt doręczenia jej wypowiedzenia umowy najmu, twierdząc, że pisma o numerze AN/3609/2012 zawierającego to wypowiedzenie nigdy nie otrzymała. Na okoliczności tę wskazała również w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosząc, że w dniu 28 grudnia 2012 r. otrzymała pismo z 3 grudnia 2012 r. o numerze AN/3407/12. Organ odwoławczy nie rozważył tych argumentów strony, wskazując jedynie, że w jego ocenie nie ma podstaw do przyjmowania, że zwrotne potwierdzenia odbioru złożone do akt dotyczą innych przesyłek. W sytuacji w której organy nie dysponują niebudzącym żadnych wątpliwości, jednoznacznym dowodem potwierdzającym skuteczne doręczenie skarżącej oświadczenia woli o wypowiedzeniu umowy najmu, niedopuszczalnym jest jednozdaniowe odniesienie się do twierdzeń i dowodów prezentowanych przez stronę na okoliczność otrzymania w dniu 28 grudnia 2012 roku innego dokumentu niż oświadczenie o wypowiedzeniu jej stosunku najmu. Rzeczą organu było ustalenie kiedy przedstawione przez stronę pismo z 3 grudnia 2012 roku zostało jej doręczone i ewentualna ocena wiarygodności twierdzeń skarżącej w tym zakresie w kontekście materiału dowodowego sprawy i doczasowego stanowiska strony w tym postępowaniu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organy administracji dopuściły się naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej był zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać, a następnie rozpatrzyć cały materiał dowodowy, natomiast według art. 80 k.p.a. winien był ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W okolicznościach sprawy organy nie zebrały i nie rozpatrzyły materiału dowodowego wystarczającego do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Nie wyjaśniły prawidłowo, czy doszło do skutecznego doręczenia skarżącej wypowiedzenia umowy najmu, a w konsekwencji, czy została spełniona niezbędna przesłanka przyznania dodatku mieszkaniowego w postaci posiadania tytułu prawnego do lokalu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] W oparciu o art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 18)., sąd przyznał ustanowionemu z urzędu adwokatowi kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Ponownie rozpoznając sprawę, organ zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w sposób wyczerpujący zbierze i rozpatrzy całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie, i w tak ustalonym stanie faktycznym rozważy, czy skarżącej przysługuje prawo do dodatku mieszkaniowego do lokalu nr 16 położonego w Ł. przy ul. A 11. Organ administracji jednoznacznie ustali jakiego rodzaju pisma zawierały przesyłki, których zwrotne potwierdzenia odbioru załączył do akt sprawy, w razie konieczności przeprowadzi dalsze czynności procesowe. Winien również odnieść się do twierdzeń skarżącej, że przesyłka doręczona jej w dniu 28 grudnia 2012 r. nie zawierała pisma o numerze AN/3609/2012 w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu, lecz inne pismo z 3 grudnia 2012 roku. EC