III SA/Łd 864/25

Dnia 17 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2026 roku sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 sierpnia 2025 r. nr SKO.4113.40.2025 w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę.

Decyzją z dnia 19 sierpnia 2025 r. nr SKO.4113.40.2025, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ) oraz art. 1, art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1335), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi - po rozpoznaniu odwołania C. K. od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 11 lipca 2025 r. o przyznaniu C. K. dodatku mieszkaniowego, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. C. K. 11 czerwca 2025 r. złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego nr 4/7, położonego w Ł. przy ul. T. nr 2a. Do wniosku dołączył między innymi: 1) aneks do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 29 sierpnia 2023 r., 2) karty lokalu, 3) oświadczenie z 11 lipca 2025 r., 4) zaświadczenie ZUS z 10 czerwca 2025 r. wraz z decyzją o waloryzacji emerytury i ponownym obliczeniu wysokości świadczenia uzupełniającego z 1 marca 2025 r., 5) deklarację o dochodach gospodarstwa domowego z 11 czerwca 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi decyzją z 11 lipca 2025 r. przyznał wnioskodawcy dodatek mieszkaniowy na okres od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. w wysokości 189,11 zł, w tym ryczałt na zakup opału w wysokości 88,03 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji C. K. nie zgodził się z rozstrzygnięciem decyzji w zakresie nieprzyznania należności pieniężnych za czerwiec 2025 r. Wskazał, że organ mógł przyznać świadczenia za miesiąc czerwiec 2025 w drodze wyjątku, chociaż było złożone w czerwcu 2025 r. Wcześniej nie mógł złożyć, ponieważ był chory i przebywał w szpitalu do 3 czerwca 2025 r., o czym organ wiedział. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Kolegium w decyzji wyjaśniło, że organ I instancji przyznając dodatek mieszkaniowy wskazał w uzasadnieniu swej decyzji, iż są podstawy do jego przyznania, bowiem po dokonaniu stosownego wyliczenia matematycznego ustalono, że kryteria jego przyznania są w tym przypadku spełnione. Organ II instancji wskazał, że nie ma podstaw do uwzględnienia żądania wnioskodawcy i przyznania dodatku za czerwiec 2025 r. Przyznanie dodatku mieszkaniowego, jak i okres na jaki zostaje on przyznany, w tym od kiedy, a właściwie wydanie decyzji administracyjnej w tym zakresie, nie jest pozostawione uznaniu organu administracji (innymi słowy, nie jest pozostawione "uznaniu urzędnika"), a stanowi z jednej strony jedynie wynik stosownego działania matematycznego, a z drugiej jest konsekwencją prostego ustalenia - kiedy wniosek został złożony. Art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi się, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Brzmienie powyższej normy jest jasne i nie wymaga żadnej wykładni. Zdaniem Kolegium bezspornym jest, że wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego w dniu 11 czerwca 2025 r. W tym dniu - 11 czerwca 2025 r. - nie później ani też nie wcześniej, zostało więc wszczęte na jego wniosek postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego, co pozostaje w zgodzie z normą zawartą w art. 61 § 1 i § 3 k.p.a. Skoro strona złożyła organowi I instancji w dniu 11 czerwca 2025 r. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, rodzi to określony w art. 7 ust. 5 ustawy skutek w postaci przyznania dodatku mieszkaniowego, wobec spełnienia przesłanek ustawowych, na określony w ustawie czas i od konkretnej daty - w tym przypadku od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. - nie dłużej i nie krócej. Skoro w dniu 11 czerwca 2025 r. złożony został wniosek, to przyznanie dodatku ma miejsce na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Pierwszym dniem miesiąca następującym po dniu 11 czerwca 2025 r. (data złożenia wniosku) jest 1 lipca 2025 r. Nie ma możliwości przyznania dodatku mieszkaniowego w sposób inny, odmienny, czy też inaczej, od innej daty niż ta, która wynika z reguły określonej w art. 7 ust. 5 powołanej powyżej ustawy. Organ wyjaśnił, że nie jest w tym przypadku możliwe zastosowanie jakiegokolwiek wyjątku, bowiem taki nie został przez ustawodawcę przewidziany i to niezależnie czy organ I instancji wiedział o pobycie wnioskodawcy w szpitalu, czy też nie wiedział, zwłaszcza, że kwestia ta w sposób oczywisty pozostaje poza jego oceną w postępowaniu wszczynanym na wniosek strony. Przyznanie dodatku mieszkaniowego, jak i okres na jaki zostaje on przyznany, w tym od kiedy, a właściwie wydanie decyzji administracyjnej w tym zakresie, nie jest pozostawione uznaniu organu administracji (innymi słowy, nie jest pozostawione "uznaniu urzędnika"), a stanowi z jednej strony jedynie wynik stosownego działania matematycznego, a z drugiej jest konsekwencją prostego ustalenia kiedy wniosek został złożony. Organ wyjaśnił, że ustalono, że wnioskodawca spełnia przesłanki warunkujące przyznanie dodatku mieszkaniowego i równie prawidłowo w wydanej decyzji określono okres na jaki dodatek przyznano stosując wprost stosowną normę, a więc art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. W skardze C. K. podkreślił, że skoro zwrócił się o zastosowanie wyjątku, to organ powinien rozważyć jego sytuację. W ocenie skarżącego decyzja jest niezgodna z prawem i stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Postanowieniem z 6 lutego 2026 r. starszy referendarz sądowy przyznał C. K. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata (sygn. III SPP/Łd 9/26). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy czym sąd może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 sierpnia 2025 r. utrzymująca decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 11 lipca 2025 r. o przyznaniu C. K. dodatku mieszkaniowego, w której organ ustalił wysokość dodatku mieszkaniowego przysługującego skarżącemu na okres od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. (tj. 189,11 zł miesięcznie), w tym ryczałt na zakup opału w wysokości 88,03 zł. Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., albowiem w toku postępowania wyjaśniły wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dokonały pełnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, wskazując w uzasadnieniu wydanych decyzji przyczyny nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów skarżącego. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonych decyzji były przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1335 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych w miesiącu poprzedzającym dzień złożenia wniosku wydatków związanych z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Stosownie do treści art. 7 ust. 5 ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Przy czym decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku (art. 7 ust. 7 ustawy). Natomiast w myśl art. 7 ust. 10 ustawy, zmiany danych zawartych we wniosku lub deklaracji złożonej przez wnioskodawcę, które nastąpiły w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku mieszkaniowego, nie mają wpływu na wysokość wypłacanego dodatku mieszkaniowego. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego w dniu 11 czerwca 2025 r. (prezentata na wniosku). Decyzją z 11 lipca 2025 r. organ I instancji przyznał skarżącemu dodatek na okres 6 miesięcy od 1 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. Istota sporu w sprawie sprowadza się do tego czy możliwe było przyznanie skarżącemu dodatku mieszkaniowego przed datą złożenia wniosku o przyznanie dodatku. Skarżący twierdzi, że nie ponosi winy w tym, że wniosek złożył dopiero 11 czerwca 2025 r., ponieważ był chory i przebywał w szpitalu do 3 czerwca 2025 r. Sąd w sporze przyznał rację organom, uznając, że dokonały one prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów, a w szczególności art. 7 ust. 5 ustawy. Wbrew stanowisku prezentowanemu przez skarżącego w odwołaniu i w skardze organy w zakresie terminu, od którego przysługiwał ww. dodatek mieszkaniowy nie działają w ramach uznania administracyjnego i nie mogły przyznać dodatku mieszkaniowego od czerwca 2025 r. w drodze wyjątku. Trafnie bowiem wskazało SKO w Łodzi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że ww. przepis jest jasny i jednoznaczny i nie wymaga skomplikowanej wykładni. Skoro bowiem skarżący złożył wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego 11 czerwca 2025 r. (bez względu na przyczynę, która to spowodowała), to dodatek mieszkaniowy mógł być przyznany od 1 lipca 2025 r. - zgodnie z ww. przepisem art. 7 ust. 5 ustawy - na 6 miesięcy. Sformułowanie "przyznaje na okres 6 miesięcy", należy rozumieć w ten sposób, że uprawniony organ rozpoznając sprawę dodatku przysługującego w okresie od dnia pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek, ocenia zasadność tego wniosku w całym tym okresie i stosownie do wyniku tej oceny, orzeka o przyznaniu dodatku na te miesiące, na które dodatek stosownie do poczynionych ustaleń może być przyznany (por. wyrok NSA z 19 stycznia 2011 r. sygn. I OSK 1448/10, publ.www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym nie sposób zakwestionować stanowiska organów, wyrażonego stosownie do art. 7 ust. 5 ustawy, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Zdaniem Sądu prawidłowa była też wysokość przyznanego skarżącemu dodatku mieszkaniowego, gdyż w toku postępowania uwzględniono liczbę osób w gospodarstwie domowym - 1, powierzchnię użytkową lokalu – 39,55 m2, powierzchnię normatywną dla 1 osób - 35 m2 (art. 5. ust. 1 u.d.m.), średni miesięczny dochód na jedną osobę oraz ryczałt na zakup opału. Wysokość dodatku również nie budzi wątpliwości Sądu. Zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Uprawnienie do dodatku mieszkaniowego powstaje bowiem od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, przy czym uprawnienie to stwierdzane jest stosowną decyzją administracyjną. To decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego kształtuje to uprawnienie, wskazując od jakiego okresu ono obowiązuje. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. eg