III SA/Łd 844/14

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego postanawia przyznać radcy prawnemu P. S., prowadzącemu Kancelarię Radcowską A w Ł., przy ul. B 28A, kwotę 4.428 zł (słownie: cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu B. B. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty radcy prawnemu P. S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi a.l.

III SA/Łd 844/14 Uzasadnienie Wyrokiem z 9 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. Uprzednio skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 19 grudnia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła jako pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie radcę prawnego P. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 9 kwietnia 2015 r. oddalił skargę i przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz radcy prawnego P. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 4.428 zł. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 18 maja 2017 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 1948/15, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 kwietnia 2015 r. i odrzucił skargę. W wyniku uchylenia wyroku Sądu I instancji upadło również orzeczenie zawarte w tym wyroku w pkt 2 o kosztach dla pełnomocnika z urzędu, wobec czego zaistniała okoliczność do wydania postanowienia w tym zakresie. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia, stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny P. S. obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosiła 192.111,72 zł. W § 6 pkt 7 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wartości przedmiotu sprawy opłatę ustalono na 3.600 zł. Z tych też względów, w rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i ust. 2 powoływanego rozporządzenia należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia, czyli kwoty 3.600 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji dało kwotę 4.428 zł. Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 7 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.