III SA/Łd 535/24

Dnia 31 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy skargi E.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10 w sprawie ze skarg E. P. i B. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2010 roku nr GN.II.7621-6/3/10/MF w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a : odrzucić skargę o wznowienie postępowania. a.kr

25 maja 2010 roku E. P. i B. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z 26 kwietnia 2010 roku w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Postanowieniem z 3 września 2010 roku referendarz sądowy przyznał E. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wyrokiem z 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargi E. P. i B. P. na decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi z 26 kwietnia 2010 roku w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 29 listopada 2010 roku, który 3 grudnia 2010 roku złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. 18 lipca 2024 roku E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10. Zaskarżając powyższy wyrok w całości, jako podstawę wznowienia wskazała art. 271 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., tj. naruszenie przez sąd przepisów prawa, w wyniku czego została pozbawiona możności działania, czyli możności obrony swych praw poprzez: - brak umocowania do działania w sprawie III SA/Łd 336/10 w imieniu skarżącej ustanowionego z urzędu adwokata P. R. wskutek celowego naruszenia art. 244 i art. 259 p.p.s.a., - rażące naruszenie: art. 14 ust.1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 45 ust. 1 i art. 78 w zw. z art. 2 Konstytucji RP. W oparciu o postawione zarzuty skarżąca wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i ponowne rozpoznanie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym od prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie sądowoadministracyjne, umożliwiającym ich uchylenie lub zmianę. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadku zaistnienia ustawowej podstawy wznowienia. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W rozpatrywanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 października 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 336/10, uprawomocnił się 30 grudnia 2010 roku, a zatem przesłanka określona w art. 270 p.p.s.a. została spełniona. Stosowanie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego uwarunkowana jest zatem od spełnienia dwóch przesłanek: po pierwsze, skarga o wznowienie musi opierać się na ustawowej podstawie wznowienia, a po drugie, winna być wniesiona w terminie (art. 280 p.p.s.a.) W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi. Skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie oparta została na podstawie określonej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W przypadku podstawy wznowienia postępowania polegającej na pozbawieniu możliwości działania treść cyt. powyżej art. 277 p.p.s.a. nie pozostawia żadnych wątpliwości, że termin trzymiesięczny jest terminem procesowym zawitym, a początkową datą, od której biegnie termin wznowienia postępowania jest data powzięcia wiadomości o podstawie wznowienia przez enumeratywnie wymienione podmioty, czyli przez stronę, jej organ lub jej przedstawiciela ustawowego. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 336/10, skarżąca wraz z pełnomocnikiem ustanowionym z urzędu była obecna na rozprawie 20 października 2010 roku poprzedzającej wydanie wyroku i została poinformowana o terminie ogłoszenia orzeczenia wyznaczonym na 27 października 2010 roku (k. nr 61). Na ogłoszeniu orzeczenia skarżąca nie stawiła się ale 28 października 2010 roku (k. nr 64), w związku z oddaleniem skargi złożyła wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Sentencję wyroku skarżąca otrzymała 28 października 2010 roku (k nr 65), natomiast odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 18 listopada 2010 roku (k. nr 92). Kolejne wnioski o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca złożyła 15 listopada 2010 roku (k. nr 84) i 19 listopada 2010 roku (k. nr 90). 29 listopada 2010 roku odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej (k. nr 98). Zdaniem sądu w świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych miarodajnym momentem dla rozpoczęcia biegu trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania jest dzień ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie, tj. 27 października 2010 roku. Stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 112 k.c. termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby tego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a., upłynął zatem 27 stycznia 2011 roku (czwartek). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga o wznowienie postępowania, nadana przez skarżącą za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej 18 lipca 2024 roku została wniesiona z uchybieniem terminu. Z przedstawionych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.kr