III SA/Łd 399/21

Dnia 16 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2021 roku sprawy ze skargi "Wodociągi i Kanalizacja [...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia z rejestru mieszkańców oraz rejestru pesel danych osobowych postanawia: odrzucić skargę. R.T.

"Wodociągi i Kanalizacja [...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] reprezentowana przez fachowego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia z rejestru mieszkańców oraz rejestru pesel danych osobowych. Zarządzeniem z 15 kwietnia 2021 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwała pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut,...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku skargi została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 6 maja 2021 r. W piśmie z 12 marca 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Z ostrożności procesowej, na wypadek gdyby Sąd nie umorzył postępowania sądowoadministracyjnego, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest m.in. przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 maja 2021 r. Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania, rozpoczął swój bieg od dnia 7 maja 2021 r., a upływał w dniu 13 maja 2021 r. (czwartek). W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wprawdzie pismem z 12 marca 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, co zasadniczo skutkuje umorzeniem postępowania, jednak należy podkreślić, że w postępowaniu sądowym Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany badać spełnienie wymogów formalnych skargi. Dopiero zatem po skutecznym wniesieniu skargi Sąd mógłby badać przesłanki umorzenia postępowania wobec jej cofnięcia. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia. R.T.