III SA/Łd 195/14

Dnia 13 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. P. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Łd 195/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi C. P. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania p o s t a n a w i a: przywrócić termin do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Łd 195/14.

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu wniosku C. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia został skutecznie doręczony w trybie zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi – K. P. (matce) w dniu 15 kwietnia 2014r. W dniu 23 kwietnia 2014r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżący wniósł zażalenie na wskazane powyżej postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Postanowieniem z dnia 9 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia zażalenia, działając w oparciu o treść art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. odrzucił zażalenie. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony w trybie zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi – K. P. (matce) w dniu 15 maja 2014r. W dniu 22 maja 2014r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Łd 195/14. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony w trybie zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi (matce) w dniu 15 kwietnia 2014r. Wskazał, że podczas jego nieobecności przesyłkę odebrała matka, z którą wspólnie zamieszkuje, ze względu jednak na podeszły wiek i zaburzenia pamięci nie przekazała przesyłki skarżącemu w dniu jej doręczenia, tj. w dniu 15 kwietnia 2014r. lecz w dniu następnym, tj. w dniu 16 kwietnia 2014r. wskazując jednocześnie, że przesyłkę odebrała w dniu 16 kwietnia 2014r. W świetle przedstawionych okoliczności uchybienie terminu do wniesienia zażalenia było niezawinione lecz wynikało, jak wskazał skarżący z powodu pomyłki starszej osoby, która wprowadziła skarżącego w istotny błąd w kwestii rzeczywistej daty odbioru przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. wyrok NSA z 4 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 1977/00). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Zezwala natomiast na przyjęcie za wiarygodne istnienie faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy, w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Oceniając okoliczności faktyczne występujące w niniejszej sprawie w kontekście przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu uznać należało, że skarżący wykazał brak winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014r. Termin do złożenia przedmiotowego zażalenia upływał z dniem 22 kwietnia 2014r. Skarżący uprawdopodobnił, że przesyłkę zawierającą odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem odebrała jego matka, która ze względu na swój podeszły wiek i zaburzenia pamięci, na które cierpi, nie przekazała przesyłki w dniu jej faktycznego doręczenia, tj. w dniu 15 kwietnia 2014r. lecz w dniu w dniu następnym tj. w dniu 16 kwietnia 2014r. wskazując jednocześnie, że przesyłka została doręczona w dniu 16 kwietnia 2014r. Zażalenie na powyższe postanowienie skarżący złożył w dniu 23 kwietnia 2014r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej), a więc jeden dzień po upływie przewidzianego w ustawie terminu. Skarżący wyjaśnił, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy lecz, jak wskazał z powodu pomyłki starszej osoby (matki, z którą wspólnie zamieszkuje), która odebrała przesyłkę i wprowadziła skarżącego w istotny błąd w kwestii rzeczywistej daty odbioru przesyłki. Zdaniem sądu przedstawione przez skarżącego okoliczności (niezależne od woli strony) uprawdopodabniają brak jego winy w uchybieniu terminu i uzasadniają przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Wskazać również należy, że skarżący dochował należytej staranności w zakresie od niego wymaganym. Zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem o uchybieniu terminu do złożenia zażalenia dowiedział się w dniu 15 maja 2014r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 22 maja 2014r. wraz z odpisem zażalenia. Tym samym wypełnił pozostałe przesłanki z art. 87 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. a.ł.