III SA/Łd 116/23

Dnia 11 maja 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.) Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 grudnia 2022 r. nr SKO.4100.132.2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Postanowieniem z 20 grudnia 2022 r., nr SKO.4100.132.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi po rozpatrzeniu wniosku M.W. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od pisma p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokal Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r., nr GLM.4201.5.112.2022 w sprawie najmu lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego Miasta Łódź na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 1 pkt 1, art. 58, art. 59 § 2 k.p.a., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika akt sprawy, pismem z 30 czerwca 2022 r. p.o. Zastępca Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokal Miejskich w Łodzi w odpowiedzi na pismo M.W. z 12 kwietnia 2022 r. oraz kolejny wniosek o oddanie w najem lokalu mieszkalnego nr 37 przy ul. A. 15 w Ł. wyjaśnił, że zgodnie z § 13 pkt 1 uchwały Rady Miejskiej w Łodzi z 17 marca 2021 r., Nr XL/1223/21 w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi (Dz.Urz.Woj.Łódzk. z 2021 r., poz. 1501), umowa najmu może być zawarta z dotychczasowym najemcą, jeżeli dług zostanie uregulowany w całości. Wskazano, że w związku ze zgonem 6 października 2011 r. najemcy ww. lokalu MaW., aneksem z 21 czerwca 2012 r. w prawa najmu lokalu wstąpił M.W. Z powodu zaległości czynszowych 28 czerwca 2017 r. umowa najmu o lokalu została wypowiedziana, ze skutkiem na 31 sierpnia 2017 r. Ponadto wyrokiem z 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, XVIII Wydział Cywilny nakazał opróżnienie przedmiotowego lokalu orzekając jednocześnie o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Przeprowadzona analiza konta finansowego lokalu wykazała, że zadłużenie lokalu narastało niezmiennie co najmniej od stycznia 2014 r., a w dacie wypowiedzenia umowy najmu wynosiło ponad 4 000 zł. Spłaty zadłużenia wnioskodawca dokonał dopiero w lipcu 2020 r., tj. przed wydaniem wyroku eksmisyjnego. 29 kwietnia 2020 r. M.W. złożył pierwszy wniosek o oddanie w najem ww. lokalu mieszkalnego po spłacie zadłużenia. Wniosek został rozpatrzony negatywnie 15 maja 2020 r. ze względu na racjonalną gospodarkę mieszkaniowym zasobem Miasta Łodzi. Lokal nr 37 przy ul. A. 15 w Ł. składa się z trzech pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki i wc, wyposażony jest w instalacje: wodociągowo-kanalizacyjną, elektryczną, gazową, centralne ogrzewanie z sieci. Powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 89,73 m2 . Biorąc pod uwagę powyższe nieracjonalnym jest przywrócenie tytułu prawnego osobie, która nie realizując podstawowych obowiązków najemcy doprowadziła do zadłużenia mieszkania i wypowiedzenia umowy najmu, a powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego znacząco przekracza uzasadnione potrzeby mieszkaniowe najemców lokali z mieszkaniowego zasobu Miasta wynikające z ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. 7 grudnia 2022 r. M.W. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi pismo zatytułowane "wniosek o postanowienie ostateczne o przywróceniu terminu". Na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 127 § 2 k.p.a. wniósł bezpośrednio o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od rozstrzygnięcia p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r., będącego w istocie decyzją Prezydenta Miasta Lodzi załatwiającą w pierwszej instancji sprawę zainicjowaną wnioskiem z 12 kwietnia 2022 r. Wskazanym na wstępie postanowieniem z 20 grudnia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazując w pierwszej kolejności, że najem lokali mieszkalnych nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, nie występuje w tym przypadku sprawa administracyjna. W sprawach dotyczących najmu lokali mieszkalnych nie występuje organ administracji, albowiem żadna z obowiązujących norm prawa materialnego nie daje podstaw do wydania jakiejkolwiek decyzji administracyjnej w tym zakresie, czy też zaświadczenia o wstąpieniu w stosunek najmu. Odwołując się orzecznictwa NSA Kolegium wskazało, że ustawa z 21 czerwca 2001 r. o ochronie prawa lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1234) nie przewiduje załatwienia spraw przyznania prawa do lokalu w formie aktu administracyjnego. Rozpoznawanie wszelkich sporów w przedmiocie przyznania prawa do lokalu należy do właściwości sądów powszechnych. Zakresem kognicji sądów administracyjnych są objęte uchwały (zarządzenia) organów gminy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, a także skreślenia z tej listy. Tym samym oczywistym jest, że w przypadku najmu lokalu mieszkalnego nie występuje sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., co wyklucza twierdzenie, że pismo p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. dotyczące najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego Miasta Łodzi stanowi decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. Wbrew zatem twierdzeniom M.W. nie ma w obrocie prawnym decyzji administracyjnej, stanowisko wyrażone w piśmie z 30 czerwca 2022 r. wydanym przez p.o. Zastępcę Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi reprezentującego Prezydenta Miasta Łodzi jest stanowiskiem jako wynajmującego, jako właściciela danego lokalu, nie zaś stanowiskiem organu administracji publicznej. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi pomimo, że sprawa dotycząca najmu lokalu mieszkalnego nie stanowi sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a, co w tym przypadku uzasadnia zwrot wniosku, to jednak z uwagi na incydentalny i stricte procesowy charakter żądania strony uzasadnione jest zastosowanie art. 59 § 2 k.p.a. i rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu, który ze swej istoty nie istnieje i stanowi o konieczności odmowy przywrócenia terminu. Odwołując się do treści art. 58 k.p.a. Kolegium podniosło, że aby przywrócić termin w postępowaniu administracyjnym musi istnieć termin, który podlega przywróceniu. W tym przypadku nie ma terminu podlegającego przywróceniu. Skoro bowiem, pismo p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. nie jest decyzją administracyjną to z chwilą doręczenia powyższego pisma stronie nie rozpoczął się bieg terminu 14 dni do wniesienia odwołania zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a, co uzasadnia odmowę przywrócenia terminu, bowiem zasadnicza przesłanka warunkująca zastosowanie art. 58 w zw. z art. 59 § 2 k.p.a. nie istnieje. W zaistniałej sytuacji nie zachodzi również konieczność dokonania analizy pozostałych przesłanek określonych w art. 58 k.p.a. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Łodzi naruszenie jego interesu prawnego przez podzielenie wadliwej wykładni prawa stosowanej przez jednostki organu pierwszej instancji polegającej na ubezskutecznieniu rozpatrzenia w drodze administracyjnej odwołania z 12 września 2022 r. od rozstrzygnięcia p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r., będącego w istocie decyzją Prezydenta Miasta Łodzi w rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. załatwiającą odmownie w pierwszej instancji sprawę zainicjowaną wnioskiem z 12 kwietnia 2022 r. o ponowne nawiązanie stosunku najmu lokalu mieszkalnego nr 37 przy ul. A. 15 w Ł.. Wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 20 grudnia 2022 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od pisma p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokal Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. Podstawę podjęcia zaskarżonego postanowienia stanowił art. 58 § 1 i § 2 oraz art. 59 § 1 i § 2 k.p.a., zgodnie z którymi w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Jak wynika z treści wyżej wskazanych przepisów przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w celu dokonania określonej czynności w postępowaniu administracyjnym, dla której określony był termin. A contrario jeżeli nie mamy do czynienia z postępowaniem administracyjnym, jak również w sytuacji, gdy dla dokonania czynności nie jest określony żaden termin, jego przywrócenie jest zatem niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Sąd podzielił stanowisko organu administracji publicznej, że pismo p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokal Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. nie stanowi decyzji w rozumieniu art. 104 k.p.a., jak również nie zostało wydane w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., to jest postępowaniu przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że przepisy k.p.a. nie definiują wprost pojęcia "decyzja", niemniej jednak art. 107 k.p.a. wymienia elementy formalne tego rodzaju rozstrzygnięcia. Decyzja jest rodzajem aktu administracyjnego, stanowiącym oparte na przepisach prawa zewnętrzne, władcze i jednostronne oświadczenie woli organu administracji, określające sytuację prawną konkretnego podmiotu w określonej sprawie, które wydane zostało w trybie kodeksu postępowania administracyjnego i które odpowiada wymogom formy określonym w art. 107 k.p.a. O tym, czy dany akt jest decyzją czy nie, przesądza nie jego nazwa, lecz charakter sprawy, treść przepisu będącego podstawą działania organu. Nie zawsze bowiem określa się w przepisach prawa wydawane rozstrzygnięcia mianem decyzji administracyjnej, a nazwa nadana rozstrzygnięciu nie jest koniecznym warunkiem jego kwalifikacji. Przepisy prawa mogą nie wskazywać wyraźnie decyzyjnej formy załatwienia sprawy. Istotnym jest zatem aby istniała norma prawa materialnego, która określała sprawę administracyjną i organ właściwy do władczego i zewnętrznego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach podmiotu w indywidualnej sprawie, choćby dla rozstrzygnięcia takiego przepis nie wyznaczał expressis verbis formy załatwienia sprawy w postaci decyzji administracyjnej (por. m.in. wyrok WSA w Bydgoszczy z 5 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 677/19). Zasady gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy uregulowane zostały w ustawie z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 172 ze zm.). Stosownie do treści art. 4 ust. 1 tej ustawy, tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale w ramach najmu socjalnego i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach (art. 4 ust. 2 ustawy). Zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy, gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Z kolei art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy upoważnił radę gminy do uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasady i kryteria wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy, jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel. Aktem określającym zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi jest uchwała nr LXII/1975/22 Rady Miejskiej w Łodzi z 12 października 2022 r. w sprawie określenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta Łodzi (Dz.Urzęd.Woj.Łódzk. z 2022 r., poz. 6169), która jako akt prawa miejscowego określa zasady, na jakich wynajmowane są mieszkańcom Łodzi lokale znajdujące się w dyspozycji Miasta. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 (ONSAiWSA 2008 r., nr 6, poz. 90), stwierdził, że postępowanie dotyczące udzielania pomocy mieszkaniowej, uregulowane w przepisach w/w ustawy, ma dwa etapy. W pierwszym etapie wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega przeanalizowaniu i weryfikacji przez pracownika organu i zaopiniowaniu przez komisję lokalową, a następnie wniosek rozpatruje jednostka wykonawcza samorządu terytorialnego, która rozstrzyga o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście oczekujących na najem lokalu. W drugim etapie postępowania, w razie skierowania do zawarcia umowy, zawierana jest umowa najmu pomiędzy wnioskodawcą a zarządcą budynku. Działanie jednostki wykonawczej samorządu terytorialnego w pierwszym etapie nie stanowi ani oferty zawarcia umowy, ani negocjacji umowy i ma charakter administracyjnoprawny, ponieważ rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie gminy. Etap ten jest wykonywaniem publicznoprawnych zadań gminy i poprzedza drugi etap postępowania, tj. udzielanie pomocy mieszkaniowej. Etap ten (drugi) związany jest z podjęciem czynności cywilnoprawnych, zmierzających do zawarcia umowy najmu. Czynności te mają charakter cywilnoprawny. W niniejszej sprawie nie występują sytuacje, o których mowa w uzasadnieniu powołanej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08, które dawałyby podstawę do przyjęcia, że mamy do czynienia ze sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że pismo p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. nie dotyczyło bowiem kwestii związanej z zakwalifikowaniem i umieszczeniem skarżącego na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Stanowiło jedynie pismo informujące, w odpowiedzi na kolejny wniosek skarżącego z 12 kwietnia 2022 r. o oddanie w najem lokalu mieszkalnego nr 37 przy ul. A. 15 w Ł., z jakich przyczyn nie nastąpi przywrócenie tytułu prawnego do ww. lokalu oraz wskazujące dalsze postępowanie w tym zakresie. Pismo to nie posiada cech rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w znaczeniu procesowym ani materialnym. Pod pojęciem "sprawa administracyjna" powszechnie rozumie się sprawę powstałą wskutek żądania udzielenia jednostce uprawienia albo wszczęcia z urzędu postępowania bezpośrednio w celu ograniczenia, cofnięcia uprawnienia administracyjnego lub nałożenia, zwolnienia, ograniczenia lub rozszerzenia obowiązku administracyjnego. Rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej jest działanie organu administracji publicznej podejmowane bezpośrednio w celu wywołania skutku prawnego i wywołujące ten skutek przez bezpośrednie władcze ukształtowanie sytuacji prawnej jednostki. W tym przypadku organ wykonawczy gminy nie realizował zadania publicznego, polegającego na zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych członka wspólnoty samorządowej, lecz działał w sferze stosunków własnościowych. Stanowisko wyrażone w piśmie p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r., reprezentującego Prezydenta Miasta Łodzi jest stanowiskiem wynajmującego, jako właściciela lokalu, nie zaś stanowiskiem organu administracji publicznej. Tym samym skoro pismo p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., od której stronie przysługiwałoby określone w art. 127 § 1 k.p.a. prawo wniesienia odwołania, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi zasadnie odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. pisma. w oparciu o art. 58 i art. 59 k.p.a. Nie mógł bowiem podlegać uwzględnieniu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. pisma, bowiem nie powstało samo prawo do wniesienia odwołania. Konstrukcja przywrócenia terminu służy (...) uchyleniu negatywnych skutków niezachowania terminu w pewnych szczególnych przypadkach indywidualnych, pełniąc tym samym dla jednostki funkcję ochronną w postępowaniu" (J. Wegner [w:] Z. Kmieciak, M. Wojtuń, J. Wegner, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2023, art. 58). Nie może być natomiast mowy o tego rodzaju funkcji ochronnej, jeżeli stronie w ogóle nie przysługiwało prawo do odwołania. W rozpatrywanej sprawie, od pisma p.o. Zastępcy Dyrektora ds. Gospodarowania Zasobem w Zarządzie Lokali Miejskich w Łodzi z 30 czerwca 2022 r. zgodnie z zawartym pouczeniem strona mogła wnieść odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma ale do Dyrektora Zarządu Lokali Miejskich w Łodzi. Odnosząc się do zarzutów postawionych w skardze wskazać należy, że zarówno oferta zawarcia umowy najmu, jak i sama czynność zawarcia umowy najmu, stanowi czynność cywilnoprawną, a więc kwestionowanie przez stronę związanych z tym kwestii – jako sprawa cywilna podlega rozstrzygnięciu przed sądem powszechnym na podstawie art. 1 i art. 2 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. O cywilnoprawnym charakterze spraw dotyczących przyznania lokalu (w tym także lokalu socjalnego) wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z 20 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 2236/11, 22 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 362/10, 10 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2192/11 oraz w wyroku z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 885/10. Wobec powyższych rozważań, podniesione w skardze zarzuty należało uznać za niezasadne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym bez przeprowadzenia rozprawy i udziału stron, stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). d.cz.