III SA/Łd 1017/20

Dnia 3 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.

T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 grudnia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz wskazanie własnego numeru PESEL w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania w powyższym zakresie doręczono skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego z dniem 28 grudnia 2020 r. W przewidzianym prawem terminie wskazane braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. Do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie określona została na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz wskazanie własnego numeru PESEL. Z adnotacji znajdujących się na przesyłce zawierającej wezwania do uzupełnienia powyższych braków wynika, że przesyłka ta została wysłana na właściwy adres i była dwukrotnie awizowana – w dniu 14 grudnia 2020 r. i 22 grudnia 2020 r. Wezwania do uzupełnienia braków skargi zostały doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego z dniem 28 grudnia 2020 r. W wezwaniach szczegółowo pouczono stronę co do terminu wypełnienia nałożonych na nią obowiązków oraz skutków ich niedochowania. Strona nie uzupełniła wyżej wskazanych braków skargi w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 4 stycznia 2021 r. Powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje do jej odrzucenia. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. d.j.