III SA/Kr 922/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Gminy B na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej Gminie B wpis od skargi w wysokości (słownie: dwieście) złotych.

Decyzją z dnia [...] 2019 r. znak [...] Wójt Gminy B orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w B. W wyniku skutecznie wniesionego przez J. Ł. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 czerwca 2019 r. nr [...] stwierdziło nieważność powyższej decyzji organu I instancji. Od powyższej decyzji organu odwoławczego skargę złożyła Gmina B, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W doktrynie i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że stroną nie może być organ, który w sprawie został powołany do wydania decyzji administracyjnej. Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu przepis prawa nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania, z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcie w drodze skargi (por. uzasadnienie postanowienia NSA z dnia 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179). W szczególności organ gminy właściwy do orzekania w sprawie nie ma statusu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego orzekania w sprawie indywidualnej, w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA, z dnia 16 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1017 / 04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1788/04, por. Tadeusz Woś w: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Postępowanie sądowoadministracyjne", Wyd. Prawnicze LexisNexis W-wa 2004 r.). Orzekając w przedmiocie rozgraniczenia, Wójt B działał bez wątpienia jako organ administracji publicznej, dokonywał bowiem rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie. Wobec braku interesu prawnego do wniesienia skargi, skarga jako niedopuszczalna, podlega zatem odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.