III SA/Kr 920/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 kwietnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę.

Decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 kwietnia 2019 r. znak: [...] nałożono na [...] sp. z o.o. sp. k. w K. karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Skargi na powyższą decyzję złożyły [...] sp. z o.o. w K. oraz [...] sp. z o.o. sp. k. w K. (k. 2 i 15 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga [...] sp. z o.o. w K. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo ten, kto ma w tym interes prawny. Podstawę legitymacji procesowej strony stanowi przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Istotą interesu prawnego jest zatem jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Kryterium "interesu prawnego" ma zatem charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji. Wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 p.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia, stanowi jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, której brak skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4.02.1998 r., sygn. SA/Bk 947/96, LEX nr 31892, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.05.1998 r., I SA/Łd 78/98, LEX 36198). W postanowieniu z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. II FSK 1337/06 (LEX nr 384145) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że odrzucenie skargi uznać należy tylko wtedy za dopuszczalne, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie po stronie [...] sp. z o.o. w K. występuje oczywisty brak interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 kwietnia 2019 r. znak: [...]. Decyzją tą nałożono bowiem obowiązek zapłaty kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł na inny podmiot niż skarżąca spółka, a to [...] sp. z o.o. sp. k. w K. W sytuacji, gdy skarga została wniesiona w sprawie, w której strona wnosząca skargę ewidentnie nie ma legitymacji skargowej, jak już wyżej wskazano, skarga taka podlega odrzuceniu. Z uwagi na stwierdzony brak legitymacji [...] sp. z o.o. w K. do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6.