III SA/Kr 887/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 887/17 w sprawie ze skargi K. J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 lipca 2017 r., znak [...] postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia

Postanowieniem z dnia Krakowie z dnia 27 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 19 lipca 2017 r., znak [...]. Pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) K. J. odnośnie ww. rozstrzygnięcia wniósł o: - "uzupełnienie rozstrzygnięcia merytorycznego, poprzez zakreślenie odrzucenia skargi w zakresie częściowym, określonym wystąpieniem skarżonego organu - uzupełnienie orzeczenia o zakres konstytutywny, w przedmiocie wniesionej skargi sądowo administracyjnej strony skarżącej, albowiem z treści doręczonego wyroku nie wynika, by sąd rozpoznawał skargę strony, a wyłącznie wydał orzeczenie w innej sprawie, wnioskowanej przez organ, zatem pozostawiając skargę strony bez rozpoznania, lub w tym zakresie wymagalnego jej rozpoznania we wniesionym zakresie przedmiotowym, podmiotowym i prawnym." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369), zwanej dalej "P.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku (czy też postanowienia) może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w postanowieniu z dnia 27 października 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligowały Sądu do zamieszczenia w postanowieniu żądnego dodatkowego wyrzeczenia zarówno w sentencji, jak i jego uzasadnieniu. Zakres uzupełnienia postanowienia jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji