III SA/Kr 823/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 18 maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę

Komendant Wojewódzki Policji postanowieniem z 18 maja 2021 r. nr [...] odmówił wydania skarżącemu K. J. zaświadczenia żądanej treści. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 maja 2021 r. i zawierało pouczenie o możliwości złożenia na nie zażalenia do Komendanta Głównego Policji, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji. Pismem z 27 maja 2021 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z 18 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taka sytuację, w której stronie nie przysługuje środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z niedopuszczalnością skargi w rozumieniu ww. przepisu mamy w szczególności do czynienia w sytuacji, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro skarżący wniósł skargę na postanowienie organu I instancji i tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, to jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.