III SA/Kr 796/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 8 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Określając swój majątek zadeklarowała dom o powierzchni 140 m2 i nieruchomość rolną o pow. 3,4 ha. Wykazała, że na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składa się jej emerytura w wysokości 930 zł oraz emerytura męża w wysokości 1240 zł. Uzasadniając swoje starania podniosła, że jest osobą w wieku 73 lat z przewlekłymi chorobami sprawiającymi problemy z poruszaniem się. Zaakcentowała, że nie rozumie przepisów. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki wskazała na koszty związane z utrzymaniem mieszkania, opłaceniem mediów, leczeniem i rehabilitacją. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym np. poprzez ustanowienie adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla konicznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to można uznać za wystarczające. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki ze skromnych emerytur jakie ma do dyspozycji dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącej wystarczają w zasadzie tylko na opędzenie bieżących potrzeb. Okoliczność, że do skarżącej należy wykazany dom i nieruchomość rolna które co do zasady posiadają potencjalną wartość sprzedażną lub podkładową nie staje w poprzek starań skarżącej. Trudno bowiem wymagać od osób starszych i schorowanych sprzedaży bądź obciążenia tych składników majątkowych celem zdobycia środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru albowiem rozporządzenia togo rodzaju godziłby w podstawę ich egzystencji. Biorąc to wszystko pod uwagę udzielono skarżącej zgodnie z jej wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.