II SA/Lu 997/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek- Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

W przedmiotowej sprawie A. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której – wskazał – "w związku z orzeczeniem wydanym przez WOMP w Lublinie nr [...] r. dotyczącym rozpoznania u mnie choroby zawodowej odrzucającym wniosek". Z uwagi na nieprecyzyjne wskazanie w treści skargi, co jest przedmiotem zaskarżenia, Sąd, wezwał skarżącego na postawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę, stosownym pouczeniem i wezwaniem do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone prawidłowo skarżącemu w dniu 30 października 2017 r., (potwierdzenie odbioru - k.22). W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył w ustawowo przewidzianym terminie pismo, zatytułowane "Wniosek", w którym wnosi o ustanowienie adwokata oraz kopię złożonej uprzednio skargi, a także wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Z analizy pisma A. R. wynika, że strona jest niezadowolona w istocie rzeczy z działań Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, a więc działań innego podmiotu niż organ administracji. W tym miejscu wskazać należy, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy jest jednostką orzeczniczą upoważnioną do orzekania w sprawach chorób zawodowych, jednakże nie jest organem administracji publicznej, tym samym nie mają zastosowania do wydawanych przez niego orzeczeń lekarskich, zarówno przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257), jak i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2017 poz. 1369 ze zm.). Na powyższe wskazuje, również fakt, iż orzeczenia lekarskie, a tym samym etap diagnostyki w WOMP jest jednym z elementów postępowania w sprawie choroby zawodowej, które to kończy się decyzją administracyjną, wydawaną przez uprawnione do tego organy administracji publicznej, tj. organy inspekcji sanitarnej. Na kompetencje te szczegółowo wskazuje przepis art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1261). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżący w ustawowo przewidzianym terminie nadesłał pismo zatytułowane "Wniosek", jednak z treści nie wynika, aby, wskazał, co dokładnie jest przedmiotem zaskarżenia (tj. numer i datę zaskarżonego orzeczenia). Z tego względu należało orzec jak w sentencji postanowienia.