III SA/Kr 530/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 czerwca 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 30 marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie skargi na działanie organu postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia

Postanowieniem K. J. na pismo Komendanta Powiatowego Policji z dnia 30 marca 2017 r. znak: [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę odrzucił. Pismem z dnia 20 czerwca 2017 r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia poprzez ponowne rozpoznanie skargi skarżącego w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. Wniósł również skarżący o rozpoznanie skargi we właściwym trybie i z uwzględnieniem wszystkich zarzutów wskazując, że pobieżne załatwienie sprawy stanowi naruszenie prawa, a Sąd ma obowiązek załatwić sprawę w pełnym zakresie podmiotowym i przedmiotowym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), dalej jako "P.p.s.a." strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku lub postanowienia z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku lub postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku/postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie orzeczenia może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Z taką sytuacją możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku lub postanowieniu niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie orzeczenia może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku lub postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1088/09, opub. w LEX nr 742254). Nadto w oparciu o art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok lub postanowienie, a nie jego uzasadnienie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt I FSK 676/11, opub. w LEX nr 1334535). W tej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Postanowienie może zostać zatem uzupełnione, gdy sąd nie wydał rozstrzygnięcia w stosunku do wszystkich aktów lub czynności objętych zakresem skargi. W ocenie Sądu wydane w sprawie w dniu 9 czerwca 2017 r. postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie konieczne rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził, że skarga skarżącego nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i tym samym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skargę odrzucił. W przypadku, gdy zachodzi duże prawdopodobieństwo odrzucenia skargi, Sąd nie ma obowiązku wzywania strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego z tego powodu, że w razie odrzucenia skargi wpis zostaje i tak stronie skarżącej zwrócony. Skoro w tej sprawie Sąd nie wzywał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, to także nie było podstaw do orzekania o zwrocie wpisu. Odrzucając w tej sprawie skargę Sąd nie miał prawa do oceny zasadności samej skargi, a tym samym i zawartych w niej zarzutów. W przeciwnym razie sam Sąd naruszyłby prawo. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. W tej sprawie zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna, o czym skarżący został prawidłowo powiadomiony. Tym samym skoro postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. odrzucono skargę skarżącego i zawiera to postanowienie wszystkie konieczne elementy, to wbrew twierdzeniom skarżącego nie ma żadnych podstaw do uzupełniania tego postanowienia. Wniosek o uzupełnienie postanowienia jest zatem nieuzasadniony i należało odmówić jego uwzględnienia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.