III SA/Kr 5/17

Kraków, dnia 10 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 5/17 poprzez dodanie w sentencji wyroku punktu II w brzmieniu: "zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej S. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania".

Wyrokiem z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 5/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 14 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W zakreślonym terminie skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (157 § 2 P.p.s.a.), a zatem w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (157 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei art. 210 § 1 P.p.s.a. stanowi, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (§ 2). W wyroku z 14 marca 2017 r. wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, mimo uwzględnienia skargi, nie orzekł w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wniosek skarżącej z 21 kwietnia 2017 r. ze względu na zawarte w nim żądanie należało uznać za wniosek o uzupełnienie wydanego wyroku w przedmiocie orzeczenia o kosztach. Na należne koszty postępowania składa się wyłącznie wpis od skargi uiszczony w kwocie 100 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 200 i art. 210 § 2 P.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.