III SA/Kr 26/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 października 2016 r. Nr: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy kat. B p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla L. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych

L. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jego utrzymania jest zasiłek okresowy przyznany przez MOPS w wysokości 418 zł. Poza mieszkaniem socjalnym o powierzchni 17,06 m² wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jego stałe wydatki wynoszą 350 zł miesięcznie. Skarżący posiada zaległości z tytułu zaciągniętych kredytów, alimentów, kosztów leczenia i czynszu w łącznej wysokości ok. 80.000 zł, których nie jest w stanie spłacić. W uzasadnieniu wniosku L. K. podniósł, że po odebraniu mu renty inwalidzkiej w maju 2005 roku utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej. Od stycznia 2007 roku przywrócono mu grupę inwalidzką, lecz bez prawa do świadczeń rentowych. W okresie od kwietnia 2007 roku do października 2014 roku skarżący otrzymywał zasiłek stały po otrzymaniu umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Obecnie, po zmianie stopnia niepełnosprawności z "umiarkowanego" na "lekki", toczy się postępowanie przed Sądem Okręgowym w tej sprawie. Do wniosku załączone zostały kopie następujących dokumentów: orzeczenia komisji lekarskiej ZUS z dnia 22 listopada 2016 roku w sprawie ustalenia częściowej niezdolności skarżącego do pracy, decyzji ZUS z dnia 30 listopada 2016 roku o odmowie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wezwania Grodzkiego Urzędu Pracy z dnia 6 grudnia 2016 roku, apelacji z dnia 27 maja 2016 roku od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 25 kwietnia 2016 roku sygn. akt [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta z dnia 12 lipca 2016 roku o przyznaniu L. K. zasiłku okresowego w kwocie 418 zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego. W ocenie orzekającego L. K. uwiarygodnił, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sytuacja materialna i zdrowotna strony nie jest łatwa. Skarżący ma problemy zdrowotne, boryka się z problemem niepełnosprawności. Jest osobą bezrobotną, a źródłem jego utrzymania zasiłek stały wypłacany przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Niewysokie środki pieniężne, którymi dysponuje w miesiącu przeznaczane są w całości na pokrycie kosztów jego bieżącego utrzymania i leczenia. Wnioskodawca nie dysponuje oszczędnościami, ani składnikami majątku, które mogłyby zostać spieniężone. Posiada znaczne zadłużenie wynoszące ok. 80.000 zł. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.