III SA/Kr 226/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. "A" T. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać przedmiotową sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy.

T. B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F.H.U. "A" T. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego. Należy przy tym wyjaśnić, że z treści art. 13 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. nr 89 poz. 506 ze zm.), jednak odnosi się on tylko do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.). Natomiast zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1834 ze zm.), a więc nie ma do niej zastosowania rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. Niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami, co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.