III SA/Kr 219/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 219/17 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 4 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r., III SA/Kr 219/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji 4 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści. W dniu 18 kwietnia 2017 r. doręczono skarżącemu odpis sentencji ww. wyroku wraz z pouczeniem o prawie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku, poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia względnie stwierdzenie, że organ w sposób nieuzasadniony nie rozpoznał zażalenia. Podniósł, że Sąd nie orzekł co do całości skargi, gdyż pominął zakres zaskarżenia oparty na nieuzasadnionym pozostawieniu sprawy w znacznej części bez wyjaśnienia. Komendant Wojewódzki Policji rozpoznał zażalenie wyłącznie w części dowolnie przyjętej i nie odniósł się do wszystkich zarzutów zażalenia. Wniosek o wydanie zaświadczenia został wniesiony zgodnie z normami prawnymi a organ powinien wydać zaświadczenie o treści ustalonej, to znaczy musi ustalić jego treść na podstawie posiadanych danych. Wskazał, że "nie można było orzekać częściowo, nie uwzględniając zakresu zaskarżenia o popadnięcie przez Komendanta Powiatowego Policji w stan bezczynności polegający na niezasadnym pozostawieniu sprawy wniesionej w części bez załatwienia, bowiem nie wnosił o wydanie zaświadczenia żądanej treści, ale zaświadczenia o treści ustalonej i prawdziwej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku należało oddalić, gdyż był nieuzasadniony. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – określanej dalej jako p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wynika z powyższego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09, wszystkie powoływane orzeczenia opublikowane zostały na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11). Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji tego wyroku lub postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jednakże, w niniejszej sprawie, Sąd w wyroku z dnia 5 kwietnia 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, zdaniem Sądu, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.