III SA/Kr 205/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wyłączenie od orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygnaturze III SA/Kr 205/18 postanawia: odrzucić wniosek.

Pismem z dnia 25 lipca 2018 r., dołączonym do akt sprawy w dniu 26 lipca 2018 r. (o godzinie 14.45) P. P. wniósł o "wyłączenie wszystkich sędziów z WSA w Krakowie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 20 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. póz. 1302 ze zm. -dalej jako: "P.p.s.a."), wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. W sprawie tej skarżący domagał się wyłączenia wszystkich sędziów orzekających w WSA w Krakowie od rozpoznania sprawy toczącej się na skutek wniesionej przez niego skargi. Swój wniosek uzasadnił tym, że stracił zaufanie do sędziów WSA w Krakowie. W świetle treści złożonego wniosku wymaga zwrócenia uwagi, że obowiązujące prawo nie przewiduje instytucji wyłączenia sądu od orzekania w jakiejkolwiek sprawie poddanej jego kognicji. O niedopuszczalności takiego wniosku wprost stanowi powołany wyżej art. 20 § 4 P.p.s.a., czego skutkiem jest jego odrzucenie. Na równi z wnioskiem o wyłączenie sądu traktowane jest również żądanie wyłączenia wszystkich sędziów orzekających w danym sądzie bez podania, o których sędziów chodzi oraz bez wskazania jakichkolwiek zindywidualizowanych okoliczności przemawiających za ich wyłączeniem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. akt II OZ 717/17 oraz z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt II OZ 1037/15). Obowiązujące prawo przewiduje natomiast jedynie ściśle określone podstawy do wyłączenia sędziego, z mocy ustawy, albo na wniosek strony bądź też sędziego (art. 18 § 1-3 i art. 19 P.p.s.a.). W takiej sytuacji chodzi jednak zawsze o konkretnego, oznaczonego imiennie sędziego, nie zaś sąd jako instytucję lub też wszystkich nieokreślonych imiennie sędziów, jacy w danym sądzie orzekają. W konsekwencji przedmiotowy wniosek, na podstawie art. 20 § 4 P.p.s.a. podlegał odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie obowiązany był orzec, jak w postanowieniu.