II SA/Wa 450/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.P. na pismo Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma do rozpatrzenia postanawia przyznać A.P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 450/18 odrzucił skargę A.P. na pismo Rady Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma do rozpatrzenia. Skarżąca po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 czerwca 2018 r. przesłano skarżącej formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na fakt, że w nadesłanym formularzu PPF skarżąca zakreśliła wyłącznie rubrykę nr 4.1. dotyczącą zwolnienia od kosztów sądowych, a we wniosku o przyznanie prawa pomocy wniosła o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, zarządzeniem z dnia 9 lipca 2018 r. referendarz sądowy zwrócił skarżącej formularz celem wypełnienia rubryki nr. 4.2 zgodnie z pouczeniem zawartym na ostatniej stronie formularza (pkt 3) i wezwał do nadesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 13 sierpnia 2018 r. skarżąca nadesłała formularz PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, po operacji kręgosłupa z wszczepionym implantem, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, a jej jedynym źródłem utrzymania jest stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w kwocie 400 zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku skarżąca jest osobą niepełnosprawną, obecnie otrzymuje stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych w wysokości 400 zł, które stanowi jej jedyny dochód, nie posiada majątku ani oszczędności. Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową i zdrowotną skarżącej należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji orzeczenia.