III SA/Kr 198/21

|Sygn. akt III SA/Kr 198/21 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak, WSA Janusz Kasprzycki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 22 kwietnia 2021 r. skargi, Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Myślenicach, na uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 27 grudnia 2013 r. Nr XLVIII/361/2013 w sprawie określenia trybu i sposobu powoływania i odwoływania, członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego oraz szczególnych warunków jego funkcjonowania zmienioną uchwałą Nr XXXI11/235/2017 Rady, Gminy Gdów z dnia 30 marca 2017 r., , , skargę oddala.,

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Myślenicach zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę Rady Gminy Gdów z dnia 27 grudnia 2013 r. Nr XLVIII/361/2013 w sprawie określenia trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Gminnego Zespołu Interdyscyplinarnego oraz szczególnych warunków jego funkcjonowania - w części w § 1, § 2 ust. 2, §3 ust. 2, § 3 ust. 3, § 3 ust. 4, § 6 ust. 3 oraz § 7 załącznika do Uchwały. Uchwale, która w ocenie strony skarżącej była aktem prawa miejscowego, zarzucono szereg istotnych naruszeń przepisów prawa, sprzecznych z zasadą demokratycznego państwa prawa z art. 2 Konstytucji RP oraz zasadą legalizmu z art. 7 Konstytucji RP i z przekroczeniem upoważnienia ustawowego, a więc naruszających art. 94 Konstytucji RP oraz art. 9a, art. 9b oraz art. 9c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 218 z późn. zm.). W uzasadnieniu skargi Prokurator podkreślił, że wszelkie odstępstwa od katalogu uprawnień sformułowanego w ww. art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przesądzają o naruszeniu przepisu upoważniającego, co stanowi istotne naruszenie prawa. Prokurator zarzucił więc naruszenie art. 9a ust. 2 i 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego poprzez wskazanie w § 2 ust. 2 załącznika do uchwały, że członek zespołu interdyscyplinarnego może zostać odwołany przez Wójta Gminy Gdów w drodze zarządzenia w przypadku nieuczestniczenia w jego pracach ponad sześć miesięcy, na wniosek członka zespołu, na wniosek podmiotu delegującego swojego przedstawiciela do prac w zespole, podczas gdy ustawa nie przyznaje organowi gminy kompetencji do określania materialnoprawnych przesłanek odwołania członków zespołu. Wyjaśnił, że zapisy § 2 ust. 2 zaskarżonej uchwały nie regulują ani trybu, ani sposobu odwoływania członków zespołu, ani też warunków jego funkcjonowania. Prokurator podniósł, że art. 9a ust. 2 ustawy przyznaje wójtowi kompetencje do powołania członka zespołu interdyscyplinarnego, ale są to wyłączne kompetencje wójta, a ponadto nie obejmują one upoważnienia do samodzielnego ustalenia przesłanek odwołania członka zespołu interdyscyplinarnego. W ocenie Prokuratora ustawodawca nie upoważnił rady gminy do określenia wymagań wobec członków zespołu interdyscyplinarnego, a w świetle art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie rada gminy może uregulować wyłącznie tryb odwoływania członków zespołu, a więc samą procedurę pozbawienia członkostwa, a nie kwestie materialnoprawne, związane z określeniem kwalifikacji członków zespołu czy przewodniczącego zespołu. Kompetencje pozostające w zakresie pojęć "sposobu" i "trybu" odnoszą się w ocenie strony skarżącej do zagadnień proceduralnych związanych z powoływaniem i odwoływaniem członków zespołu i nie mogą stanowić sformułowania przesłanek materialnoprawnych umożliwiających odwołanie członków zespołu interdyscyplinarnego. Strona skarżąca zarzuciła również organowi naruszenie art. 9a ust. 7 i ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego i wskazanie w § 3 ust. 3 załącznika do uchwały, że przewodniczący zespołu jest zobowiązany do zwołania posiedzenia zespołu na wniosek (i) Wójta Gminy Gdów, (ii) co najmniej dwóch członków zespołu, podczas gdy wymieniona ustawa wprost określiła, iż posiedzenia zespołu interdyscyplinarnego odbywają się w zależności od potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz na 3 miesiące, w związku z czym – w ocenie Prokuratora – brak jest podstaw i potrzeby do uzupełnienia tej normy. Prokurator zarzucił organowi także naruszenie art. 9a ust. 10, ust. 14 i ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego i wskazanie w § 3 ust. 5 załącznika do uchwały, że przewodniczący zespołu określa skład grupy roboczej i koordynatora grupy, który kieruje jej dalszymi pracami wyznacza kolejne posiedzenia grupy w zależności od potrzeb, podczas gdy wymieniona ustawa nie przyznaje organowi gminy kompetencji do określania sposobu funkcjonowania grup roboczych wchodzących w skład zespołu interdyscyplinarnego, które to kompetencje zastrzeżone są dla zespołu interdyscyplinarnego jako całości. Przepisy ustawy uprawniają przewodniczącego jedynie do przewodniczenia obradom zespołu a grupy robocze tworzone są przez cały zespół interdyscyplinarny. Art. 9a ust. 12 ustawy wymienia podmioty, które mogą wchodzić w skład grup roboczych, a więc w ocenie Prokuratora skład grup roboczych nie mógł zostać pozostawiony uznaniu przewodniczącego zespołu. Prokurator podkreślił również, że ustawodawca nie upoważnił rady gminy do przyznawania przewodniczącemu zespołu jakichkolwiek kompetencji prawotwórczych. Kolejny zarzut skargi dotyczył naruszenia art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez przekroczenie upoważnienia ustawowego i wskazanie w § 7 załącznika do uchwały, że zespół przedkłada Wójtowi Gminy Gdów coroczne sprawozdanie ze swej działalności w terminie do 31 grudnia danego roku, w formie raportu, ze wskazaniem głównych kierunków działania w roku następnym, podczas gdy żaden przepis ustawy nie przyznaje radzie gminy kompetencji do nałożenia na zespół interdyscyplinarny obowiązku składania sprawozdań. Prokurator powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 28 stycznia 2020 r., II SA/Bd 1038/19. Następny zarzut skargi dotyczył naruszenia art. 9b ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji poprzez powtórzenie ustawy w § 1 załącznika do uchwały, w którym mowa o tym, że zespół realizuje zadania określone w Gminnym Programie Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie i Ochrony Ofiar Przemocy w Rodzinie w Gminie Gdów uchwalonym przez Radę Gminy Gdów na poszczególne lata. W ocenie strony skarżącej naruszony został również przepis art. 9a ust. 7 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez powtórzenie ustawy i wskazanie w § 3 ust. 2 załącznika do uchwały, że spotkania zespołu interdyscyplinarnego odbywają się w zależności od potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz na trzy miesiące. Kolejny zarzut skargi dotyczył naruszenia przepisów art. 9a ust. 10 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez powtórzenie i modyfikację ustawy polegające na wskazaniu w § 3 ust. 4 załącznika do uchwały, że w zależności od problemów występujących w indywidualnych przypadkach tworzone są grupy robocze. Następny zarzut skargi dotyczył naruszenia art. 9a ust. 9 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP poprzez powtórzenie ustawy i wskazanie w § 6 ust. 3 załącznika do uchwały, że za obsługę organizacyjno- techniczną zespołu i grup roboczych odpowiedzialny jest Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Gdowie. Prokurator – w związku z zarzutami skargi dotyczącymi powtórzeń ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, podkreślił, że powyższe uregulowania wykraczają poza zakres upoważnienia ustawowego określonego w art. 9a ust. 15 wskazanej ustawy dotyczącego określenia trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków funkcjonowania zespołu. Podkreślił również, że zawarcie w akcie prawa miejscowego powtórzeń ustawowych jest sprzeczne z zasadami techniki prawodawczej określonymi w § 137 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej". Powołał się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 2019 r., II OSK 2376/18 mówiący o skutkach jakie rodzi powielenie przepisów rangi ustawowej w aktach prawa miejscowego, podniósł, że w orzecznictwie sądów administracyjnych dopuszcza się możliwość powtórzenia w akcie prawa miejscowego zapisów ustawowych, o ile takie powtórzenie ma charakter dosłowny i jest uzasadnione względami zapewnienia komunikatywności tekstu prawnego, stanowiąc określenie materii, która jest regulowana aktem prawa miejscowego, wskazał jednak, że taka sytuacja w sprawie nie zachodzi, gdyż wprawdzie niektóre z powtórzeń zawarte w zaskarżonej uchwale są powtórzeniami dosłownymi, ale w żaden sposób nie wpływają na zapewnienie komunikatywności tekstu prawnego, jego spójności oraz czytelności, pozostałe zaś są powtórzeniami zawierającymi określone modyfikacje. Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w zakwestionowanej w skardze części załącznika do zaskarżonej uchwał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o wnosząc o częściowe oddalenie skargi w zakresie części zarzutu dotyczącego § 1 ust. 1 załącznika do uchwały oraz całości zarzutu dotyczącego § 2 ust. 2 załącznika do uchwały, zarzutu dotyczącego § 3 ust. 2 załącznika do uchwały, zarzutu dotyczącego § 3 ust. 3 załącznika do uchwały, zarzutu dotyczącego § 3 ust. 5 załącznika do uchwały, zarzutu dotyczącego § 6 ust. 3 załącznika do uchwały oraz zarzutu dotyczącego § 7 załącznika do uchwały. Organ podzielił częściowo dwa zarzuty skargi a mianowicie częściowo zarzut w zakresie § 1 ust. 2 załącznika do uchwały oraz zarzut dotyczący § 3 ust. 4 załącznika do uchwały, przy czym w ocenie organu powyższe wady aktu mają charakter jedynie nieistotnego naruszenia prawa. Odnosząc się do zarzutu Prokuratora, który wnosi o stwierdzanie nieważności całego § 1 załącznika do uchwały, podczas gdy jego argumentacja – w ocenie organu - odnosi się wyłącznie do ust. 2 w § 1, organ wskazał, że akceptuje wyłącznie zarzut w odniesieniu do ust. 2, z tym zastrzeżeniem, że w ocenie organu wadliwość § 1 ust. 2 załącznika do uchwały nie ma charakteru istotnego naruszenia prawa. Organ wskazał, że zapis posiada walor informacyjny, wskazując zarazem na Program obowiązujący w Gminie Gdów. W ocenie organu najistotniejsze jest to, że ust. 1 w § 1 pozostaje w zgodzie z zakresem delegacji (wyraz "działa" jest w ocenie organu synonimem słowa "funkcjonuje" zawartym w treści upoważnienia). Ponadto organ podkreślił, że ust. 1 § 1 załącznika do uchwały zawiera objaśnienie użytego w uchwale skrótu "Zespół" i z tego powodu organ wniósł o oddalenie skargi w zakresie ust. 1 w § 1 załącznika do skargi. W kwestii zarzutu skargi dotyczącego § 2 ust. 2 załącznika do uchwały organ nie zgodził się, że zakres upoważnienia ustawowego przyznanego radzie gminy w art. 9a ust. 2 i ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie nie uprawniał rady do podjęcia uchwały, w której wskaże przesłanki powodujące odwołanie członka zespołu interdyscyplinarnego, i zdaniem organu, taka regulacja mieści się w pojęciu "trybu odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego". Organ podniósł przy tym, że w uzasadnieniu skargi przyznano, że Rada Gminy upoważniona była do uregulowania zagadnień " trybu odwoływania (...)," " sposobu odwoływania (...)". Organ nie podzielił zarzutu skargi odnoszącego się do § 3 ust. 2 załącznika do uchwały, który jego zdaniem nie wykracza poza granice upoważnienia ustawowego i "szczegółowych warunków funkcjonowania", i stanowi aspekt organizacyjny. Organ podkreślił brak dodatkowych wytycznych ustawodawcy i przyjął; że przewodniczący powinien przewodniczyć obradom zespołu i zajmować się również kwestiami organizacyjnymi, jak zwoływanie posiedzeń (stosownie do potrzeb) ale z uwzględnieniem minimalnej częstotliwości ich zwoływania wynikającej z ustawy. W ocenie organu powołany zapis odnosi się wprost do przewodniczącego, stanowiąc realizację upoważnienia, a także zapewniając komunikatywność aktu. Organ, odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego § 3 ust. 3 załącznika do uchwały, podniósł, że wskazany tam zapis nie wykracza poza upoważnienie ustawowe i odpowiada treści delegacji ustawowej, zawierając się w wyrażeniu "szczegółowe warunki funkcjonowania". Organ podniósł, że treścią postanowienia uchwały umożliwiono Wójtowi i pozostałym członkom Zespołu wywieranie wpływu na sposób funkcjonowania tego ciała w przypadku opieszałości przewodniczącego, a więc regulacja ta stanowi instrument umożliwiający zainicjowanie działań w przypadku braku aktywności przewodniczącego, co dla przeciwdziałania przemocy w rodzinie ma kluczowe znaczenie. Organ podkreślił również, że przepis uchwały uwzględnia także dyrektywy wykładni celowościowej. W kwestii zarzutu Prokuratora odnoszącego się do § 3 ust. 4 załącznika do uchwały, organ podzielił stanowisko Prokuratora, z tym zastrzeżeniem, że w ocenie organu nie można takiego uchybienia uznać za istotne naruszenie prawa, a zapis ten nie ma znaczenia dla pozostałej części aktu prawa miejscowego. Organ nie zgodził się również z zarzutem dotyczącym § 3 ust. 5 załącznika do uchwały, gdyż zdaniem organu określenie składu grupy roboczej, w tym wskazanie koordynatora, jest czynnością organizacyjną, leżącą w kompetencjach przewodniczącego zespołu. Podkreślił, że uchwała określa tryb oraz sposób powoływania członków zespołu interdyscyplinarnego i warunki jego funkcjonowania, w art. 9a ust. 10 ustawy wskazuje się na możliwość tworzenia grup roboczych, które są elementem zespołu, podobnie przewodniczący zespołu nie jest odrębnym podmiotem i zgodnie z pozostałymi zapisami uchwały kieruje pracami zespołu także pomiędzy posiedzeniami, uchwała, określając warunki funkcjonowania zespołu, konkretyzuje i porządkuje tę czynność, nie tworząc niemających pokrycia w przepisach ustawy kompetencji przewodniczącego zespołu, nie przekraczając granic przyznanego Radzie upoważnienia. Organ wskazał, że ustawa określa z jakich podmiotów przedstawiciele wchodzą w skład grup roboczych, a rola przewodniczącego na gruncie zapisów uchwały polega na wskazaniu konkretnych osób "z imienia i nazwiska" uwzględniając wypracowane stanowisko zespołu, a więc ma to miejsce w ramach kompetencji organizacyjnych. Organ podkreślił również, że zgodnie z ustawą w skład grup roboczych mogą wchodzić kuratorzy sądowi, a także przedstawiciele innych podmiotów, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie (art. 9a ust. 12 ustawy) i w związku z tym należy uznać, że ktoś (przewodniczący) musi doprowadzić do realizacji tych norm ustawowych, choćby w aspekcie organizacyjnym realizując ustalenia zespołu. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego § 6 ust. 3 załącznika do uchwały, organ podniósł że w jego ocenie zapis uchwały mieści się w zakresie określenia "szczegółowych warunków funkcjonowania zespołu" i stanowi konkretyzację prawodawcy lokalnego, który dostosowuje uchwałę w ramach ustawowego upoważnienia do realiów panujących w konkretnej jednostce samorządu terytorialnego tj. w gminie Gdów. W odniesieniu zaś do zarzutu skargi dotyczącego treści § 7 załącznika do uchwały, organ podniósł, że zakres delegacji ustawowej obejmuje ustalenie szczegółowych warunków funkcjonowania zespołu - reguł jego funkcjonowania i w związku z tym uprawnionym jest zapis, zgodnie z którym (w ramach swojego funkcjonowania) zespół sporządza sprawozdania. Ponadto – jak podkreślił organ - sporządzanie przez zespół sprawozdań (podsumowań i kierunkowych rekomendacji) umożliwia Wójtowi, jak osobie powołującej i odwołującej członków zespołu, ustalenie, czy zespół realizuje swoje funkcje zgodnie z przeznaczeniem. Organ podkreślił również, ze zakwestionowana uchwała funkcjonowała w obrocie prawnym około 7 lat, a organy nadzoru nie dopatrzyły się w niej żadnych nieprawidłowości, ponadto uchwała została prawidłowo – zgodnie z ustawą o ogłaszaniu aktów normatywnych - opublikowana, a przedmiotem skargi prokuratorskiej uczyniono wyłącznie część uchwały obejmującą niektóre postanowienia jej załącznika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ skarżący Prokurator dokonał zbyt formalistycznej interpretacji zaskarżonej uchwały. Sąd przy tym rozpatrzył skargę zgodnie z art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Z tych to powodów, nawet wobec uznania części zarzutów za zasadne przez Wójta Gdowa, Sąd nie uwzględnił skargi w całości. Rację miał przy tym Prokurator, że podstawą badania prawidłowości podjęcia zaskarżonej uchwały powinien być art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Stanowi on, że Rada gminy określi, w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Treść tego przepisu wskazuje na kompetencję rady gminy do uregulowania "szczegółowych warunków funkcjonowania" zespołu interdyscyplinarnego. Jednocześnie, zdaniem Sądu, owe "szczegółowe warunki funkcjonowania" zespołu są czymś innym niż zapisy uchwały dotyczące "powoływania i odwolywania" członków zespołu – skoro sam art. 9a ust. 15 powołanej ustawy czyni takie rozróżnienie. Niezasadne były zdaniem Sądu zarzuty Prokuratora wskazujące na powtórzenia przepisów ustawy w §1. W istocie bowiem, zaskarżony przepis wprowadza ogólną zasadę i konkretyzuje ją na terenie gminy Gdów. W orzecznictwie dopuszcza się powtarzanie zapisów ustawowych, o ile nie zmieniają czy też nie modyfikują bezwzględnie wiążących przepisów prawa (por. wyrok WSA w Gliwicach z 7 grudnia 2016 r., II SA/Gl 1064/16, wyrok WSA w Łodzi z 7 marca 2018 r., II SA/Łd 94/18). Niezasadny był również zarzut przekroczenia upoważnienia ustawowego poprzez określenie kręgu podmiotów, które tworzą zespół interdyscyplinarny. W konkretnej sprawie zaskarżonej uchwały w praktyce wymienione zostały podmioty określone w ustawie. W uchwale Rada jedynie zindywidualizowała skład zespołu odnosząc je do konkretnej gminy. W ocenie Sądu, takie uregulowanie czyniło zaskarżoną uchwałę czytelniejszą i kompleksowo regulującą dane zagadnienie. Sąd wziął również pod uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych naruszenie zasad techniki prawodawczej nie zawsze powoduje nieważność aktu prawa miejscowego. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym przez organ wyroku z 15 października 2019 r., II OSK 2880/17 zasady techniki prawodawczej nie są klasycznymi dyrektywami o charakterze normatywnym tym samym "należy przyjąć, że nie służą one ocenie ważności obowiązującego prawa, a ich naruszenie nie stanowi o sprzeczności uregulowań z prawem w stopniu uzasadniającym stwierdzenie nieważności kontrolowanych aktów w całości bądź w części. Wskazać wypada, że Trybunał Konstytucyjny wypracował stanowisko, zgodnie z którym naruszenie zasad techniki prawodawczej może prowadzić do uznania danego aktu prawnego, w całości lub w części, za niezgodny z Konstytucją, jednak tylko wtedy, gdy naruszenie to jest poważne i powoduje naruszenie którejś z zasad konstytucyjnych, w szczególności zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji) i wynikającej z niego zasady poprawnej legislacji, a także zasady praworządności (art. 7 Konstytucji) wymagającej, aby materia regulowana wydanym aktem normatywnym wynikała z upoważnienia ustawowego i nie przekraczała zakresu tego upoważnienia (zob. wyrok TK z dnia 24 lutego 2003 r. w sprawie o sygn. K 28/02, OTK-A 2003; wyrok TK z dnia 29 października 2003 r., w sprawie o sygn. K 53/02, OTK-A 2003; wyrok TK z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. P 15/05, OTK-A 2006). Stąd, tylko w sytuacji powiązania naruszenia zasad techniki prawodawczej z naruszeniem zasady konstytucyjnej można mówić o wystąpieniu istotnego naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie nieważności aktu prawnego, co ma miejsce chociażby wówczas, kiedy w wyniku naruszenia zasad techniki prawodawczej dochodzi do sytuacji, kiedy prawodawca lokalny reguluje materię uregulowaną już aktami wyższego rzędu (tj. ustawami), ewentualnie wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego do wydania aktu prawa miejscowego". Z tych to powodów Sąd uznał również za niezasadne pozostałe zarzuty skarżącego Prokuratora. W ocenie Sądu rację miał również Wójt Gminy Gdów, podkreślając konieczność zapewnienia szczegółowych warunków funkcjonowania zespołu interdyscyplinarnego. Zaskarżona uchwała, która przecież w zakresie ustawowych zapisów określających kompetencje wójta do powoływania i odwoływania poszczególnych członków zespołu (art. 9a ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie) nie naruszała tych zasad regulowała właśnie "szczegółowe warunki" w zakresie procedury odwołania członka zespołu. W przeciwnym razie to właśnie Wójt, wobec milczenia ustawodawcy miejscowego, posiadałby stosunkowo szeroki zakres działania. W ocenie Sądu skoro ewentualne zarządzenie Wójta w przedmiocie odwołania konkretnego członka zespołu lub grupy roboczej podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego to nie ma niebezpieczeństwa arbitralności rozstrzygnięcia, a wręcz byłoby pożądane i zgodne z prawem, aby uchwała dotycząca trybu i sposobu powoływania i odwolywania członków zespołu określała okoliczności, w jakich może to nastąpić. Zdaniem Sądu określenie "tryb" oznacza wskazanie w uchwale kto i w jakich sytuacjach powołuje i odwołuje poszczególnych członków zespołu. Zaskarżona uchwała poprzez wskazanie w jakich sytuacjach może nastąpić odwołanie członka zespołu interdyscyplinarnego – mieści się w zakresie upoważnienia ustawowego. Prokurator nie wykazał przy tym konkretnie, aby wskazane w jej treści przyczyny umożliwiające odwołanie członka zespołu interdyscyplinarnego w inny sposób naruszały prawo. Z podobnych przyczyn Sąd uznał, że nałożenie w uchwale obowiązku składania rocznych sprawozdań z działalności zespołu interdyscyplinarnego było zgodne z prawem i mieściło się w ustawowej delegacji do określenia "szczegółowych warunków jego funkcjonowania". Sąd zwraca uwagę, że w art. 9b ust. 2 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie wymieniono zadania zespołu przy użyciu określenia "w szczególności". Oznacza to, zdaniem Sądu, że nie ma przeszkód aby w uchwale określające szczegółowe warunki funkcjonowania nie określono obowiązków sprawozdawczych – obowiązek ten nie rozszerza merytorycznie zadań zespołu, ale jak słusznie wskazał w odpowiedzi na skargę organ, "ustalić czy zespół realizuje swoje funkcje zgodnie z przeznaczeniem". Z tych to przyczyn Sąd skargę oddalił zgodnie z art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.