III SA/Kr 1813/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.P.i o uzupełnienie i wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1813/16 w sprawie ze skargi K.P. na decyzję Wojewody z dnia 27 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: 1. odmówić uzupełnienia wyroku z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1813/16, 2. odmówić wykładni wyroku z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1813/16

Wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1813/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.P. na decyzję Wojewody z dnia 27 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego K. gm. Ł. Pismem z dnia 5 maja 2017 r. (data prezentaty Sądu) skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku w taki sposób żeby każda strona uzasadnienia miała sygnaturę akt sprawy. Skarżący wniósł również o wykładnię w/w wyroku z uwzględnieniem wyroku Ns 483/11 z dnia 26 września 2011 r., w którym sąd powszechny orzekł prawomocnie m.in., że Z.P. nabyła 1/5 część spadku po zmarłej M. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. póz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a."): "Art. 157. § 1. Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu." Z treści tego przepisu wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast w niniejszej sprawie skarżący domaga się uzupełnienie powyższego wyroku w taki sposób żeby każda strona uzasadnienia miała sygnaturę akt sprawy. Treść żądania skarżącego nie mieści się zatem w zakresie art. 157 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. -orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Z kolei w myśl art. 158 p.p.s.a.: "Art. 158. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym." W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również doktrynie prawa sądowoadministracyjnego ugruntowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czyjego poszerzenia o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt l GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt l OZ 406/08 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie sentencja wyroku z dnia 29 marca 2017 r. jest jasna. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy oraz podana podstawa prawna orzeczenia. Natomiast wniosek skarżącego o wykładnię wyroku stanowi w istocie polemikę z treścią uzasadnienia wyroku. Nie zmierza ono do rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku, lecz do jego podważenia. Przedmiotowy wniosek wykracza zatem poza dyspozycję art. 158 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a. -orzekł jak w pkt 2 postanowienia.